Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2015

Σύγχρονοι Ευεργέτες, 1823 - 1824



1823

                Β' Εθνοσυνέλευση στο Άργος.
                Το πρώτο Σύνταγμα της Ελλάδος 
                την άνοιξη το  αναθεωρεί
                κι απ' αρχιστράτηγο τον καθαιρεί 
                τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη...

                Ο γέρος όμως δεν κωλώνει            
                και οργανώνει  μήνα με μήνα 
                μεγάλη σύναξη στη Σιλίμνα,
                με τον Πλαπούτα, τον Υψηλάντη,
                Καραϊσκάκη, Νικηταρά,
                Ανδρούτσο... κι άλλους στη σειρά...
                
                 Κάπως έτσι είχε αρχίσει
                 ο εμφύλιος, που θα καπνίσει
                 τα καρυοφύλλια τον Γενάρη
                 και 'κει... όποιον ο χάρος πάρει,
                 γιατί η σύναξη είχε μηνύσει 
                 πως στο εξής θα αγνοήσει
                 Μαυροκορδάτους...
                                        και θα τα σβήσει
                  όσα κακά είχε θεσπίσει. 
                  Την 'εξουσία' θα πολεμήσει.
                 
                  Θα γίνουνε μαλλιά κουβάρια
                  γηραιότεροι και παλικάρια.           

                  Χαρακτηριστική η ρήση
                  του Μακρυγιάννη πούχε απηυδήσει...

                                 ''Ορκίστηκα να πολεμώ
                                  τους Τούρκους όπου εγώ βρεθώ
                                  κι όχι τους Έλληνες θαρρώ...

1824




                   Δυο εξουσίες... μια μπερδεψιά
                   χώρια ο καθένας να κυβερνά,
                   με τα ονόματα τα ισχυρά..                                    
                   του Κουντουριώτη απ' τη μιά
                   κι άλλη των πολεμαρχών.
                   Εμφύλιος μαίνεται αγών...

                    Να πούμε του στραβού το δίκιο
                    του βουνού είχαν... 
                                          δικό τους ''ΔΙΚΑΙΟ''
                    οι μπαρουτοκαπνισμένοι
                    στην αρχηγία μαθημένοι
                    κι άντε να τους υποτάξεις
                    με κυβερνητικές διατάξεις.

                    Δυο κυβερνήσεις σε μιά σταλιά
                    κρατίδιο... 
                                       ενώ τα Ψαρά
                    τα ξεκληρίζει ο εχθρός 
                    στη μάχη πέφτει κάθε γραικός.

                    Το Παλαιόκαστρο ακόμα αντιστεκόταν
                    κι όταν η ελπίδα θα χανόταν 
                    θα αυτοανατιναζόταν!

      Ύδρα, Σπέτσες και Ψαρά
       είναι αυτοί, που... με "παρά"
       κυρίως, στηρίξαν τον αγώνα,
       όπως κι ομογενείς...
       πλούσιοι κατά κανόνα,
       μα και φτωχοί σαν το Ανδρούτσο
       τον Οδυσσέα που κάνει γούστο
       να γδύνει κάθε καραβάνι
       τούρκικο και να βάνει
       στο χέρι πάμπολλα εφόδια
       τρόφιμα και πολεμοφόδια....

       Όμως... παρόλα αυτά,
        ο αγώνας, θέλει πιο πολλά.

        Ο
 δανεισμός κι η υποταγή
        αρχίζει... 
                     Δυστυχώς κακή 
        γίνεται αυτό συνήθεια
        και μα την αλήθεια
        θε να μας ακολουθεί
        σ' όλη μας τη διαδρομή...

          ....για τον αγώνα, 
                                   άντε, δεκτή
         η κάθε πράξη και... σωστή,
         μα τώρα, μου λέει, ρε παιδί
         μία ερώτηση σου κάνω
         για όλα αυτά τα παραπάνω.               

         Μία ανάσα παίρνει ο παππούς...
         και συγκρατεί κάποιους λυγμούς:

                   ''Εγώ από τον ουρανό
                    βλέπω και παρακολουθώ,
                    ναι... θα το παραδεχθώ, 
                    εμείς σας βάλαμε στο λούκι,
                    κι έγινε πιά ένα παλούκι
                    ο συνεχής ο δανεισμός,
                    μα δεν γινόταν τότε αλλιώς...


                     Αλλά,
                             για πες μου εγγονέ,

                   πού είσαστε και στην "Ονέ"*              *Οικ. Νομισμ. Ένωση
                   στις σιγουριάς το σεπαρέ
                   και ούτε μια τουφεκιά             
                   δεν έπεσε στα χρόνια αυτά,
                  πώς οικονομικά
                   είσαστε διαρκώς σκ.....ά ???
                   Οι ηγέτες σας οι καμπόσοι
                   ξέραν πως του δανείου τη δόση
                   δε θάχαν να πληρώσουν...
                   που πόνταραν να σας φεσώσουν ?

                   Ποιός είναι αυτός ο Φαλτσιανί,
                   σίγουρα άκουσες κι εσύ,
                   που λέει χιλιάδες είναι αυτοί
                   οι Έλληνες οι ευεργέτες
                   που ενώ εσείς είσαστε επαίτες
                   ενίσχυσαν τις Ελβετικές
                   τις τράπεζες...
                                     και μόνο αυτές ?
                  Μέρες σκεπτόμουν όλα αυτά.
                  Μήπως ρε πέφτει λαμογιά ???''

                  Εδώ κατάπια τη μιλιά !!!
                  Με το κεφάλι χαμηλά
                  απάντησα..
                               ουγκαμπα μπούμ ντιρλί-γκαγκά,
                  δεν..δεν γίνεται πιο αναλυτικά !



                                             για τη συνέχεια πατήστε εδώ

____________________________________________ 

* Για τη σειρά των αναρτήσεων ''Ιστορίες της Ιστορίας'' 
συνεργάστηκαν οι Π. Ματαράγκας και Κ. Ραπακούλια
_____________________________________________



* Β' Εθνική Συνέλευση του Άστρους, Αναθεωρείται και βελτιώνεται το Πρώτο Σύνταγμα της Ελλάδος που είχε συντάξει και ψηφίσει η Α' Εθνοσυνέλευση την 1 Ιανουαρίου 1822, μαζί με την Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας της Ελλάδος. Ο Κολοκοτρώνης απαλλάσσεται από τα καθήκοντα του Αρχηγού του στρατού και του ανατίθεται η Αντιπροεδρία του εκτελεστικού δηλαδή της Κυβέρνησης.




Η Μεγάλη Σύγκρουση -
Εκτελεστικό εναντίον Βουλευτικού 


Το Φθινόπωρο του 1823, λίγους μήνες μετά την Α' Εθνοσυνέλευση,  συγκεντρώθηκαν στη Σιλίμνα της Τρίπολης οι Θεόδωρος και Πάνος Κολοκοτρώνης, Θ. Νέγρης, Γεώργιος Σισίνης, Φωτήλας, Οδυσσέας Ανδρούτσος, Δημήτριος Πλαπούτας, Νικηταράς, Δημήτριος Υψηλάντης, Γ. Καραμάνος, Μούρτζινος κ.α.

Από κοινού αποφασίζουν την αντίσταση κατά του εκτελεστικού, δηλαδή του κυρίαρχου οργάνου εξουσίας, και όλοι μαζί ορκίστηκαν «ενώπιον της εικόνας του Χριστού» ότι θα αγωνιστούν ενωμένοι.

Αν και στην θέση του αντιπροέδρου του εκτελεστικού, ο Κολοκοτρώνης είναι πολιτικά ανίσχυρος, έρχεται σε σύγκρουση με τον  Αλ. Μαυροκορδάτο που είναι πρόεδρος του βουλευτικού. Ο Κολοκοτρώνης τον απειλεί: 
«μην καθίσεις πρόεδρος, ότι έρχομαι και σε διώχνω με τα λεμόνια, με τη βελάδα όπου ήρθες».

Ο Μαυροκορδάτος φεύγει για την Ύδρα και την οικογένεια Κουντουριώτη για να σχεδιάσει τις από δω και πέρα κινήσεις του. Ο Κολοκοτρώνης θεωρεί  αυτή τη φυγή επιτυχία του και νίκη, που βέβαια δεν είναι. Ο Μαυροκορδάτος έχοντας στενές επαφές με την Αγγλική κυβέρνηση, είχε σχεδόν εξασφαλίσει την υπόσχεση τους για δάνειο. 

Η κατάσταση ήταν δραματική αφού όχι μόνο υπήρχαν δύο κυβερνήσεις, πόλοι εξουσίας αλλά κυκλοφορούσαν και φήμες σχετικά με τουρκικά στρατεύματα που ετοιμάζονταν να προελάσουν στην Πελοπόννησο. 
1η. Η κυβέρνηση του Ναυπλίου με αρχηγό τον Μαυρομιχάλη να υποστηρίζεται από στρατιωτικούς με επικεφαλής τον Κολοκοτρώνη και 
2η. η κυβέρνηση του Κρανιδίου του Κουντουριώτη να υποστηρίζεται από πελοποννήσιους και νησιώτες. 
Ο ελληνικός α’ εμφύλιος πόλεμος  θα ξεκινήσει 25 Νοεμβρίου 1823. Διαταράσσει συθέμελα το εσωτερικό μέτωπο και θα εξαντλήσει σοβαρά τη δυναμική της επανάστασης.



* Καταστροφή των Ψαρών, Ένα μικρό νησί στα βορειοδυτικά της Χίου, αλλά με σπουδαία δράση στο αγώνα. Είχε σπουδαία θαλασσινή παράδοση και ήταν η τρίτη ναυτική δύναμη της Ελλάδας, μετά την Ύδρα και τις Σπέτσες, με ονομαστούς πυρπολητές, όπως ο Παπανικολής, ο Κανάρης και ο Πιπίνος. Ο Χοσρέφ είχε εντολή από τον σουλτάνο να εξαφανίσει από προσώπου γης τα Ψαρά, που τόσα προβλήματα δημιουργούσαν στον δυσκίνητο τουρκικό στόλο.

Το πρωί της 20ης Ιουνίου ο τουρκικός στόλος απέπλευσε από το Σίγρι Μυτιλήνης με προορισμό τα Ψαρά. Απετελείτο από 176 πλοία (πολεμικά και φορτηγά) και 12 χιλιάδες άνδρες (τούρκους και τουρκαλβανούς). Η τουρκική αρμάδα έφθασε στον αβαθή ορμίσκο Κάναλος, στη βορειοδυτική πλευρά του νησιού, το απόγευμα της ίδιας μέρας. Τη στιγμή εκείνη, άρχισε μία εκ των πλέον δραματικών δοκιμασιών του Αγώνα της Ανεξαρτησίας. Έπειτα από ισχυρό κανιοβολισμό, οι Τούρκοι πέτυχαν την απόβαση των αγημάτων τους.

Οι κάτοικοι του νησιού ανέρχονταν σε 30.000, οι 7.000 ντόπιοι και οι υπόλοιποι πρόσφυγες από τη Χίο και τις ακτές της Μικράς Ασίας. Το υπερασπίζονταν 1.300 Ψαριανοί, 700 πάροικοι και 1027 μισθοφόροι από τη Μακεδονία και τη Θεσσαλία.
Οι αποβιβασθέντες Τούρκοι του Χοσρέφ κατέβαλαν με σχετική ευκολία τους αμυνομένους και μέσα σε δύο μέρες είχαν καταλάβει το νησί. Επακολούθησε η φοβερή καταστροφή...
Μόνη εστία αντίστασης παρέμεινε το Παλαιόκαστρο, η οχυρή θέση που δεσπόζει της Χώρας. Οι υπερασπιστές του, ανάμεσά τους και πολλά γυναικόπαιδα, αμύνθηκαν σθεναρά εναντίον 6.000 Τούρκων που τους πολιορκούσαν. Όταν η αμυντική γραμμή τους έσπασε και το φρούριο πλημμύρισε από Τούρκους, ο Αντώνιος Βρατσάνος έβαλε φωτιά στην πυριταδοποθήκη για να μην πέσουν στα χέρια των εισβολέων.


1ο δάνειο, Στο διχασμό συνέβαλε και το 1ο δάνειο 800.000 λιρών που συνήφθη στις 9 Φεβρουαρίου 1824 με αγγλικό τραπεζικό οίκο (μίζες και σπατάλες δεν άφησαν παρά μόνο ένα μικρό μέρος 298.000 λιρών να φτάσει στα ταμεία). 

Μάταια η παράταξη Κολοκοτρώνη προσπάθησε να το μπλοκάρει, επειδή γνώριζε ποια θα ήταν η τύχη του. 

Οι Κυβερνητικοί χρησιμοποίησαν τα χρήματα του δανείου για να εξαγοράσουν συνειδήσεις και να αποκτήσουν την υποστήριξη όσο το δυνατόν περισσότερων υποστηρικτών ώστε να νικήσουν την Αντικυβερνητική παράταξη. 

Το Εκτελεστικό έρχεται σε σύγκρουση με το Βουλευτικό, το καθένα κήρυξε παράνομο το άλλο, και η διαμάχη δεν άργησε να οδηγηθεί σε πολεμική σύγκρουση. Τι κι αν στις αρχές του 1823 η Υψηλή Πύλη φάνηκε να φροντίζει ιδιαίτερα τις ναυτικές επιχειρήσεις της; Είναι ενδεικτική η αναφορά του γάλλου μοίραρχου Δεριγνύ (μετέπειτα ναυάρχου στη ναυμαχία του Ναυαρίνου):



«Οι φοβερές προετοιμασίες των Τούρκων δεν καταφέρνουν τίποτα. Συμπληρώνεται το τρίτο έτος της ελληνικής Επανάστασης και οι αγώνες των Τούρκων δεν έχουν αποτέλεσμα. Οι Τούρκοι μπορούν να καταστρέψουν τους Ελληνες, όχι όμως και να τους υποτάξουν... Από την άλλη μεριά, οι Ελληνες τρώγονται μεταξύ τους μόλις η τύχη τούς χαμογελάσει λίγο και δεν μπορούν να κάνουν περισσότερα απ' όσα έχουν καταφέρει μέχρι τώρα...».



Δια του λόγου το αληθές... στη διάρκεια του 1824 οι εχθροί είχαν επιχειρήσει μόνο μία εκστρατεία στην Ανατολική Ελλάδα και από εκεί αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν άπρακτοι μετά τη μάχη στην Αμπλιανη. 



Στη θάλασσα τα κατορθώματα των Ελλήνων ήταν ενδοξότερα. Παρά τις ολοσχερείς (και ανόσιες σύμφωνα με τη διεθνή κατακραυγή των φιλελληνικών ρευμάτων του εξωτερικού) καταστροφές της Κάσου και των Ψαρών, οι εχθρικοί στόλοι, νικημένοι πολλές φορές από το ελληνικό ναυτικό, είχαν σημαντικές απώλειες.



Δυστυχώς όμως, στο εσωτερικό μέτωπο η εμφύλια σύγκρουση μαινόταν. Στις ένοπλες συγκρούσεις μάλιστα σκοτώθηκε ο γιος του Κολοκοτρώνη, Πάνος, και ο Γέρος του Μοριά καταβλήθηκε τόσο ώστε παραδόθηκε στην κυβέρνηση.  Χαρακτηριστικό το παράπονο του στρατηγού Μακρυγιάννη: 



«Πήρα όρκο να πολεμήσω τους Τούρκους και όχι τους Ελληνες»



..λεύτερες 
 σκέψεις λεύτερες 
  πολιορκημένες   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου