Κυριακή, 6 Αυγούστου 2017

1828, Για να επιζήσει η Πατρίδα !


Καιρός είν’ της Πατρίδος 
ν’ ακούστε τη λαλιά.

Ρήγας Φεραίος, 1757-1798, 
Εθνομάρτυς, Θούριος στ. 80
1828

                  Τετρακόσιοι Σφακιανοί
                 τρέπουνε σε φυγή
                 οκτώ χιλιάδες,
                                             απ' τους εχθρούς
                 ενώ παράλληλα μ' αυτούς,
                 χαρακτηρίστηκε σαν τρέλα
                 του Κίτσου του Τζαβέλα,
                 η επίθεση στη Ναυπακτία
                 που έφερε πανωλεθρία
                 στην Τούρκικη καβαλαρία
                 και στο πεζό τους σώμα,
                 κάτι που θα θυμούνται ακόμα...
                                __________

Ανέτειλε της λευτεριάς ο ήλιος
μα όμως μαίνεται... ο εμφύλιος
και τούτη τη χρονιά
σ' όλες τις πόλεις και χωριά.

Σφάζονται για τα καλά
για πολλοστή βέβαια φορά,
ο αδελφός με αδελφό,
σαν να βοηθάνε τον εχθρό
που όλες τις περιοχές σαρώνει
με Ιμπραήμ που ερημώνει
τη Πελοπόννησο,
                     [και καίει, σφάζει,
ανθρώπους κι αγαθά αρπάζει.

Ο εμφύλιος κυβερνάει πια
κι από τα πλοία τα Αγγλικά
ακούνε, μ' έκπληξη αυτοί ίσως,
τις κανονιές...
     [απ' το διχαστικό μας μίσος.

Ο Στράτος* απ' την Ακροναυπλία,         
να βομβαρδίζει με μανία
τον Γρίβα* μες το Παλαμήδι,
που και αυτός ανταποδίδει.

Ξάφνου, μυστήριο ένα πράμα,
σταμάτησαν λες από θάμα.

Τα Εγγλέζικα πολεμικά
ρίχνουνε άγκυρα και... να,
με συνοδεία τιμητικά,
ο αριστοκρατικός ο γόνος,
(συνοδευόμενος 
            [υπό του Κοδριγκτώνος),
ο Καποδίστριας, αριβάρει
μεσα στον κρύο τον Γενάρη
και η λέμβος τον εβγάνει,
σε υπήνεμο λιμάνι
με άγριο καιρό και άθλιο,
αντί στην Αίγινα,  στο Ναύπλιο.

Φίλιωσε τους συμπλεκομένους
με λόγους εμπνευσμένους,
και αισθήματα πατριωτικά
τους έβαλε μες την καρδιά,
εκεί, στην προκυμαία:


       ''Αιτία ήταν η μαρέα
       η φουσκωμένη θάλασσα,
       που το ταξίδι άλλαξα
       και ήρθα εδώ και άραξα,
       πριν ο Γαρμπής να μας διαλύσει,
       ο ναύαρχος, το 'χε υποδείξει.

       Όλοι μας να μονιάσομε
       και να τη ξαναφτιάσομε
       λαμπρή τη δύστυχή μας χώρα
       και νικηφόρα 
           [να βγούμε απ' τον αγώνα τώρα !''

              _______

Σαν μπουνατσάρισε τραβά
κατά την Αίγινα μεριά
που ήταν και ο αρχικός
υποδοχής προορισμός
και της κυβέρνησης η έδρα.

Επάνω στην εξέδρα,
στης Αίγινας την προκυμαία
τα ρούχα του τα ωραία,
του φέρανε ντροπή,
με ότι εκεί αυτός ''θα ιδεί''.

Ανθρώπους σε έσχατη πενία
όπου τον φώναζαν Μεσσία
και τον επευφημούσαν...
ενώ δακρυσμένοι του ζητούσαν
βοήθεια, να τους σώσει !

Της δυστυχίας, ήταν η δόση
η πρώτη, πούχε αντικρύσει,
όπου τον κάνει να δακρύσει
και να αναφωνήσει:

          "Λαέ, η κραυγή σου τα σωθικά μου
           σκίζει, μαζί με την καρδιά μου...
           λυγίσανε τα γονατά μου.

           Με μέλι κι ακρίδας ας τραφώμεν
           και ούτω πρέπει εμείς να ζώμεν,
           ώστε η πατρίδα να επιζήσει,
           κι η δυστυχία να εκλείψει"...

Την ένδοξη των ερειπίων χώρα,
ίσως σκεπτόταν εκείνος τώρα
και πως να κάνει πάλι
ως ήτανε παλιά,   μεγάλη,
κι απόδειξη δεν είναι άλλη
''παρα αυτά που πίσω άφησε''
αφού ακτινογράφησε
και αποκρυπτογράφησε
τα ελαττώματά μας !


    Πρωτίστως τα παιδιά μας
       φρόντισε να μορφωθούν..
       Σκολιά να οικοδομηθούν
       κι η σχεδόν ανύπαρκτη παιδεία                                                        
       να οργανωθεί..
                             [προς όλα τα πεδία.

        Το σώμα το γνωμοδοτικό,
        ρόλο σημαντικό
        να παίξει σχεδιάζει,
        και Πανελλήνιον τ' ονομάζει.

        Ιδρύει τη Σχολή των Ευελπίδων,                        
        μετά πολλών πολλών ελπίδων.

        Συγκροτεί ευέλικτο και ισχυρό
        πολεμικό, νέο ναυτικό,                                
        κι όχι το ευκαιριακό,  εμπορικό
        των καραβοκυραίων ναυτικό,
        το φιλοπατριωτικό...
                                        [ως ήτανε ως τώρα,
        (φιλοπατριωτικό,
               [όπου σπανίζει σήμερα στη χώρα!)

Απ' τους ατάκτους φτιάχνει στρατό         
ν' αντιμετωπίζει κάθε εχθρό,
και τον Μιαούλη θα επιφορτίσει
την πειρατεία να τσακίσει,
που ήταν σαν... ''επιδημία''.

Σωστή ενέργεια,
            [που εστέφθη με επιτυχία.

Η σημερνή ''Μεγάλη Ναυτιλία'',
οφείλεται  σε πρωτοβουλία
του Καποδίστρια να δανείσει,
όποιον το άξιζε,  να κτίσει
νέο καράβι, κι έτσι θ' αρχίσει
καραβοκύρηδες να ''γεμίσει'',
από τον Έβρο έως την Κρήτη,
μα κι ως της Λόντρας,
                     [το πολύ το "Σίτυ"

π' ακούμε σήμερα με περηφάνεια,
με τα γκαζάδικα και υπερωκεάνεια.


      ''Αφύλαχτο χωρίς φρουρό''
      θα είναι το σημείο αυτό,
      το Νομισματοκοπείο το Εθνικό (!)
      που ίδρυσε... 
             [και πλέον γρόσι Τουρκικό,                         
      δεν θάν' το νόμισμα συναλλαγής        
Ελληνική Πολιτεία, το πρώτο
νόμισμα, Φοίνικας σε κέρμα
      (σήμα κατατεθέν υποταγής).

      Τον Φοίνικα σε κυκλοφορία      
      θέτει, για νάχει αυτονομία    
      τώρα η ελληνική οικονομία,       
      και νόμισμα πλέον θάναι εθνικό,
      της αναγέννησης μας μυστικό,
      το αρχαίο σύμβολο το μυθικό,
      που απ' την τέφρα του...
                        ξαναγεννιέται αυτό.
                                                                                     
Ο εμπνευσμένος,  ο ευγενής,
κι ο συνειρμός είν' εμφανής..
ο μέγας πατριώτης κυβερνήτης
τ' ανέστησε....
                   κι ουδείς... αγύρτης,
ή τυχοδιώκτης... 
                         κανείς κλέφτης ,
θα 'χωνε εντός της τσέπης
λεφτά απ' το ταμείο,
γιατί το νομισματοκοπείο
θα εγκαταστήσει.....
                στην αυλή του (!),
και με αυτή τη κίνησή του,
δείχνει την πεποίθησή του
πόσο όσια γι αυτόν και ιερά,
είν' του λαού του τα λεφτά.

           Στην ίδια πόλη, στο ίδιο νησί,
           νομισματοκοπείο για κοπή 
           είχαν οι προγονοί μας  'κεί.
                    
           Αξίζει βεβαίως να ειπωθεί...            
           βλέποντας τούτες τις αράδες,
           πως χρόνια πριν... 
                                    [δύο-τρεις χιλιάδες
           το πρώτο νόμισμα το ευρωπαϊκό,
           δεν ήταν παρά το  ελληνικό ,        
           το πρώτο που κόπηκε,
                         [πάνω στη ήπειρό μας,                               
            και το ταμείο....   
                                    [το φτωχό μας,
            ας μην σχολιάζουν σκωπτικά
            οι ευεργετηθέντες απ' τη φωτιά,
            και από το πνεύμα των Ελλήνων,
            των φωτοδοτών εκείνων
            των οποίων επιτεύγματα υιοθετούν                                                        
            μα πάντα αυτούς.... κακολογούν,
            θαυμάζοντας βέβαια,
                               [στα Ευρωπαϊκά μουσεία,
            του κάθε Έλγιν* της κλοπής τη λεία.  
            

Την χώρα χωρίζει
       [ο Καποδίστριας σε περιφέρειες...

Όλα του τα υπαγορεύουν,
                                       [οι δυό  ιέρειες,
της δικαιοσύνης και ευνομίας,
έτσι πολιτικής δικονομίας
κώδικα κατόπιν μελέτης,
                              [θα θεσπίσει
και δικαστήρια νέα να κτίσει.


     Τα σχέδια και τα όνειρα του,
                                              [πάρα πολλά,  
          μα να γενούν χρειάζονταν λεφτά,
          αλλιώς θα μένανε στα χαρτιά......
                                                                              
          Στου ξένους ζητάει δανεικά....

         Η πλούσια Αγγλία τον αψηφά,
         κι οι Γάλλοι του δίνουνε...
                                              [κάτι ψιλά...

         Ο Τσάρος όμως στέλνει πολλά,
         μάτσο τα ρούβλια τα Ρωσικά,
         κι ο Καποδίστριας με αυτά
         οικοδομεί το νέο κράτος,
         ενώ νικάει τους Τούρκους,
                                       [κατά κράτος
         ο στρατηγός Μαιζών... 
                                        [και ''άστρα''
         από το κτύπημα στην Πάτρα,
         είδανε ο Ιμπραήμ κι οι άλλοι...

         Αυτό το στρατό ,
                   [τον στείλανε οι Γάλλοι,
         για πάρτη μας στη Πελοπόννησο,
                                               [να καθαρίσει,
         υπό την ηγεσία του Μαιζών,
                                             [που το Παρίσι,
         πιο πριν επιτυχώς είχε διοικήσει,
         και στους Βουρβώνους,
                                [ήταν λίαν προσφιλής,                                                   
         ετέθη δε του σώματος  επικεφαλής, 
         υπό του ιδίου του βασιλέως*,                            *Ο Γάλλος βασιλιάς Κάρολος Ι'
         αφού του ελέχθη ευθέως,
         τον Καποδίστρια όπως μπορεί,
                                            [να βοηθήσει,               
         τον Ιμπραήμ δε, να τσακίσει.

                                                                     συνεχίζεται

Ξεκινήστε το έργο από την αρχή πατώντας εδώ

___________________________________________________________

* Οι "Σκέψεις... λεύτερες πολιορκημένες" είναι το 2ο μέρος της τριλογίας 
''ιστορίες & υστερίες της Ιστορίας'', και αναφέρεται στα χρόνια 1821 - 1938
Συνεργάστηκαν οι Π. Β. Ματαράγκας και Κ. Γ. Ραπακούλια
____________________________________________________________

Σημειώσεις

* Συνέχεια του εμφυλίου και ο  Όρκος του Μακρυγιάννη, «Οι φοβερές προετοιμασίες των Τούρκων δεν καταφέρνουν τίποτα. Συμπληρώνεται το τρίτο έτος της ελληνικής Επανάστασης και οι αγώνες των Τούρκων δεν έχουν αποτέλεσμα. H Τούρκοι μπορούν να καταστρέψουν τους Ελληνες, όχι όμως και να τους υποτάξουν... Από την άλλη μεριά, οι Ελληνες τρώγονται μεταξύ τους μόλις η τύχη τούς χαμογελάσει λίγο και δεν μπορούν να κάνουν περισσότερα απ' όσα έχουν καταφέρει μέχρι τώρα...», λέει ο Γάλλος μοίραρχος Δεριγνύ.  Στις ένοπλες συγκρούσεις σκοτώνεται ο γιος του Κολοκοτρώνη, Πάνος, και ο Γέρος του Μοριά καταβλήθηκε τόσο ώστε παραδόθηκε στην κυβέρνηση.
Χαρακτηριστικό και το παράπονο του στρατηγού Μακρυγιάννη: 

«Πήρα όρκο να πολεμήσω τους Τούρκους και όχι τους Ελληνες». 

Ναύπλιο
                                                                                                
* Άφιξη του Κυβερνήτη στην Ελλάδα, Ο Καποδίστριας, φτάνει στο Ναύπλιο και όχι στην Αίγινα λόγω του κακού καιρού, στις 7 Ιανουαρίου του 1828 συνοδευόμενος από πολεμικά πλοία των δυνάμεων, δίνοντας έτσι την εντύπωση του απεσταλμένου τους. Η άφιξη του έκανε μεγάλη αίσθηση με αποτέλεσμα να διακοπούν οι εμφύλιες διαμάχες που είχαν ξεσπάσει στην πόλη. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας, να σταματήσει τις εμφύλιες διαμάχες, να επιβληθεί στα τοπικά συμφέροντα, να δώσει γη στους άκληρους να δημιουργήσει ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος με κεντρική διοίκηση, νομική και εκτελεστική εξουσία μάλιστα, φέρθηκε αυταρχικά σε πολλές περιπτώσεις.

Μόλις το καιρός το επιτρέψει, ο Καποδίστριας  φτάνει τελικά στην Αίγινα, που ήταν η έδρα της Κυβέρνησης και παρακολούθησε στην Μεγάλη Εκκλησία, τον Μητροπολιτικό ναό, τη θεία λειτουργία. 

Οι πρώτες εντυπώσεις, τα πρώτα συναισθήματα του Κυβερνήτη όπως μας τα παραδίδει από τη συνομιλία του με τον Γεωργάκη Μαυρομιχάλη, ο Γ. Τερτσέτης στα «Απόλογα του Καποδίστρια»: 

«Είναι καιροί που πρέπει να φορούμε όλοι ζώνη δερματένια και να τρώμε ακρίδες και μέλι άγριο. Είδα πολλά εις την ζωήν μου, αλλά σαν το θέαμα όταν έφτασα εδώ εις την Αίγινα δεν είδα κάτι παρόμοιο ποτέ, και άλλος να μην το ιδεί… «Ζήτω ο Κυβερνήτης, ο σωτήρας μας, ο ελευθερωτής μας» εφώναζαν γυναίκες αναμαλλιάρες, άνδρες με λαβωματιές πολέμου, ορφανά γδυτά, κατεβασμένα από τις σπηλιές. Δεν ήτον το συναπάντημα μου φωνή χαράς, αλλά θρήνος.  Η γη εβρέχετο με δάκρυα. Εβρέχετο η μυρτιά και η δάφνη του στολισμένου δρόμου από τον γιαλό ως την εκκλησία. Ανατρίχιαζα μου έτρεμαν τα γόνατα, η φωνή του λαού μου έσχιζε την καρδιά μου….» και καταλήγει ο Καποδίστριας λέγοντας «Κατεβαίνω ως πολεμιστής εις το στάδιον, θα πολεμήσω ως κυβέρνησις, δεν λαθεύομαι τον έρωτα των προνομίων που είναι φυτευμένος εις ψυχές πολλών, το ονειροπόλημα των λογιοτάτων, ξένων πρακτικών ζωής, το φιλύποπτο, κυριαρχικό και ανήμερο αλλοεθνών ανδρών. Η νίκη θα είναι δική μας αν βασιλεύση εις την καρδιάν μας μόνο το αίσθημα το ελληνικό. Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης».

Ο Κυβερνήτης από την πρώτη του επαφή με την ελληνική χώρα και το λαό της αντιλήφθηκε άμεσα ότι το κράτος και στην πιο υποτυπώδη του έννοια δεν υπήρχε. Αυτή την πραγματικότητα, που εντελώς περιληπτικά περιγράφεται παραπάνω προσπάθησε ο Κυβερνήτης να διαμορφώσει εφαρμόζοντας ένα συνεπή και καθορισμένο προγραμματισμό. Στην προσπάθεια του αυτή έπρεπε να ανταποκριθεί σε δύο τουλάχιστον σχηματοποιημένες αντιλήψεις. 

Από τη μία οι λαϊκές προσδοκίες και ελπίδες για την πραγμάτωση των ιδανικών της δικαιοσύνης και της ισότητας, που τον ανήγαγαν σε θεόπεμπτο αρχηγό. Από την άλλη πλευρά οι προσδοκίες των ηγετικών ομάδων (προεστών, οπλαρχηγών, κοτζαμπάσηδων, φατριών), που περίμεναν το νέο ελληνικό κράτος να εξασφαλίσει την προνομιακή μεταχείριση που είχαν στο παλιό καθεστώς (οθωμανικό σύστημα).
                                           
Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του, ο Καποδίστριας λόγω της ισχνής οικονομικής κατάστασης του κράτους επιχείρησε να συνάψει δάνειο με τράπεζες του εξωτερικού, προσπάθεια που δεν ευοδώθηκε λόγω των αντιδράσεων της Μεγάλης Βρετανίας. Παρόλα αυτά η Ρωσία και η Γαλλία ανέλαβαν να ενισχύσουν οικονομικά την Ελλάδα, ενώ ιδιαίτερη φροντίδα επέδειξε ο Τσάρος, αποστέλλοντας 3.750.000 γαλλικά φράγκα.


* Το πρώτο Νομισματοκοπείο του νέου κράτους στην Αίγινα και πάλι μετά από 25 αιώνες

Στην Αίγινα ο Ιωάννης Καποδίστριας  εγκαθίσταται στο Κυβερνείο, μέχρι τότε οικία Μοίρα, όπου και η έδρα της κυβέρνησής του και του Πανελληνίου, διορισμένου αντιπροσωπευτικού σώματος, με το οποίο στην αρχή αντικατέστησε τη Βουλή. Εκεί στην ίδια αυλή εγκαθίσταται και το ελληνικό νομισματοκοπείο με δική του εντολή και οι λόγοι που παίρνει αυτή την απόφαση εμφανείς. Να αποφευχθεί η κατάχρηση του εθνικού νομίσματος, ο φόβος πιθανής “ρεμούλας” δηλαδή.

Μετά από 25 αιώνες, στην Αίγινα και πάλι, εκεί που κόπηκε το πρώτο ευρωπαϊκό νόμισμαΤα νομίσματα φέρουν τον Φοίνικα, σύμβολο της αναγεννομένης εκ της τέφρας Ελλάδας. Οι πρώτες πλάκες κοπής των νομισμάτων αυτών χαράκτηκαν από τον Γρηγόρη Χατζή Αρμένη χρυσοχόο της εποχής.

Τα νομίσματα που κόπηκαν στην Αίγινα ήταν:
1 λεπτό 1828, 1830, 1831 χάλκινα σύνολο τεμαχίων 2,5 εκατομμύρια.
5 λεπτά 1828, 1830, 1831 χάλκινα σύνολο τεμαχίων 1,5 εκατομμύριυα.
10 λεπτά 1828, 1830, 1831 χάλκινα σύνολο τεμαχίων 4,5 εκατομμύρια.
20 λεπτά 1831 ασημένιος, σύνολο τεμαχίων 2,3 εκατομμύρια.
1 Φοίνιξ 1828 ασημένιος σύνολο τεμαχίων 12 χιλιάδες.




* Το νομισματικό σύστημα,  Το πρώτο Ελληνικό αλλά και Ευρωπαϊκό ταυτόχρονα κερματόμορφο νόμισμα. κόπηκε στην Αίγινα. 

Ουσιαστικά δεν επρόκειτο για ένα νόμισμα αλλά για ένα νομισματικό σύστημα μέτρων και σταθμών με τις υποδιαιρέσεις του που έπαιξε σημαντικό ιστορικό ρόλο στην ανάπτυξη του εμπορίου σε όλον τον γνωστό ιστορικό κόσμο της εποχής εκείνης ( από την Ιλλυρία ώς την Αίγυπτο και από την Ισπανία ώς την Μαύρη Θάλασσα ( Κριμαία) δεδομένου ότι γινόταν εύκολα αποδεκτό για τις εμπορικές συναλλαγές . Ήταν ουσιαστικά το πρώτο εν λειτουργία ευρωπαϊκό κοινό νόμισμα, το πρώτο ΕΥΡΩ κατά κάποιο τρόπο. 

Η χελώνα (ο Αιγινήτικος στατήρας), είχε από την μία πλευρά το έμβλημα της θαλάσσιας χελώνας , που ήταν σύμβολο της Αφροδίτης που προστάτευε τα ταξίδια και το θαλασσινό εμπόριο και βάρος 13 περίπου γραμμαρίων καθαρού αργύρου και από την άλλη το έγκοιλο που παριστάνει σε απλή σχηματική μορφή .άνθρωπο που βαδίζει .
Το νόμισμα βρίσκεται στην ΑΘΗΝΑ στο νομισματικό μουσείο και χρονολογείται τον 6 αι. π.Χ.


* Ακροναυπλία (τουρκ. Ιτς-Καλέ) Βραχώδης χερσονησίδα που αποτελούσε στην αρχαιότητα την ακρόπολη του Ναυπλίου. Βρίσκεται απέναντι από το Μπούρτζι και δεξιά του Ναυπλίου κατά την είσοδο στο μυχό του Αργολικού κόλπου. Είναι προσιτή μόνο από Βορρά δια μιας τεχνητής ιστορικής χαράδρας τη λεγόμενη Αρβανιτιά. Η χερσονησίδα αυτή έχει μέσο ύψος από επιφάνεια θαλάσσης 45 μ., μέγιστο μήκος από ανατολάς προς δυσμάς 900 μ. και πλάτος περίπου 400 μ. Κάποια μέρη των τειχών της Ακροναυπλίας είναι κυκλώπεια που αποτέλεσαν τις βάσεις των μετέπειτα οχυρώσεων, τα οποία τμήματα σώζονται μέχρι και σήμερα.

* Παλαμήδι, Φρούριο στο Ναύπλιο το οποίο κατασκευάστηκε το 1687 από τους Βενετούς, ύστερα από την κατάληψη του λόφου στον οποίο βρίσκεται, μετά από σφοδρή μάχη με τους Οθωμανούς κατά τον Βενετοτουρκικό Πόλεμο. Ο λόφος πάνω στο οποίο βρίσκεται έχει ύψος 216 μέτρα και η ανάβαση στο Παλαμήδι γίνεται είτε μέσω αμαξωτής οδού είτε μέσω μιας σκάλας με πολλά σκαλοπάτια (αναφέρονται ως 999 σκαλοπάτια). Το 1715, κατά την διάρκεια του τελευταίου Βενετοτουρκικού Πολέμου οι Οθωμανοί το κυρίευσαν αφού ανατίναξαν τμήμα του. Μετά την Επανάσταση, το Παλαμήδι χρησίμευσε σαν φυλακή, στην οποία το 1833 φυλακίστηκε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και αποφυλακίστηκε 11 μήνες μετά , έπειτα από χάρη του βασιλιά Όθωνα.

* Ιωάννης (Γιαννάκης) Στράτος, 1793 - 1848. Αρματολός και αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Μετά τη δημιουργία του ελληνικού κράτους διετέλεσε αξιωματικός της Βασιλικής Φάλαγγας.

* Γρίβας Θεοδωράκης (Πρέβεζα, 1797 – Μεσολόγγι, 1862). Οπλαρχηγός στην Επανάσταση του 1821 και στρατιωτικός στις πρώτες δεκαετίες του ελληνικού κράτους. Γιος του Δημητρίου (Δράκου) Γρίβα, ήταν από το 1815 αρματολός στη Ρούμελη και στην εφηβική του ηλι­κία υπηρέτησε στην αυλή του Αλή πασά.

* Μαιζών,  Νικόλαος - Ιωσήφ Μαιζών -Nicolas Joseph Maison. Γάλλος στρατάρχης και πολιτικός. Έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις εναντίον των Πρώσων, στην εκστρατεία της Ισπανίας και στη ρωσική εκστρατεία (1812), όπου και τιμήθηκε με τον βαθμό του υποστρατήγου αναλαμβάνοντας παράλληλα την διοίκηση του Β΄ Σώματος Στρατού.
Μετά την καθαίρεση του Ναπολέοντα, προσχώρησε στην παράταξη των Βουρβώνων αναλαμβάνοντας στρατιωτικός διοικητής του Παρισιού.
Το 1828 ο βασιλιάς Κάρολος Ι΄ του ανέθεσε την ηγεσία των γαλλικών δυνάμεων της Πελοποννήσου και τον επιφόρτισε με την εκδίωξη του Ιμπραήμ κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του Μωριά. Ο Μαιζών κατέλαβε αμαχητί τα φρούρια της Μεθώνης, της Πύλου και της Κορώνης ενώ τον Οκτώβριο απελευθέρωσε, ύστερα από πολιορκία, τα φρούρια της Πάτρας και του Ρίου. Το 1829 ανακλήθηκε από την Ελλάδα και τιμήθηκε με τον βαθμό του στρατάρχη. Επί Λουδοβίκου Φιλίππου διετέλεσε υπουργός εξωτερικών και πολέμου ενώ αργότερα χρημάτισε πρεσβευτής της Γαλλίας στην Βιέννη και στην Αγία Πετρούπολη.

Πέθανε στο Παρίσι το 1840. Σε πολλές πόλεις της Ελλάδας υπάρχουν οδοί που φέρουν το όνομά του (π.χ. οδός Μαιζώνος - Πάτρα).

* Βουρβώνοι, Γαλλική δυναστεία που έδωσε βασιλείς στους θρόνους της Γαλλίας της Πάρμας, της Νεάπολης, της Ιταλίας και της Ισπανίας. Στη Γαλλία βασίλεψε από το 1589 ως τη γαλλική επανάσταση και από την πτώση του Ναπολέοντα ως το 1848, οπότε και ήρθε η δημοκρατία.
Το όνομά τους το πήραν από την τοποθεσία Βουρβόν - λ' αρσαμπώ, όπου οι χωροδεσπότες είχαν τον πύργο τους. Οι Βουρβόνοι στην αρχή ήταν υποτελείς στους κόμητες του Μπούρζ. Αργότερα έγιναν άμεσοι υποτελείς του βασιλικού στέμματος, ώσπου και οι ίδιοι έγιναν βασιλείς.

Οι Βουρβόνοι αποτελούνταν από 4 οίκους και από τον τελευταίο προκύπτουν διάφοροι κλάδοι που όχι μόνο έγιναν βασιλείς της Γαλλίας, αλλά και πολλών εθνών της Ευρώπης.
Ο κλάδος του Μαρς - Βαντώμ προήλθαν επτά βασιλείς της Γαλλίας: Ερρίκος ο Δ', Λουδοβίκος ο ΙΓ', Λουδοβίκος ο ΙΔ', Λουδοβίκος ο ΙΕ', Λουδοβίκος ο ΙΣΤ', Λουδοβίκος ο ΙΗ' και Κάρολος ο Ι'.



* Έλγιν, Τόμας Μπρους, 7ος Κόμης του Έλγιν, Βρετανός διπλωμάτης, το 1799 διορίζεται πρεσβευτής της Βρετανίας στην 
Υψηλή Πύλη στην Οθωμανική Κωνσταντινούπολη.  Οι επισκέψεις του στην Ελληνική γη ήταν οδυνηρές για την αρχαία κληρονομιά.  

Από το 1801 έως το 1804 τα συνεργεία του Έλγιν δρούσαν στην Ακρόπολη, προκαλώντας σημαντικές ζημίες στα γλυπτά και το ίδιο το μνημείο, αποσπώντας και διαμελίζοντας ένα σημαντικό μέρος (περίπου το ήμισυ) από το σωζόμενο γλυπτό διάκοσμο του Παρθενώνα, μαζί με ορισμένα αρχιτεκτονικά μέλη, όπως ένα κιονόκρανο και ένα σπόνδυλο από κίονα. Σήμερα μεταξύ Αθήνας και Λονδίνου βρίσκονται διαμελισμένα πολλά τμήματα συχνά από το ίδιο γλυπτό.

Από τους 97 σωζόμενους λίθους της ζωφόρου του Παρθενώνα, οι 56 βρίσκονται στο Λονδίνο και οι 40 στην Αθήνα. Από τις 64 σωζόμενες μετόπες, οι 48 βρίσκονται στην Αθήνα και οι 15 στο Λονδίνο. Από τις 28 σωζόμενες μορφές των αετωμάτων, οι 19 βρίσκονται στο Λονδίνο και οι 9 στην Αθήνα.
Ο Έλγιν ποτέ δεν εξασφάλισε επίσημη άδεια από τον ίδιο το Σουλτάνο για την αφαίρεση του γλυπτού και αρχιτεκτονικού διακόσμου του μνημείου, αφού μόνο εκείνος είχε τη δικαιοδοσία να παραχωρήσει τέτοια άδεια.

Του δόθηκε επιστολή ανεπίσημα ως χάρη που προέτρεπε τις Τουρκικές αρχές στην Αθήνα να επιτρέψουν στα συνεργεία του Έλγιν να σχεδιάσουν, να λάβουν εκμαγεία και να διενεργήσουν ανασκαφή γύρω από τα θεμέλια του Παρθενώνα, όπου ίσως βρισκόταν θαμμένη κάποια επιγραφή ή ανάγλυφο, με τον όρο ότι δεν θα βλάπτονταν με κανένα τρόπο τα μνημεία...  περισσότερα εδώ

_____________________________
https://el.wikipedia.org
https://logomnimon.wordpress.com





 σκέψεις..λεύτερες 
   πολιορκημένες   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου