Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2017

Μόλις τον Αίμο περνάει η Ρωσία... 1829



1829
                  Υπογράφεται εν Αγγλία 
                   των Μεγάλων η κοροϊδία
                   αφού υπό οθωμανική κυριαρχία  
                   αλλά... με κάποια αυτονομία (!)
                   ιδρύεται το Ελληνικό το κράτος
                             
                   Απύθμενο το θράσος
                   και γλύψιμο στους Οθωμανούς
                   απ' τους μεγάλους και τρανούς,
                   κείνους τους ίδιους Δυτικούς
                   που στείλανε τους σταυροφόρους,
                   μα κάπως μοιάζαν μ' αχθοφόρους
                   σαν κουβαλάγανε τα πλούτη
                   της βασιλεύουσας ετούτοι.
                   Την είχαν κλέψει... την είχαν γδύσει
                   και γη καμένη είχαν αφήσει.

                   Κι ας μην ξεχνάμε τις σφαγές
                   και τις πολλές παλιανθρωπιές 
                   των ομοθρήσκων Χριστιανών,
                   κατά των Ανατολικών...                 
                   
                   60 χρόνια η κατοχή βαστούσε
                   κι η κλοπή καλά κρατούσε
                 

Η Ευρώπη όλη ήταν γεμάτη
με λάφυρα από το ''πάρτυ'',
τους θησαυρούς που μοίραζαν... 
                                                της Πόλης.

Ίσως ακόμα... αρχαιοπώλης 
κάπου σε Ρώμη, ή Φραγκία*              *Γαλλία, Γερμανία, Βέλγιο, Λουξ/γο Ολλανδία
απ' τη παλιά λεηλασία
έως και σήμερα μπορεί
κάτι από κείνα να πωλεί,
πάντα με σιγανή φωνή, 
και με σκυμμένη κεφαλή.

                      Προ οκτακοσίων συνέβη ετών
                      εκείνος ο ληστο-αρμαγεδδών.

                      Τώρα... (δέκατος ένατος αιών),                                                     
                      δίνουνε πάλι το παρόν
                      οι εξουσιαστές οι Δυτικοί
                      οι Ευρωπαίοι δηλαδή:
                      Πάρτε ''Μοριά'' λεν στους Γραικούς,
                      και προσκυνήστε Οθωμανούς...
       
                       Με πονηριά στους Τούρκους προτείνουν:                      
                      "ετήσια οι  Έλληνες να δίνουν              
                       ενάμιση εκατομμύριο γρόσια,
                       να κάθονται φρόνιμοι σαν κλώσα,
                       να ξεχάσουν τα ταμπούρια 
                       τα δερβένια*...                                           *στενά περάσματα
                                       και τα γιούρια*."                        *επιθέσεις    
           
                       Αρνητικά απαντά η Τουρκία..

                       Μα, υπακούει με πειθαρχία
                       μόλις τον Αίμο περνά η Ρωσία,                                       
                       και σπεύδει να δώσει αυτονομία, 
                       με σύγχυση και με φοβία,
                       εν Ανδριανουπόλει 
                       σαν Ρώσοι μπήκανε στην πόλη.

                       Στον Κόμη Ορλώφ ο Οθωμανός, 
                       ο Αμπντούλ Καντίρ-μπεη... 
                                                         δείχνει σαφώς,
                       ότι θα κάνει ότι θελήσει
                       αρκεί η προέλαση... 
                                                    να σταματήσει
                       του ρώσικου στρατού
                       του φόβητρου του τουρκικού
                       και υπογραφή κει δα 
                       βάζει ο Μπέης φαρδιά πλατιά.

                       Από Αγγλία θα χαρακτηριστεί      William Ewart Gladstone Άγγλος πολιτικός 
                       πως ''...υπόσταση πολιτική 
                       και αυτοτέλεια, 
                                              με τη συνθήκη αυτή
                       παίρνει πια οριστικά το κράτος'',
                       τέρμα οι τούρκικες φοβέρες και το θράσος.
                       
                         
     ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ, Η ΕΙΣΟΔΟΣ

Παρελαύνουν επαναστάτες
στου Μεσολογγίου τις στράτες
σαν το ανακαταλαμβάνουν,
κι οι Τούρκοι, για πάντα πλέον το χάνουν.


Για έναν Καποδίστρια ξεχασμένο,
τον Αυγουστίνο τον αφημένο
στο περιθώριο της ιστορίας,
τον δεύτερο γιο της οικογενείας,
του κυβερνήτη τον αδελφό,
θα αναφέρω... γιατί ναι 'δώ,
Ελλάδος Στερεάς τοποτηρητής
και επί τούτου  διορισθείς
σαν έμπιστος του αδελφού του,
πέτυχε άριστα του σκοπού του.
              ___________


                Η ΠΡΩΤΗ ΚΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΑΧΗ

                Του Δημητρίου Υψηλάντη ο στρατός,                                
                στην μάχη της Πέτρας, είναι αυτός
                που βάζει τέλος στον αγώνα,
                και στη σκλαβιά... 
                                          για πέμπτο αιώνα!
                Είναι αδελφός του ευθυτενή 
                του Αλεξάνδρου, που εκτελεί
                καθήκοντα αρχηγού,
                στη ''Φιλική'' του λυτρωμού
                την θρυλική ''εταιρεία'',
                και εν αγαστή συνεργασία,
                μαζί πρωτοστατήσαν 
                και την Ελλάδα αναστήσαν
                οι δυό Υψηλάντηδες προμάχοι
                στην πρώτη και στην τελευταία μάχη.

Αν κάνουμε μια αναδρομή
μένουμε έκπληκτοι γιατί...
ένας Υψηλάντης στο Δραγατσάνι
μπρος στους μυριάδες πίσω δεν κάνει
και δίνει ο Αλέξανδρος την πρώτη μάχη   
να πάρει πίσω τ' αρχαία εδάφη
του αυτοκράτορα, του μαρμαρωμένου,
και επί του προκειμένου,
διάβασα εντός παλιού κειμένου,
πως ανεστήθη ο Παλαιολόγος
και ο ιερός αρχαίος λόχος,
ως άλλωστε και ονομάσθη
η ομάδα κρούσης του πολεμάρχη.

Σύντομα θα ξανα... πεθάνουν (!) 
όταν τη μάχη αυτή χάνουν,
μα λίγο πριν...
                 αυτοί προφτάνουν
να λευτερώσουν το Βουκουρέστι.

Ο θρύλος λέει... 
           πως ο αυτοκράτορας παρέστη...
με τον τουρμάρχη* και συνοδεία,          *ο διοικητής ίλης πεζικού του Βυζαντινού στρατού
και η παλιά ''αυτοκρατορία''
ανασταίνεται, με Πατριάρχη,
και τρέμουνε οι χριστιανομάχοι.

''Χάσαμε μόνο τη πρώτη μάχη'',
είπε ο αυτοκράτορας πριν φύγει,
μα η σπορά ρίχτηκε ήδη
για τη ''Μεγάλη την Ιδέα''... 
νάχει η πατρίδα μας ''σημαία''.

________________________________________________


* Για τη σειρά των αναρτήσεων ''Ιστορίες της Ιστορίας'' 
συνεργάστηκαν οι Π. Ματαράγκας και Κ. Ραπακούλια
_____________________________________________


Συνθήκες και Πρωτόκολλα για την Ανεξαρτησία της Ελλάδας


* Το Πρωτόκολλο του Λονδίνου υπογράφηκε στις 10-22 Μαρτίου του 1829, περιείχε τον όρο ότι η Ελλάδα θα τελούσε υπό την επικυριαρχία της Υψηλής Πύλης και καθοριζόταν ετήσιος φόρος προς τον σουλτάνο 1.500.000 γρόσια. Οριζόταν συνοριακή γραμμή στο ύψος Αμβρακικού – Παγασητικού κόλπου, ενώ προβλεπόταν επίσης κληρονομικός ηγεμόνας της Ελλάδας χριστιανός, ξένος προς τις βασιλικές οικογένειες των τριών δυνάμεων, που θα εκλεγόταν «κατά συναίνεσιν των τριών Αυλών και της Οθωμανικής Πύλης».

* Δ´ Εθνική Συνέλευση του Άργους,  Η νέα πολιτειακή οργάνωση του κράτους οριστικοποιήθηκε με την Δ´ Εθνική Συνέλευση του Άργους τον Ιούλιο του 1829 και εν συνεχεία προσπάθησε να ανασυγκροτήσει τις ένοπλες δυνάμεις της Επανάστασης παράλληλα με τα επιτεύγματά του στους τομείς της εσωτερικής πολιτικής και κυρίως της παιδείας.

Συνθήκης της Αδριανούπολης,  Ο μεγάλος Άγγλος πολιτικός Γλάδστων αναφερόμενος σ' αυτήν την χαρακτηρίζει σαν  ''Το διεθνές συμβόλαιο της πολιτικής υπόστασης και αυτοτέλειας του ελληνικού κράτους…».   
H Υψηλή Πύλη αναγκάστηκε να αποδεχθεί τις αποφάσεις του Λονδίνου όταν καταβλήθηκε οριστικά από τη Ρωσία. Ενώ στις 27 Ιουλίου του 1829 απέρριπτε υπεροπτικά «την φιλικήν μεσιτείαν των ξένων Αυλών» και δεν δεχόταν «μηδέ και την υποτελή αυτονομίαν των εν Πελοποννήσω Ελλήνων», ύστερα από 18 ημέρες, όταν οι Ρώσοι είχαν διαβεί τον Αίμο και πλησίαζαν προς την Αδριανούπολη, η οθωμανική Πύλη έσπευσε να δηλώσει ότι «υπό αισθημάτων καλοκαγαθίας ορμωμένη, συγκατατίθεται εις την Συνθήκην του Λονδίνου και δέχεται τας προτάσεις των Πρεσβευτών αλλά υπό όρους».
Στις 14ης Σεπτεμβρίου του 1829 οι Τούρκοι, δηλαδή λίγες ημέρες αργότερα, στο στρατηγείο του ρώσου αρχιστρατήγου στην Αδριανούπολη, οι εκπρόσωποι της οθωμανικής Πύλης υπέγραψαν ένα κείμενο την Συνθήκη της Αδριανούπολης.

Αποδέχονται ακόμα και το άρθρο 10 της Συνθήκης αυτής, όχι αόριστα μόνο τη Συνθήκη της 6ης Ιουλίου του 1827 αλλά και το Πρωτόκολλο της 10-22 Μαρτίου 1829 (στο Λονδίνο), δηλαδή και τον καθορισμό της συνοριακής γραμμής Αμβρακικού – Παγασητικού κόλπου.

* Ρωσοτουρκικός Πόλεμος 1828-1829, γνωστός στην Ελλάδα (κυρίως στο Βόρειο Έβρο) ως "Πρώτη Ρωσία" πυροδοτήθηκε από την ελληνική επανάσταση και ξέσπασε με την οργή του σουλτάνου για τη ρωσική συμμετοχή στη ναυμαχία του Ναυαρίνου κλείνοντας τα Δαρδανέλια για τα ρωσικά πλοία και ανακαλώντας τη σύμβαση του Άκκερμαν του 1826. 
Η Ρωσία κηρύττει τον Απρίλιο 1828 τον πόλεμο που απειλούσε να ξεσπάσει εδώ και επτά χρόνια. Πόλεμος που αποδυνάμωσε τη θέση των Οθωμανών και διευκόλυνε τις περαιτέρω ενέργειες των δυνάμεων προς όφελος της Ελλάδας. Σε αυτό συνετέλεσε το γεγονός ότι τον Ιανουάριο του 1828 είχε φθάσει στην Ελλάδα ο νέος κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας και συγκροτήθηκε η πρώτη κυβέρνηση που άξιζε να αποκαλείται έτσι.

* Οι τελευταίοι μήνες του 1829,  H Συνθήκη της Αδριανούπολης, όπως ήταν φυσικό, προκάλεσε ταραχή και δυσφορία στην αγγλική κυβέρνηση δημιουργώντας αυξημένο γόητρο της ρωσικής αυτοκρατορίας στην Ελλάδα. 
Εξάλλου εμφανίστηκε στη σκέψη πολλών ως λύση του κενού από τη μελλοντική διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας η ύπαρξη ανεξάρτητου, ισχυρού ελληνικού κράτους. Όλα δείχνουν ότι είχαν ωριμάσει οι συνθήκες για τη διευθέτηση του ελληνικού ζητήματος οριστικά. 
Ο πρωθυπουργός της Αγγλίας Γουέλινγκτον απότομα στράφηκε προς την προοπτική ίδρυσης ελληνικού κράτους ολωσδιόλου ανεξάρτητου. Προς τη λύση αυτή προσανατολίστηκε κατ' εξοχήν ο υπουργός Εξωτερικών της Αγγλίας, λόρδος Αμπερντίν, που ξαναβρήκε τον, φλογερό πριν από 8 χρόνια, φιλελληνισμό του.



Στις 11 Ιανουαρίου 1830 εγκρίνεται από την αγγλική κυβέρνηση, σχέδιο πρωτοκόλλου για τη ρύθμιση του ελληνικού ζητήματος. Στο μεταξύ ο Λεοπόλδος είχε φροντίσει να εισηγηθεί, ύστερα από αναφορές του Καποδίστρια, τη συμπερίληψη της Κρήτης στο ελληνικό κράτος και να δηλώσει ότι δεν θα δεχόταν τον θρόνο αν δεν επιδοκίμαζε ο ελληνικός λαός την εκλογή του, όροι οι οποίοι αγνοήθηκαν.

H πανηγυρική αυτή διακήρυξη της πολιτικής ανεξαρτησίας της Ελλάδας συνιστούσε διπλωματική πράξη ιδρυτική του ελληνικού κράτους. H διεθνής αναγνώριση του ελληνικού κράτους σήμαινε έναρξη της υπάρξεώς του από την άποψη της διεθνούς κοινωνίας. H πρόοδος σχετικά με τους αντίστοιχους ορισμούς του Πρωτοκόλλου της 10-22 Μαρτίου 1829 ήταν μεγάλη και είχε σπουδαιότητα κρίσιμη. Αντίθετα οι ορισμοί του Πρωτοκόλλου εκείνου για τα σύνορα του ελληνικού κράτους αθετούνταν μερικώς με ό,τι όριζε πολύ δυσμενέστερα για την Ελλάδα το άρθρο 2 του νέου Πρωτοκόλλου.
Το νέο κράτος, αν και περιείχε λιγότερο από το ένα τρίτο των ελλήνων κατοίκων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας την εποχή που ξέσπασε ο Αγώνας, ωστόσο αναγνωριζόταν επίσημα στη διεθνή κοινωνία. Ετσι πραγματοποιούνταν κρίσιμη καμπή της ελληνικής Ιστορίας.


* Υψηλάντηδες προμάχοι, Στις 22 Φλεβάρη του 1821, στις 6 το βράδυ, ο Αλέξανδρος Υψηλάντης με τους αδελφούς του Νικόλαο και Γεώργιο, τον Γ. Καντακουζηνό, τον Πολωνό αξιωματικό Γαρνόφσκι και μερικούς άλλους εγκαταλείπει τη Ρωσία, περνάει τον ποταμό Προύθο και αποβιβάζεται στο Ιάσιο. Αυτή η ημέρα θεωρείται ως αρχή του κινήματος.

Στις 23 Φλεβάρη ο Υψηλάντης και οι σύντροφοί του μεταβαίνουν στο Ιάσιο και από εκεί εκδίδει τρεις προκηρύξεις μεγάλης σημασίας από τις οποίες αποδεικνύεται ότι ο αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας άρχιζε την εξέγερση στις Παραδουνάβιες ηγεμονίες, δρούσε όμως ως πανελλήνιος ηγέτης. Στην πρώτη προκήρυξη που απηύθυνε προς το έθνος έγραφε: «Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος», με την οποία καλούσε τους Ελληνες: «Να αποτινάξωμεν τον αφόρητον τούτον ζυγόν... Να ελευθερώσωμεν την Πατρίδαν».

Στο Ιάσιο άρχισαν εντατικές προετοιμασίες και στις 2 Μάρτη εκδηλώθηκε το κίνημα στο οποίο ο Υψηλάντης ήταν επικεφαλής 4-5 χιλιάδων ενόπλων ανδρών. Το κίνημα απέτυχε, στη μάχη του Δραγατσανίου (7 Ιούνη 1821) ο στρατός του Υψηλάντη διαλύθηκε. Ο ίδιος και οι δύο αδελφοί του φυλακίστηκαν στην Αυστρία όπου έμειναν για έξι χρόνια. Ο αρχηγός της Επανάστασης πέθανε το Γενάρη του 1828 στη Βιέννη, δύο μήνες μετά την αποφυλάκισή του. Ομως, το κίνημα αυτό συνέβαλε αποφασιστικά στην επιτυχία της Επανάστασης στην Ελλάδα, καθώς υποχρέωσε την Πύλη για το κρίσιμο διάστημα (Φλεβάρης- Ιούνης του 1821), να δεσμεύσει στη Μολδοβλαχία μεγάλες δυνάμεις, τις οποίες αλλιώς θα διέθετε για την κατάπνιξη της Επανάστασης στην Πελοπόννησο.


ΠΗΓΕΣ :

http://www.cityofnafplio.com
http://www.tovima.gr/
http://www.fhw.gr/
http://users.sch.gr/
http://www.ethnos.gr/

Ξεκινήστε το έργο από την αρχή πατώντας εδώ


 σκέψεις..λεύτερες 
   πολιορκημένες   


1 σχόλιο:

  1. καταπληκτική δουλεια ...και η έμπνευση δεν λεω ...μου αρεσει !!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή