Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2017

1834, Όταν δικάζονταν... οι Έλληνες




Η τριακοσίων πενήντα έξη και βάλε, ετών,                    *1478 - 1834
  αιματηρή "Ιερά (?) Εξέταση" των Ισπανών,
διαλύεται εφέτος οριστικά, μα εδώ... αλλοίμονο,
                                               ["είς Θάνατον" ντε και καλά,
η΄"Βαυαρική Εξέταση",
                           [καταδικάζει με περισσή  ξεδιαντροπιά,
τον ενδοξότερο Έλληνα της εποχής,
                                                           [τον "Γέρο του Μοριά... !

Η απόφαση των Γερμανών, (καλή ώρα μας), για να διαβαστεί,
                                 [στον κρόταφο των δικαστών βάλαν πιστόλια,
του Όθωνα οι μισθοφόροι
                                             [οι πραιτωριανοί, τα μαύρα καρακόλια...
       
Οι δικαστές "...ατιμία" είπανε στους ξενόφερτους,
                                                                                   [πως δεν κάνουν,
τον βήχα τους κόβουν  "... δια μίαν απόφασιν ατιμάσουσα"
                          [και... " δια την αλήθεια καλύτερα να πεθάνουν" !
... κι αυτό σηκώνει εδώ πολλά να πω, μα κάνω,
                 ["ου γκα γκα μπουμ ντιριλί-γκαγκά", άλλως "τουμπέκα" φίλοι μου,
«θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόµατί µου καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη µου»...
 
... που σε μετάφραση αποδίδεται ως: «Βάλε μου, Κύριε, φρουρά
                                               [στο στόμα μου φράχτη στη θύρα των χειλιών μου»


από το εδάφιο 3 του 141 [Ο', 140] Ψαλμού του Δαβίδ...
                                   [κράτει οι ψαλμοί εδώ... πριν ακούσω τον εξάψαλμόν μου !

Χάρις στον Κολοκοτρώνη, πούκανε "κράτος",
                [βασίλευαν οι Βαυαροί υπερόπτες, οι οθωνο-αντιβασιλείς.
και με το τώρα σύγκριση αν σου κάνω,
                                                         ["τρόικα" θα τη λέγαμε, της εποχής,
που αποφάσισε και διέταξε να πάει κοτζάμ στρατός,
                                                                 [ώστε ο "ήρωας" να συλληφθεί,
χ@@μένοι κυριολεκτικά, μπας και του τη "δώσει" του Γέρου,
                         [μαζέψει το διαλυμένο  ασκέρι του... και αντισταθεί !

Για την ακρίβεια σαράντα νομάτοι αρματωμένοι
               [μπουκάρανε στο φτωχικό του, πριν γίνει η δίκη κάτι μήνες, 
οπού είχε έξω από τ’ Ανάπλι... 
                       [μακριά απ' τα παλάτια που μέναν οι Βαυαροί κηφήνες.

Η "σοβαρή" κατηγορία ήταν «συνωμοσία να προκαλέσει 
    ["εμφύλιον πόλεμον", και να καταργήσει "το καθεστώς πολίτευμα"

Πώς να χαρακτηριστεί η μετατροπή του άσπρου σε μαύρο,
                           [και η νίκη του ψεύδους...... κατόρθωμα ή επίτευγμα ??
                                                                         
υτή η ίδια βολική, ψευδής κατάπτυστη κατηγορία,
                                     [με "τάχα μου", με "έτσι", με "αλλιώς" και "πως",  
δυστυχώς όπλο πανίσχυρο της ραδιουργίας,
                                             [χρησιμοποιήθηκε από ανήθικους διεθνώς,
με μπροστάρηδες αργυρώνητους, λασποκουβαλητές,
                                                             [που διέδιδαν το ψεύδος επαρκώς,
και με "ταβάνια θωρούντες", επαναστάτες, ανένταχτοι,
                                                            [εθνικο-κουμουνιστο-σοσιαλιστές,
η ιντελιγκέντσια, πολλοί άλλοι με βαρύγδουπους τίτλους,
                                                   [και γενικώς όλοι οι ψευτο-ουμανιστές.

Το θέμα μελετήθηκε και προβλήθηκε ευρέως από ιστορικούς,
      [μα εγώ το "Τσίκεν" (αμερικανιά, φοβισμένο κοτόπουλο) επιλέγω,              *chiken
να κάνω πάλι τουμπεκί για το "καλό" μου,
                           [και τίποτα περισσότερο για τους βρόμικους δεν λέγω..

Καταδικάστηκε "εις θάνατον" ο Γέρος του Μοριά,
                                            [η ιστορία θάλεγε κανείς, επανελήφθη,
όπως ακριβώς και τότε με τον Σωκράτη η ενοχή δεν απεδείχθη..... 
........και «τα λευκά μέρη του χαρτιού της απόφασης,
                                                  [που λείπουν των Δικαστών οι υπογραφές,
όπως γράφει ο συγγραφέας Δ. Φωτιάδης «είναι ίσαμε και σήμερα,
              [η μεγαλύτερη δόξα της δικαιοσύνης της πατρίδας μας" μαθές.

"Κουράγιο ξάδελφε", είπε ο Γέρος, στον άλλο καταδικασθέντα,
                                                                                         [ήρωά μας Δημήτριο Πλαπούτα,
"τ' όνειρό μας ήταν να λευτερώσουμε την Ελλάδα...
     "στον Μήτσο και στον Θοδωρή, θα λεν οι Έλληνες σηκώνοντας την κούπα".

                                                            ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Δύο αιώνες μετά, οι εικόνες του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη,
                                                                     [είν' κρεμασμένες σε όλα τα σχολεία,
και τ’ αγάλματά του στημένα στης κάθε κωμόπολης,
                                                                                [χωριού, ή πόλης την πλατεία !!
___________________________________________________________________


συνεχίζεται




* Οι "Σκέψεις... λεύτερες πολιορκημένες" είναι το 2ο μέρος της τριλογίας  
''ιστορίες & υστερίες της Ιστορίας'', και αναφέρεται στα χρόνια 1821 - 1938. 
Συνεργάστηκαν οι Π. Β. Ματαράγκας και Κ. Γ. Ραπακούλια
_______________________________________________________________


* Η ποινή :  Τελικά η θανατική ποινή με απόφαση του βασιλιά μετατράπηκε σε κάθειρξη 20 ετών. Όταν το άκουσε ο Κολοκοτρώνης είπε πάλιν τον ευτράπελο λόγο του: «Θα τον γελάσω τον βασιλιά, δεν θα ζήσω τόσους χρόνους …». Την άλλη μέρα τούς ανέβασαν στο Παλαμήδι. Εκεί όπου για έντεκα μήνες έζησαν ένα πραγματικό κολαστήριο!

Τους Δικαστές Πολυζωΐδη και Τερτσέτη τούς οδήγησαν σε δίκη. Ήταν ένα από τα ανταλλάγματα που έθεσαν οι άλλοι τρεις αντιβασιλείς για να συμφωνήσουν με τον Όθωνα στην απονομή χάριτος! Να τι είπε ο Τερτσέτης στην απολογία του: 

«Ζουν οι οπλαρχηγοί. Ζουν! Χαρείτε, ω Έλληνες. Ζουν! Φυλακισμένοι. Αληθινά, εις τα φρούρια, οπού προ δέκα χρόνων επήραν επί κεφαλής σας από τον εχθρόν, αλλά ζουν!... Δεν εμολύνθηκαν οι οφθαλμοί μας να ιδούμεν το αίμα των δύο γερόντων χυμένο σαν το αίμα του Μητρομαργαρίτου (στυγνός φονιάς που αποκεφαλίστηκε)» 
Δ. Φωτιάδης, «ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ - Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ»), σελ. 329.

Αν δεν είχανε την ίδια τύχη με τον Μητρομαργαρίτη οι δύο Ήρωες του Εικοσιένα το χρωστάμε στον Πολυζωίδη και τον Τερτσέτη. Γι’ αυτό και στέκεται και θα σταθεί, όσο θα υπάρχουν Έλληνες, αθάνατη η μνήμη τους.
____________________________
ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ (ΝΤΙΝΟΣ) ΑΥΓΟΥΣΤΗ
Επίκουρος καθηγητής στο Τ.Ε.Ι. Λάρισας





 σκέψεις..λεύτερες 
   πολιορκημένες   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου