Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2015

Άξιοι είναι της απελευθέρωσής τους, 1825



Οι Έλληνες σε όλες τις δυστυχίες τους, 
θυμήθηκαν πάντα την καταγωγή τους 
και γι’ αυτό είναι άξιοι 
της απελευθέρωσής τους».
____________________________________________ 
Πούσκιν -1827
1825

Ο αγώνας πια ψυχή δεν θάχει

αφού, σε μια ως εσχάτων μάχη..
ο Παπαφλέσσας θα χαθεί,
ο ήρωας,
              του ξεσηκωμού η πηγή,
του έθνους... 
                         το πρώτο το σπαθί.

Ο Μιαούλης στη Μεθώνη
πυρπολεί και τσαλακώνει
τον Τουρκικό τον στόλο.
Σαν να μην έφτανε αυτό όλο,
στη ναυμαχία της Σούδας..

"Τούρκων εχθρών τας φρούδας
ελπίδας  διά κυριαρχίαν,
τάς σβήνει με ανδρείαν."

Όσο για τον άλλο μήνα,
ο Κανάρης μπαίνει σφήνα
ανάμεσα στον Αιγυπτιακό τον στόλο
και φτάνοντας κοντά στο μώλο,
του ναυστάθμου Αλεξανδρείας
σ' αποστολή αυτοκτονίας,
κολλάει τα εκρηκτικά του
και με τη βάρκα τη δικιά του
απομακρύνεται εγκαίρως
από το εχθρικό το μέρος.



Η αστοχία του υλικού
τη ζωή σώνει του οχτρού,
που δεν εσκάσαν τα μπουρλότα.
Όμως τα νέα πήραν ρότα,
γραμμή για να τα καταγράψει
η ιστορία και η λάμψη
ήτανε τόσο μεγάλη
ώστε μνημόνευαν...
                      ο Ουγκώ και άλλοι.

     Μα ο εμφύλιος καλά κρατεί,
         κάθε αντίπαλος πάει φυλακή,
         με τη κατηγορία του προδότη,
         απ΄την κυβέρνηση Κουντουριώτη,

         Από τους πρώτους μέσα 'χαν μπει
         ο Ανδρούτσος με Θοδωρή....

         Τον Οδυσσέα θα τον πετάξει
         απ' την Ακρόπολη....
                                       και τι να πράξει
         δεν ήξερε με Κολοκοτρώνη.

         Μα όταν το τέλος, ότι ζυγώνει
         βλέπει, σαν καίγονται Κάσος, Ψαρά,
         και στο Μεσολόγγι, 
                          σε λίγο ο Τούρκος πατά,
         τρέχουνε όλοι στη φυλακή
         λέγοντας.... 
                      ''Σώσον ημάς... ωρέ Θοδωρή!'',

          δίνοντας του αρχιστρατηγία,
          που έμοιαζε με απολογία
          των άκαπνων και απολέμων.

          ''Του γένους μας ο δαίμων,
          'εκείνοι' που διαχρονικά 
           μόνο ''εν ειρήνη''...  
                                 βγαίνουν μπροστά...''
          άκουσα σ' εκπομπή,
          της ιστορίας καθηγητή,
          να λέει για το γεγονός...
                      ''...ότι αυτό είν' καθεστώς
                        και της φυλής συνήθεια...''  
                                                                      
          Μα ποιος να ξέρει την αλήθεια ; !                         

_________________________________________________________________

* Για τη σειρά των αναρτήσεων ''Ιστορίες της Ιστορίας'' 
συνεργάστηκαν οι Π. Ματαράγκας και Κ. Ραπακούλια
_____________________________________________


* Εμφύλιος Στις 6 Φεβρουαρίου του 1825 όλα έχουν τελειώσει. Οι κυβερνητικές δυνάμεις έχουν επικρατήσει πλήρως. Ο Κολοκοτρώνης, Θεόδωρος Γρίβας, ο Γεώργιος Σισίνης, ο Χρύσανθος Σισίνης, ο Σωτήρης Νοταράς, ο Ιωάννης Νοταράς, οι Δεληγιανναίοι και μερικοί άλλοι αντικυβερνητικοί φυλακίζονται στην Ύδρα. Μόνο ο Ασημάκης Φωτήλας κατάφερε να αποφύγει τη σύλληψη. 
Ο Εμφύλιος χωρίστηκε σε δύο φάσεις. Η  Α' φάση αρχίζει το Φθινόπωρο του 1823 και σταματά τον Ιούλιο του 1824 και η Β’ φάση όταν ξαναρχίζει τον Ιούλιο του 1824 για να τελειώσει τον πρώτο μήνα του νέου έτους, του 1825.
Η κυβέρνηση Κουντουριώτη επιδιώκει να εξοντώσει με οποιοδήποτε τρόπο τον Οδυσσέα Ανδρούτσο. Τον Απρίλιο του 1825 ο Οδυσσέας Ανδρούτσος νομίζοντας ότι θα του δοθεί αμνηστία παραδίνεται στους κυβερνητικούς και φυλακίζεται στην Αθήνα. Εκεί αφού βασανίστηκε απάνθρωπα, βρήκε τραγικό θάνατο από το πρώην πρωτοπαλίκαρό του, τον Ιωάννη Γκούρα. Τον Ιούνιο του 1825 ο Γκούρας τον δολοφόνησε στην Ακρόπολη.
Έχοντας φυλακίσει όλους τους πολιτικούς αντιπάλους της η κυβέρνηση Κουντουριώτη ήταν ελεύθερη να προωθήσει τα συμφέροντά της καθώς και αυτά των Άγγλων, των οποίων ήταν όργανο. Όμως η κυβέρνηση αυτή δεν είχε την ικανότητα να σημειώσει επιτυχίες στο στρατιωτικό τομέα. 
Απλά αναφέρουμε ότι δεν μπόρεσε να σώσει από την καταστροφή την Κάσο και τα Ψαρά, ούτε να εμποδίσει την απόβαση των αιγυπτιακών στρατευμάτων του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο (Φεβρουάριος 1825) ούτε να σώσει το πολιορκημένο Μεσολόγγι (Απρίλιος 1826). 
Μπροστά στον κίνδυνο της ολοκληρωτικής καταστροφής αναγκάζεται να αποφυλακίσει τον (αντικυβερνητικό) Θ. Κολοκοτρώνη το Μάιο του 1825 για να πάρει εκείνος την ομάδα στις πλάτες του και να νικήσει τα τουρκοαιγυπτιακά στρατεύματα.


Αυτοί που έγραψαν για τον Ελληνικό αγώνα της αυτοδιάθεσης και της ελευθερίας:

* Ο Βίκτωρ Ουγκώ, Το 1827 συνθέτει τα ποιήματα «Ναβαρίνο» (Navarin) και «Ενθουσιασμός» (Enthousiasme) και την επόμενη χρονιά τα «Κανάρης» (Canaris), «Λαζάρα» (Lazzara) καθώς και το περίφημο«Ελληνόπουλο» (L’ enfant) στο οποίο αναφέρεται με μεγάλη συγκινησιακή φόρτιση στην σφαγή των Ελλήνων της Χίου από τους Τούρκους. Όλα τα παραπάνω ποιήματα περιελήφθησαν στη συλλογή «Τα Ανατολίτικα» που εκδόθηκε αρχικά στην Γαλλία.
Γράφει:
«Ο κόσμος είναι μία διεύρυνση της Ελλάδος και η Ελλάς είναι ο κόσμος σε σμίκρυνση»  

* Ο λόρδος Βύρων (Byron), Με την ποίησή του ενίσχυσε το φιλελληνικό ρεύμα, ήδη πριν από την Επανάσταση και με τον πρόωρο θάνατό του στο Μεσολόγγι το 1824, συντάραξε τον κόσμο όλο.

Ο Σέλλεϋ (Shelley), ποιητής και φίλος του Βύρωνα, θα συνθέσει το λυρικό δράμα Hellas το οποίο αφιερώνει στον Αλ. Μαυροκορδάτο, σε ένδειξη «θαυμασμού, συμπάθειας και φιλίας».  Πρόσφερε χρήματα στον απελευθερωτικό αγώνα των Ελλήνων το 1821, που συγκέντρωσε με το χορικό δράμα ΕΛΛΑΣ,  στην Πίζα της Ιταλίας.  Οι επιρροές από την τραγωδία του Αισχύλου «ΠΕΡΣΕΣ» είναι εμφανείς. 

Ο Σατωμπριάν (Chateaubriand) προσθέτει κι αυτός τ' όνομά του στο κατάλογο των ανθρώπων που συγκινήθηκαν από την ελληνική ψυχή. Με τη συγγραφή, το 1825, του περίφημου φυλλαδίου «Υπόμνημα περί της Ελλάδος», μεταστρέφεται πολιτικά, διερμηνεύει επάξια τις αντιδράσεις της κοινής γνώμης και παράλληλα ενεργοποιείται στο φιλελληνικό κίνημα. 

Ο Πούσκιν,  τα ποιήματα του διαπερνούνται με το πάθος της ελευθερίας, το οποίο συνδυάζεται με τις πρωτοπόρες ιδέες και με την ανύπαρκτη μέχρι τότε δύναμη της λογοτεχνικής έκφρασης. Με την ποίησή του ο Πούσκιν, χωρίς να είναι ο ίδιος μέλος μυστικής επαναστατικής οργάνωσης, γίνεται στην ουσία ο εκφραστής των επαναστατικών κατευθύνσεων ολόκληρης της γενιάς των νεαρών ευγενών αξιωματικών, οι οποίοι κατά τους Ναπολεόντειους πολέμους ασπάστηκαν τις ιδέες της Γαλλικής επανάστασης.

 σκέψεις..λεύτερες 
   πολιορκημένες   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου