Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017

1833, "Ήρθα να σας κάνω ευτυχισμένους"... είπε ο Γερμανός



   1833   Η Ελλάδα των Βαυαρών

                                 «Έλληνες... 
                                                        Καθώς σας είναι γνωστό, η Ελλάδα ανήκε στη Βαυαρία 
                                   από τα αρχαία χρόνια. Οι Πελασγοί ζούσαν στο Όντενβαλντ και 
                                   οι Ίωνες  κατάγονται από το Λάντσγουντ. 
                                   Εγώ, ήρθα εδώ για να σας κάνω ευτυχισμένους (…). 
                                                                    Όττο Φρίντριχ Λούντβιχ φον Βίττελσμπαχ, ή απλά Όθων
                                                                        Πρίγκιπας της Βαυαρίας (Βασιλεύς των Ελλήνων)        

Όταν πρωτοπάτησε ο Όθωνας 
                                             [σε Ελληνική ακτή
έβγαλε λόγο, περισπούδαστο,
                                             [σε μάζωξη περιχαρή,
λέγοντας, πως οι Έλληνες είν' σίγουρα Γερμανοί,
κι απ' τους φουστανελοφόρους,
                                             [σταυροκοπηθήκανε πολλοί..

Ιστορικά κιτάπια πολλά, 
                               [ερεύνησαν αυτοί οι βορεινοί.

Αποφανθήκαν λέει, 
                           [πως εμείς "ήρθαμε" από 'κει
κι ότι γι αυτό στην "επανάστασή μας",
                                            [εθελοντές ήρθανε Γερμανοί
να πολεμήσουν με ενθουσιασμό γι αυτή τη γη.

          Παρενθετικά στην εποχή θα πάω των Ναζί,
          που ο Χίτλερ στην εξουσία είχε ανεβεί,
          και για πολιτικούς λόγους ήθελε να μας επιτεθεί,
          πιστεύοντας πως βάση είμαστε Αγγλική.

          Στη μελέτη πέσανε όλοι οι υπάλληλοι... οι  Γκεμπελεκοί.        
          Της γερμανικής καταγωγής μας η θεωρία έπρεπε να ξεχαστεί.

          Ψάξαν, ερεύνησαν και βρήκανε,
                                      [κάποιου Φαλμεράυερ* το βιβλίο,    *Jakob Philipp Fallmerayer
          ενός Αυστριακού περιηγητή, με το οποίο                     
          ισχυριζόταν πως με τους αρχαίους καμία σχέση
          δεν έχουν οι νεοέλληνες, από καιρό την έχουν απωλέσει, 
          αφού οι αλλεπάλληλοι κατακτητές,
          γενετικές μεγάλες επέφεραν αλλαγές...
          Εκφυλίστηκε εκείνη η σύμφωνα με τονΌθωνα, 

                                                                  [παλιά "γερμανική φυλή",
          οπότε μπορούσε πλέον άνετα από την Βέρμαχτ*                   *ο Γερμανικός στρατός
                                                                       [η Ελλάδα να κτυπηθεί !





Μα θα επανέλθω... 
             [στο χίλια οκτακόσια τριάντα τρία,
που αποβιβάζεται ο Όθων 
                               [σε νεαρή ακόμη ηλικία,
δεκαεφτάρης στο Ναύπλιο, 
                     [εν μέσω λαϊκών επευφημιών,
συνοδευόμενος 
             [από τριμελή Αντιβασιλεία Βαυαρών,
και δια παν ενδεχόμενον...
                       [με τακτικό στρατό εκ Γερμανών,
τρεισήμισι χιλιάδων εκ Βαυαρίας στρατιωτών.

            Προηγουμένως πόρτα στα μούτρα είχαμε φάει,
           από τον Λεοπόλδο της Σαξωνίας, σαν είχε πάει
           πρόταση, από την "Ιερά τη Συμμαχία",
           αυτός, να αναλάβει  εδώ τη βασιλεία.

           Τώρα θα κυβερνούσε η τριανδρία 
                                    [μέχρι ο Άναξ να ενηλικιωθεί,
          σε μία χώρα που μόλις στα πόδια της είχε σταθεί,
          χάρις  στον αριστοκράτη Κερκυραίο ευγενή*,               *Ιωάννη Καποδίστρια
          που πρόσφατα είχε ο άμοιρος δολοφονηθεί,
          "εις τον πέριξ τινός ναού τον χώρον"
           και πώς ν' αποφευχθεί,
                               [σε ένα τόπο κουμπουροφόρων,
           "που ο καθείς εαυτόν ως αρχηγόν ανακηρύσσει",
           και στο μικρό του φέουδο, 
                                      [μόνος του θέλει να κυβερνήσει ?

Ο Όττο Φρίντριχ Λούντβιχ φον Βίττελσμπαχ,
                                                [Πρίγκιπας της Βαυαρίας,
θα γίνει λοιπόν Βασιλιάς του νέου κράτους
                  [και πρωταγωνιστής της εικοσιεπταετούς περιπετείας.

Εξήντα εκατομμύρια φράγκα,
                           [μας έδωσε τάχα "ρεγάλο" ο μπαμπάς του,
ο Γερμανός ο Βασιλεύς, να φάμε στην υγειά του,
που στην πραγματικότητα δάνειο ήταν μεγάλο,
με επιτόκιο ληστρικό, καθόλου δε δεν υπερβάλλω.

Έτσι στον φαύλο κύκλο των δανείων μπήκαμε
                                                            [μ' αυτή τη διαδικασία,
και πέσαμε στην εξάρτηση ως σήμερα από τη Γερμανία.

* Ο Γερμανός δημοσιογράφος Καρλ Λούντβιχ Μπέρνε, που ζει εξόριστος στο Παρίσι, σατιρίζει χαρακτηριστικά την άφιξη του Όθωνα στο Ναύπλιο: 
"Και κει που ο αρχαίος Διογένης έκανε βόλτα στην παραλία, παρέα με τον Περικλή και τον Ιπποκράτη, ένα πλοίο ήρθε κι άραξε. Κατέβηκε ένα παιδαρέλι, ο Όθωνας κι άρχισε να απαγγέλλει στο κόσμο που είχε μαζευτεί, το διάγγελμά του:   «Έλληνες, Καθώς σας είναι γνωστό, η Ελλάδα ανήκε στη Βαυαρία από τα αρχαία χρόνια. Οι Πελασγοί ζούσαν στο Όντενβαλντ και οι Ίωνες κατάγονται από το Λάντσγουντ. Εγώ ήρθα εδώ για να σας κάνω ευτυχισμένους (…). Εσείς να κοιτάτε μόνο τις ελιές σας. Είστε μέλη της Γερμανικής Ένωσης. Οι υπουργοί μου θα σας ανακοινώσουν τις τελευταίες αποφάσεις της γερμανικής ομοσπονδιακής βουλής. Για βασιλική επιχορήγηση θα μου δίνετε έξι εκατομμύρια γρόσια και θα σας επιτρέπω να πληρώνετε τα χρέη μου…».Ο Διογένης έχωσε το φανάρι του στο πρόσωπο το νεοφερμένου μουρμουρίζοντας ότι για άνθρωπο έψαχνε κι όχι για κάποιον να τον φορέσει σαμάρι, ο Περικλής αναρωτήθηκε πότε μίλησε για ξενόφερτο ηγεμόνα στον Επιτάφιό του και ο Ιπποκράτης, πιο πρακτικός, πήγε κι έφερε έξι αραμπάδες τρελόχορτο μήπως και φέρει στα συγκαλά του τον παλαβό ξένο….


   1833.  Νήσοι Μαλβίνας (Φώλκλαντ)




"Η Βρετανία εξουσιάζει αυτά τα κύματα" διακήρυξαν 

οι Βρετανοί υπουργοί, υπενθυμίζοντας στην πρόεδρο   

της Αργεντινής Κριστίνα Φερνάντες, το 1982.       


Στις Μαλβίνες οι Βρεττανοί
                                         [το χίλια οκτακόσια τριάντα τρία,
ή στα Φώκλαντς, όπως τα βάφτισαν κείνα τα νησιά,
                                                                 [επανακτούν κυριαρχία..

Ένα τσιγάρο δρόμο βρίσκονται απ' την Αργεντινή,
μα, δύο αιώνες τώρα,
                                  [τα κατέχουνε Βρεττανοί,
και δώστου πόλεμοι, και δώστου σκοτωμοί,
μπόμπες, ρουκέτες,
                         [βυθίσεις πλοίων..... και λυγμοί,
σε μια επαναλαμβανόμενη αιματοχυσία.

Το 1982 η φιλε(εχθρικο)λεύθερη Θάτσερ,
                         [η πολεμοχαρής πρωθυπουργός κυρία,
επανεκλέγεται μετά βαΐων και κλάδων,
διότι εφρόντισε για την απώλεια φουκαράδων,
που πέσανε υπέρ της αποικιοκρατίας,
υπέρ της γηραιάς Αλβιώνος,
         [μα και υπέρ του τσαμπουκά και της πλεονεξίας.



Ποιος έχει δίκιο είπα να ψάξω,

(μεγάλο το θράσος μου)...
                [και για πιο πάπλωμα να μάθω,
είχανε τούτο τον διαχρονικό καυγά.


Όπως και στη δική μας γειτονιά,
αυτοί τρωγόντουσαν για μία γκόμενα κει δα,
πού το ίδιο είχε όνομα,
                     [όπως και δώθε και παντού,
'Υφαλοκρηπίδα" το όνομα το μικρό της,
                                      [κι Επώνυμο Πετρελαιού.

Ποιος άραγε έπρεπε νάχει,
                          [τα δικαιώματα και τα πρωτεία,
γι' αγκαλιά, για ψάξιμο και για θωπεία ?

Το ερεύνησα σχολαστικά και τ' αναφέρω...
                                                [έτσι για την ιστορία.

          Το 1600 ο Ολλανδός Σεμπάλντ ντε Βιέλντ*                            *Sebald de Weert
                                                       [φτάνει στα "νησιά"                                
          και Ίσλας Σεμπαλντίνας* τα βαφτίζει στα Ολλανδικά.        *Islas Sebaldinas

          Με γλώσσες και διάφορες προφορές
                                            [τ' όνομά με τα χρόνια θα φθαρεί...  

          Από τους Γάλλους, Ιλ Μελουίν*,  είχαν ονομαστεί,                            *Îles Malouines
          όταν το 1764, στο Πορτ Λούις, ιδρύουν την πρώτη αποικία.


          Δυο χρόνια μετά, το 1766 στο Έγκμοντ*, ασθμαίνουσα στήνει         *Egmont
                                                                      [οικισμό δικό της η Αγγλία. 














Στις αρχές του 1770, ο Ντε Μαδαριάγα*                       *Don Juan Ignacio deMadariaga,  

                      [αποβιβάζεται με Ισπανικό στρατό,
και αμέσως παίρνει το κουμάντο πλέον εδώ,
καθώς οι Άγγλοι που με τους επαναστάτες Αμερικάνους,
                                                                        [στα βόρεια πολεμούν,
αποφασίζουν να κάνουν σύμπτυξη δυνάμεων
                                                      [κι απ΄τα νησιά αποχωρούν.

Σε λίγο οι Άγγλοι κάτοικοι από τους Ισπανούς θ' απελαθούν,
μα, φεύγοντας, επιγραφή αφήνουν ότι...
                                                [των νησιών κυρίαρχοι είναι αυτοί !

Παρόμοια και η "πλάκα" που αφήνουν,
                                           [35 χρόνια μετά, όταν αποχωρούν οι Ισπανοί,
και εγκαθίστανται πια οι Αργεντινοί.
                 
                     Τα γεγονότα της εποχής εκείνης παραθέτω,
                     και θα επανέλθω δριμύτερος
                                                               ["εν χρόνω ευθέτω",
                     εάν στοιχεία πρόσθετα αποκομίσω,
                     αφού να ψάχνω για αλήθειες...
                                                       [δεν πρόκειται σταματήσω.
________________________________________                

συνεχίζεται




* Για τη σειρά των αναρτήσεων ''Ιστορίες της Ιστορίας'' 
συνεργάστηκαν οι Π. Ματαράγκα και Κ. Ραπακούλια
_____________________________________________



*Όθων : Στις 25 Ιανουαρίου 1833, σε ηλικία 17 ετών, ο Όθωνας αποβιβάστηκε στο Ναύπλιο, από τη βρετανική φρεγάτα «Μαδαγασκάρη», εν μέσω λαϊκών επευφημιών, συνοδευόμενος από τριμελή Αντιβασιλεία Βαυαρών (που θα κυβερνούσε μέχρι αυτός να ενηλικιωθεί, το 1835) και πολυμελή βαυαρικό τακτικό στρατό (3.500 στρατιώτες) που βαθμιαία συμπληρώθηκε από «εθελοντές», στην πλειοψηφία τους Γερμανούς.
Όταν η χώρα άρχισε να στέκεται στα πόδια της και ο πρώτος κυβερνήτης Ι. Καποδίστριας και άρχισε να την οργανωνει από τις τότε ισχυρές δυνάμεις χαρακτηρίστηκε ως Ρωσόφιλος, και δολοφονήθηκε το 1831.
Μετά από διάφορες προτάσεις των ισχυρών , συμφωνήθηκε να έρθει ως Βασιλιάς ο πρίγκιπας Ο Όθων-Φρειδερίκος-Λουδοβίκος, πλήρες όνομα Όττο Φρίντριχ Λούντβιχ φον Βίττελσμπαχ, Πρίγκιπας της Βαυαρίας και να γίνει πρώτος Βασιλιάς του Βασιλείου της Ελλάδος.

Οι Γερμανοί για να γλυκάνουν την τοποθέτηση του στη χώρα, του έδωσαν προίκα το 1832, 60.000.000 φράγκα, ως δάνειο, το οποίο θα πληρώναμε σε τρεις δόσεις. 

Δόθηκαν 1.000.000 στους Οθωμανούς ως αποζημίωση για την εξαγορά των επαρχιών Εύβοιας, Φθιώτιδας, και Φωκίδας, 

20.000.000 συμψηφιστήκαν για την εξόφληση προκαταβολών προηγούμενων δανείων και 

το 1/6 του υπολοίπου δανείου για την κάλυψη των εξόδων της βασιλικής Αυλής, που όλοι ήταν βαυαροί σύμβουλοι και υπάλληλοι του Όθωνα. Με αυτή τη διαδικασία οδηγηθήκαμε για μια ακόμη φορά σε χρεοκοπία, και μπήκαμε στο φαύλο κύκλο των δανείων και της εξάρτησης από τη Γερμανία.

Με την άφιξη του Όθωνα ο Ελληνικός λαός του εμπιστεύθηκε την προσπάθεια να γίνει κράτος σε ευρωπαϊκά πρότυπα και να σταθεί η χώρα στα πόδια της. Οι Γερμανοί αναλαμβάνουν να οργανώσουν, τη δημόσια διοίκηση, το στρατό , τα εκπαιδευτικό πρόγραμμα, δίνουν μαθήματα για την κλεπτοκρατία (διαφθορά που είναι βασικός κανόνας του Γερμανικού κράτους για να επιβιώσει) και κατασκευάζουν την διανόηση μέσα από τα Γερμανικά πανεπιστήμια, οι οποίοι γίνονται οι πρώτοι προπαγανδιστές της καλής Γερμανικής κυριαρχίας.

Το Γερμανικό οικονομικό – τραπεζικό – πολιτικό κατεστημένο από την πρώτη στιγμή που πάτησε το πόδι του στη χώρα, στόχος του ήταν και είναι ο ολοκληρωτικός έλεγχος της. 


Από την εποχή βαυαρού δοτού βασιλιά Όθωνα, μέχρι και σήμερα, η ανάμειξη στα εσωτερικά μας, δικαιολογείται στη βάση της θεωρίας του οριενταλισμού του Εντουάρτ Σαϊντ: Από τη μια ένας λαός απαξιώνεται, και από την άλλη περιμένει κάποιον να τον σώσει. Καλλιεργείται η απαξίωτική τάση ενός λαού και από την άλλη οι απαξιωτές παρουσιάζονται ως σωτήρες του λαού και του διαφθαρμένου κράτους.

* Μαλβίδες νήσοι ή κατά τους Άγγλους νησιά Φώκλαντς, (αγγλικά: Falkland islands). 
Μια συστάδα νήσων περίπου 280 μίλια ανατολικά από το στενό του Μαγγελάνου στον Ατλαντικό, μεταξύ 51° 15΄ και 53° νοτίου πλάτους και 57° 40΄ και 62° δυτικού μήκους με έκταση 12.173 τ.χλμ. και πληθυσμό (κατατάσσεται 237η) 2.932 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2012. 
Πρωτεύουσα είναι το Στάνλεϋ ή Πορτ Στάνλεϋ (Port Stanley) που βρίσκεται στην Ανατολική Φώκλαντ και είναι η μοναδική πόλη των νήσων.

Στις 24 Ιανουαρίου 1600, ο Ολλανδός Sebald de Weert επισκέφθηκε τα νησιά και τα αποκάλεσε τα νησιά Sebald (στα ισπανικά, «Islas Sebaldinas" ή "Sebaldes").
Το 1764 η Γαλλία ίδρυσε μια αποικία στο Port St Louis, στις ακτές Berkeley Sound East Falkland . 
Η γαλλική ονομασία Îles Malouines δόθηκε στα νησιά - malouin είναι το επίθετο για το λιμάνι της Βρετάνης του Saint-Malo. 
Το ισπανικό όνομα Islas Malvinas αποτελεί μετάφραση του γαλλικού όνομα του Îles Malouines.
Το 1766 οι Άγγλοι έχουν κι αυτοί τον δικό τους οικισμό.

Στις αρχές του 1770 οι Ισπανοί με διοικητή, τον Don Juan Ignacio de Madariaga, επισκέφθηκε το λιμάνι Egmont. Στις 10 Ιουνίου, επέστρεψε από την Αργεντινή με πέντε πλοία και 1400 στρατιώτες ανάγκασαν τους βρετανούς να εγκαταλείψουν το λιμάνι Egmont. 
Η Βρετανία και η Ισπανία φτάνει σχεδόν στον πόλεμο για τα νησιά. Ωστόσο σύγκρουση αποτράπηκε, όχι όμως και ο κλεφτοπόλεμος.
Ωστόσο, με τις αυξανόμενες οικονομικές πιέσεις που προκύπτουν από την επερχόμενο Πόλεμο  Ανεξαρτησίας, η βρετανική κυβέρνηση αποφάσισε ότι θα έπρεπε να αποσύρει την παρουσία της από πολλές υπερπόντιες οικισμούς το 1774. 
Στις 20 Μαΐου 1776 οι βρετανικές δυνάμεις υπό τη διοίκηση του Βασιλικού Ναυτικού υπολοχαγός Clayton επίσημα αριστερά Port Egmont, ενώ αφήνει μια πλάκα υποστηρίζοντας συνεχιζόμενη κυριαρχία της Βρετανίας κατά τη διάρκεια των νησιών. 
Για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, η Βρετανία χρησιμοποιεί το Egmont ως βάση για τις δραστηριότητές τους στο Νότιο Ατλαντικό. Αυτό τελείωσε το 1780, όταν αναγκάζονται να φύγουν από τις ισπανικές αρχές, οι οποίες στη συνέχεια διατάζουν να καταστραφεί η βρετανική αποικία .
Η Ισπανία, είχε μια φρουρά στο Πουέρτο Soledad για την Ανατολική Φόκλαντ μέχρι το 1811, που αποσύρεται λόγω των στρατιωτικών πιέσεων που δημιουργούνται από τον πόλεμο στην Ισπανία και τις αυξανόμενες εκκλήσεις για ανεξαρτησία από τις αποικίες της στη Νότια Αμερική. Κατά την αναχώρηση, ο Ισπανός άφησε επίσης μια πλάκα διακηρύσσοντας την κυριαρχία της Ισπανίας πάνω από τα νησιά, όπως οι Βρετανοί είχαν κάνει 35 χρόνια πριν.
Το 1833 εισβάλει η Αγγλία στα νησιά και εκτοπίζει βίαια τον αργεντινό πληθυσμό και τον αντικατέστησε με Βρετανούς και άλλους αποίκους από τις πολλές βρετανικές αποικίες.

Από τότε, η Αργεντινή δεν έπαψε ποτέ να διεκδικήσει την κυριαρχία πάνω στις Μαλβίνες που βρίσκονται μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα από τις ακτές της και που μετονομάστηκε σε Φώκλαντ από τις βρετανικές δυνάμεις κατοχής.

Στις 2 Απριλίου του 1982 η Αργεντινή διεκδικώντας τα παγωμένα βράχια των νήσων, ξεκίνησε τον πόλεμο. Έπειτα από 74 μέρες πολέμου, στις 14 Ιουνίου 1982, το Λονδίνο της Μάργκαρετ Θάτσερ αποκατέστησε την κυριαρχία του στα νησιά του Νότιου Ατλαντικού Ωκεανού, που αποτέλεσαν μήλο της έριδας ανάμεσα στις δύο χώρες.

* Η απόφαση του ΟΗΕ  για τα όρια της υφαλοκρηπίδας,ήρθε ύστερα από αίτημα που είχε υποβάλει το 2009 η Αργεντινή, ζητώντας να καθοριστεί το όριο των χωρικών υδάτων της σε 200 έως 350 μίλια από τις ακτές της.
Ανακοινώνοντας την απόφαση του ΟΗΕ τον Μάρτιο του 2016, η υπουργός Εξωτερικών της Αργεντινής Susana Malcorra, δήλωσε: «Επιβεβαιώνουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα πάνω από στους πόρους της υφαλοκρηπίδα μας».
Σε μία πρώτη αντίδραση η Μεγάλη Βρετανία απέρριψε τις αξιώσεις της Αργεντινής στα ύδατα που περιβάλλουν τα Φώκλαντς, μετά την απόφαση του ΟΗΕ που επεκτείνει τη θαλάσσια επικράτεια της Αργεντινής κατά 35%.
H Ντάουνινγκ Στριτ χαρακτήρισε την απόφαση «μη δευσμετική» ως προς το νομικό της σκέλος, σημειώνοντας πως η Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών «δεν έχει δικαιοδοσία επί της εθνικής κυριαρχίας».
Το Φόρεϊν Οφις απέρριψε ανακοινωθέν της προέδρου της Αργεντινής Κριστίνα Φερνάντες ότι τα πλοία που θα πλέουν από την ηπειρωτική Νότια Αμερική προς τα Φώκλαντ θα χρειάζονται άδεια των Αρχών της χώρας της για να φτάσουν σε αυτά. "Η Βρετανία εξουσιάζει αυτά τα κύματα" διακήρυξαν οι βρετανοί υπουργοί υπενθυμίζοντας το 1982.


Ένας Αργεντινός ιστορικός, ο Φεντερίκο Λόρενς γράφει: 

"“Έχω ταξιδέψει πολλές φορές στις Μαλβίνες. Όταν ήμουν μαθητής στο σχολείο, έμαθα για τους λόφους τους, τις ακτές τους, ενώ σχεδίαζα τον χάρτη τους στο τετράδιό μου. 

Έμαθα ότι η Αργεντινή, μια νεαρή χώρα, καταληστεύτηκε από μια Παλαιά Αυτοκρατορία, την Μεγάλη Βρετανία, το 1833. Ήταν το ίδιο έθνος το οποίο είχαμε νικήσει δύο φορές, το 1806 και το 1807, όταν προσπάθησε να καταλάβει το Μπουένος Άιρες, την πόλη όπου γεννήθηκα. 
Από τότε, διεκδικούμε την κυριαρχία αυτών των νησιών, που τα σφετερίστηκαν. 

Οι Βρετανοί τους έδωσαν ένα παράξενο όνομα: Φόκλαντς. Έμαθα το εμβατήριο που μιλά για τις Μαλβίνες, αλλά κατάλαβα το νόημά του το 1982, στην διάρκεια του πολέμου, όταν ήμουν εντεκάχρονο παιδί κι έστελνα σοκολάτες, γράμματα και περιοδικά στους νεαρούς στρατιώτες. 
Αποφάσισα να γίνω ιστορικός και να ερευνήσω το παρελθόν της χώρας μου, το δικό μου παρελθόν, ένα παρελθόν που είχε σπιλωθεί από αίμα, σιωπή και φόνους. 

Μετά τον πόλεμο ήλθαν κι άλλες συγκρούσεις. Όποιος έλεγε κάτι για τον πόλεμο του 1982, ήταν σαν να έδινε έναν ορισμό της ιστορίας μας. Στα περίχωρα του Μπουένος Άιρες, οι στρατιώτες που επέστρεφαν κρύβονταν βιαστικά στους στρατώνες τους... 

Τι είναι τελικά το «πρόβλημα  Μαλβίνες» και ως που φτάνει, είναι δύσκολο να απαντηθεί. Το σίγουρο είναι πως οι  Μαλβίνες δεν είναι ένα περιφερειακό ζήτημα της Λατινικής Αμερικής κατά του ιμπεριαλισμού. 
Τα Νησιά  Μαλβίνες είναι ένα παγκόσμιο ζήτημα που αφορά τον νεοαποικισμό και τον καπιταλισμό. Είναι ένα ζήτημα που πλάθεται μέσα από την γεωπολιτική  πρακτική της χρησιμοποίησης του καπιταλισμού, μέσα από την  παγκοσμιοποίηση των επιχειρήσεων, τον  πολιτιστικό ιμπεριαλισμό, με λίγα λόγια τον ιμπεριαλισμό και την ηγεμονία. 

Στο πλαίσιο της καπιταλιστικής κοινωνίας και του ιμπεριαλισμού ακολουθεί το χρέος, ο υπερδανεισμός των κρατών, οι έμψυχες απώλειες και η υποτελής στάση κάποιων αδύναμων σε ορισμένους ισχυρούς.



 σκέψεις..λεύτερες 
   πολιορκημένες   

Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

Σπάσαμε τις Αλυσίδες μας τελικά ? 1832





   ΕΛΛΑΔΑ 1832

            Ξεχωριστή χρονιά... και Εθνική μεγάλη νίκη,
                     είναι του "Καλεντέρ Κιόσκ" η φετεινή συνθήκη,
                     καθώς την δική μας πολυπόθητη ανεξαρτησία
                     με την υπογραφή της αναγνωρίζει η Τουρκία.

Έτσι επισημοποιείται η ύπαρξη του νέου μας του κράτους,
βουλώνοντας και κάποια στόματα αποπάτους,
φέρνοντας ανθέλληνες, θεωρητικούς και μη, σε αμηχανία,          
που υποστηρίζαν ότι μετά αιώνων αθρόα φυλετική επιμιξία,
χάθηκε το ελληνικό το γένος...
                                    και η αναγέννηση του θα είναι ουτοπία...
Μα τον λύκο νίκησε τ' αγρίμι 
                                      [με όραμα την ποθουμένη ελευθερία !

Επεισοδιακή των αντιπροσώπων* η παρέλαση,             *εκπρόσωποι από κάθε περιοχή 
στις εργασίες για την Δ' εθνοσυνέλευση, 
φιλόδοξων πολιτικών μα και στρατιωτικών,
όπου εν μέσω πλείστων διαφωνιών
θ' αποφασίζαν, αν για ''κουμάντο'' θα φέρναν βασιλιά.  
                                                                         
'Ολοι οι Γραικοί από Στερεά, νησιά κι απ' το Μοριά
 στους αντιπροσώπους αναθέτουν στα τυφλά'
 να κάνουν τούτη τη πρωτόγνωρη ''δουλειά'',
 γιατί με τους εμφύλιους είδαν ότι ''δεν πήγε πουθενά''.

Οι αντιπρόσωποι,
               [για την ''έλευση του βασιλιά'' έχουν αποφανθεί,
(γνωρίζοντας ότι η εκλογή του Πρίγκιπα της Βαυαρίας*      *Όττο Φρ. Λούντ. φον Βίττελσμπαχ, 
                                                               χει προαποφασισθεί),
είτε υπακούοντας στις μεγάλες δυνάμεις εκείνου του καιρού
όπως αποκαλούσαν Αγγλία, Ρωσία, Γαλλία,
                                                                 με μία φράση του συρμού,
είτε από φόβο των συνεπειών του αντιθέτου,
αφού το ''δράμα'' παιζόταν κατόπιν οδηγιών,
                                                   [αγνώστου ξένου σκηνοθέτου.    

              Οι Γερμανοί ''προίκα'' δάνειο δίνουν στον Όθωνα  60 εκατομμύρια,
              ''...για νάχεις, τούπανε, δύναμη κινητήρια''.

              Πλήθος σφραγίδες και τζίφρες στα χαρτιά,
              για δάνειο που: ''δεν είν' χάρισμα
                                        [και ξηγημένοι νάμαστε παιδιά,
               σε δόσεις, και μάλιστα τρεις,
                                 [πρέπει να επιστραφούν τα φράγκα αυτά !''...


Τζίφρες με κείμενα σε ξένη γλώσσα, 
                           [για τους πολλούς δυσνόητα μεταφρασμένα
που λαϊκά και βρίζοντας...  τα λέγανε ''γραμματισμένα''*,     *καθαρεύουσα 
με πονηρές δεσμεύσεις και μνεία για ανυπακοή,
                                                       [που ακολουθούσε παραπέρα,
με ρήτρες λεπτομερείς,
                                      [μια εμφανής, σαφής φοβέρα (!) 
που έντεχνα είναι κρυμμένη,
                         [μα αντιληπτή σε μια ''ανάγνωση ελευθέρα''.
              
Κι αρχίζει το εξοντωτικό μνημονιακό ξέφρενο πανηγύρι,
που συνεχίζεται... τί κι αν αλλάξαμε αφεντικό,
                                              [κι αντί Σουλτάνο έχουμε ''Μέγα Βεζύρη'' !!


Μας έγινε συνήθεια και βλέπουμε απαθείς 
                                                                 [''κάποιους'' να μας πτωχεύουν,
άλλοι στης Βουλής της επιτροπές, ξαδιάντροπα, να μας δουλεύουν (!),
άλλοι την χώρα, τάχα για το καλό μας, συνέχεια να υποθηκεύουν..
Τα κόμματα βεβαίως να συμφωνούν,
                              [με τη τιβή να διαλαλάει  πως ''όλοι τους'' μας προστατεύουν.  


Από την Επανάσταση ακόμη,

                          [η Ελλάδα δανείζεται επιπόλαια και εξοργιστικά. 
Ουδέποτε κατάφερε να ελευθερωθεί ουσιαστικά.
Δυστυχώς θα κυβερνάται,  άντε ας το πω ευγενικά
(κι ας δυσκολεύομαι),
                                 πρόχειρα κι ''ερασιτεχνικά''.

Πολλές οι απορίες που ανακύπτουν,
                                                      [τεράστια ερωτηματικά.

Κακό μας κάνει η κρυφή ελπίδα και παρηγοριά,
πως... κάποτε... κάποιοι από τη νέα τη γενιά,
δεν θα κιοτέψουνε όπως εμείς,
                                         [και θα φωτίσουνε τη ''σκοτεινιά'',
και για ποιο λόγο το νέο κράτος δεν κατάφερε,
                                                         μέσα στα διακόσια χρόνια του,
εξ' αιτίας ''κάποιων'' γνωστών και μη εξαιρετέων,
                                              [ουδέποτε, να ''δέσει τα κορδόνια του".
                       __________

     Του γένους μας ίσως, η μέγιστη πολιτική μορφή,

         ο επτάκις πρωθυπουργός Χαρίλαος Τρικούπης,
                                                          [γεννιέται επίσης τη χρονιά αυτή,
        μαζί με του Έθνους την παλιγγενεσία,
        ίσως από σύμπτωση ή από Θεία επιθυμία,
        μπας δούμε άσπρη μέρα,
                                     [μα έως τώρα δεν είδαμε καμία...


   Η.Π.Α. 1832


                                     
Με ιαχές...
              τον Μισισιπή κροσάρανε τον ποταμό
με το αγέρωχο "Μαύρο Γεράκι"* για αρχηγό,                    *Black Hawk
οι Σάουκ* οι γενναίοι Ινδιάνοι πολεμιστές                                *Sauk
και το Ιλινόϊς τάραξαν με επιδρομές.

Αγώνας... τη γη τους ν' ανακτήσουν 
στη γη των προγόνων να γυρίσουν.
εκεί, που ζούσαν πριν διωχθούν...
Πόθος μεγάλος να επαναπατριστούν.....

Μέχρι θανάτου θα πολεμήσουν,
                       μα απ' τους νεοφερμένους θα ηττηθούν !

                        ____________

Γιος αγρότη και Πρόεδρος των ΗΠΑ κατοπινός,
πολέμησε εκεί κι ο Λίνκολν σαν λοχαγός....


   ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ  1832

λεωφορείο < αρχαία ελληνική λεώς (: λαός) και φορείο (< φέρω)
Τα άλογα ζωντανά μοστράραν,
που αγκομαχώντας τα φουκαριάρικα βιράραν*                              *τραβάγαν
και ποιος να αμφισβητήσει τα λεωφορεία αυτών των τύπων,
των πόσων στ' αλήθεια ήτανε ίππων ? !

Η ιπποδύναμη στα πρώτα λεωφορεία
ήταν στους πάντες ορατή...
                                          μα στη κυριολεξία.

Όχι σαν τώρα που μπορεί και να στη ''σκάνε''
κι άλλα αντ' άλλων αμάξια να σου πουλάνε,
όπως τα χαμηλών ρύπων, τα ''καθαρά'' μαϊμού,
του εργοστάσιου του γερμανικού,
που ανακλήσεις αυτοκινήτων, όλο συγνώμες, 
                                                                 [κάνανε τις προάλλες.

''Δεν φτάνουν..''  λέν' οι κάτοχοι
                                   κι αποζημιώσεις ζητάν' μεγάλες.
                                       __________

Στη Νέα Υόρκη, του έτους τούτου,
                                                      [μία συνηθισμένη μέρα,
το πρώτο ρυμουλκούμενο, κάνει πρεμιέρα,
ο προππαπούς των Ντοτζ και Μερσεντές,
το θρυλικό το τράμ, με το οποίο είναι συναφές
και το τρόλεϊ, το σύγχρονο κερατοφόρο*                                 *με κεραία
καθώς με κέρατο... 
                  μοιάζει ο τρολές σ' αυτό το τροχοφόρο.               
__________________________________________________________________


   ΒΕΛΓΙΟ  1832

Η Αμβέρσα από την αριστερή όχθη του Σχέλντε (περ. 1890 – 1900)
                                                 
    Κανείς δεν δίνει σημασία
        για την πολύ βαριά ονομασία,
        πούχει η μεγάλη η προβλήτα,
        σαν αποβιβαστήκαμε κείνη τη νύχτα !

        Αμβέρσα... Εκείνο τον χιονισμένο Μάρτη,  
        δέσαμε με το πλοίο στη προβλήτα του Βοναπάρτη.

        Μετά από δίμηνο ταξίδι οι ναύτες είχαμε πάρτυ.
       
        Έμεινε ο βατσιμάνης* και βιαστικά φύγαμε όλοι                *φύλακας
        για κάτι ''βιτρίνες'', κάτω στη πόλη,
        πούχουν ''γυναίκες''... προκλητικά να σε κοιτάνε
        ίδιες σειρήνες 
                          και σε καλούν...  ''μαζί σου'' νάναι.

Σύμφωνα με την ιστορία, το 1832, ο Ναπολέων,
για να γίνει η προβλήτα, 
                       [άφθονο ξόδεψε χρήμα αφού επί πλέον
μεγάλο σχέδιο είχε... ώστε το πρώτο να κάνει,
του κόσμου ολόκληρου εκείνο το λιμάνι.

Τούτο τον κόμβο όμως... 
                      οι Βέλγοι τον είχαν κατακτήσει
Ένα αντίγραφο του κάστρου που ονομαζόταν 
Het Steen (Η Πέτρα)

στον Βελγο-ολλανδικό,
        [τον πόλεμο που είχε ξεκινήσει,
αλλά το κάστρο το γερό,
             [όσο κι αν είχαν πολιορκήσει
με πείσμα εκείνο αντιστεκόταν...
και όπως, απ' όλους τους, φαινόταν
με τίποτα δεν θα κατακτιόταν.

Μα η εχθρική προς τους Ολλανδούς,
               [νικηφόρα Γαλλική στρατιά
σαρώνοντας τα πάντα,
                               [ετούτη τη χρονιά 
το άπαρτο κάστρο κατακτά.


Οι γνώσεις μου αυτές προέρχονται από επισκέψεις σε μουσεία...
Ε, που και που οι ναυτικοί ξεφεύγουνε και λίγο απ' τα χαμαιτυπεία.
______________________________________________________________________________

 
 ΓΕΡΜΑΝΙΑ 1832

Πίνακας του Johann Heinrich Wilhelm Tischbein, 1786  Λάδι σε καμβά 164 x 206 cm, με τίτλο Goethe in the Roman Campagna,

Δέκα επτά μετράει χρόνια στη Γερμανία,
η νέα συνταγματική δομή, η Συνομοσπονδία,
αφού είναι πλέον παρελθόν... 
                          η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Οι πρίγκηπες για να υπογράψουν την συμφωνία,
απαίτησαν να συνεχιστεί των κρατιδίων τους η ανεξαρτησία...

Διατηρώντας τα προνόμια...
                                υπογράφουν για τη Συνομοσπονδία,
με την ανάλογη βέβαια αναμπουμπούλα κι αντιδικία,
που βάστηξε χρόνια μα με τον ένα ή άλλο τρόπο,
στέριωσε ως τα σήμερα στον βορεινό εκείνο τόπο...

Έτσι φτάνουμε στο χίλια οκτακόσια τριανταδυό,
που θάναι όντως για τη Γερμανία ένα έτος θλιβερό.

Στη Βαϊμάρη, τον Μάρτη της χρονιάς αυτής,
αφήνει την τελευταία του πνοή ένας μεγάλος ποιητής,
ο Γκαίτε ο Γερμανός φιλόσοφος...
                              και ότι άλλο θα μπορούσες να σκεφτείς !

Σάστισα όταν στο δίκτυο τον αναζήτησα...
και διαβάζοντας τις παραπομπές ίσως να αμφισβήτησα,
το πώς ένας άνθρωπος μπορεί, 
να κάνει τόσα πράγματα σε μια ζωή...

Σε μια περίπτωση, μονολόγησα, θα ήταν δυνατόν,                      
αν ήταν μαζί ο Πλάτων, ο Θαλής και... 
                                             ο σοφός ο Σολομών.

Μελετώντας κατέληξα ότι τα έκανε όλα αυτά,
κι ίσως ακόμη και άλλα άγνωστα πολλά !!

     Ο Γκαίτε άριστος υπήρξε θεολόγος,
     μα και ζωγράφος... όπως και βοτανολόγος...


     Κριτικός αυστηρός της μουσικής,
     φυσικός, πολυμαθής και ποιητής,
     διπλωμάτης, αφοριστής,
     ημεριολογογράφος, λογοτέχνης,
     και θεωρητικός της Τέχνης..


     Επίσης αυτοβιογράφος, ζωολόγος,
                                   [και συγγραφέας θεατρικός,
     ορυκτολόγος, παράγων κυβερνητικός,
     κριτικός Τέχνης και νομικός,
     βιβλιοθηκονόμος, πολιτικός,
     φιλόσοφος και....
                         [συγγραφέας ταξιδιωτικός !   


Μαγεία... 
είναι να πιστεύεις στον εαυτό σου.
Αν μπορείς να το κάνεις αυτό... 
μπορείς να κάνεις τα πάντα.
Βόλφγκανγκ Γκαίτε
___________________________________________________________________





* Για τη σειρά των αναρτήσεων ''Ιστορίες της Ιστορίας'' 
συνεργάστηκαν οι Π. Ματαράγκα και Κ. Ραπακούλια
_____________________________________________


7 Μαΐου 1832. 
Η Ελλάδα αναγνωρίζεται επίσημα ως ανεξάρτητο κράτος 

* Προίκα-Δάνειο στον Όθωνα, τον πρώτο Βασιλιά του Βασιλείου της Ελλάδος,

Όταν η Ελλάδα αρχίζει να στέκεται στα πόδια της, ο πρώτος κυβερνήτης Ι. Καποδίστριας που αρχίζει να την οργανώνει, χαρακτηρίζεται ως Ρωσόφιλος από τις τότε ισχυρές δυνάμεις και δολοφονείται το 1831.

Μετά από διάφορες προτάσεις των ισχυρών, και με το φόβο να ξαναρχίσουν οι εμφύλιοι -ίσως και να μην σταμάτησε ποτέ η εθνική φαγωμάρα- συμφωνήθηκε να έρθει ως Βασιλιάς ο πρίγκιπας  Όθων-Φρειδερίκος-Λουδοβίκος, πλήρες όνομα Όττο Φρίντριχ Λούντβιχ φον Βίττελσμπαχ, Πρίγκιπας της Βαυαρίας και να γίνει πρώτος Βασιλιάς του Βασιλείου της Ελλάδος.

Οι Γερμανοί για να γλυκάνουν την τοποθέτηση του στη χώρα, του δίνουν το 1832 σαν προίκα, 60.000.000 φράγκα, ως δάνειο, το οποίο θα πληρώναμε σε τρεις δόσεις. 

Δίνουν 1.000.000 στους Οθωμανούς ως αποζημίωση για την εξαγορά των επαρχιών Εύβοιας, Φθιώτιδας, και Φωκίδας, 

Από το συμφωνηθέν ποσό των 60.000.000 φράγκων, τα 20.000.000 συμψηφίζονται για την εξόφληση προκαταβολών προηγούμενων δανείων. 

Το 1/6 του υπολοίπου δανείου για την κάλυψη των εξόδων της βασιλικής Αυλής, που όλοι ήταν βαυαροί σύμβουλοι και υπάλληλοι του Όθωνα.

Στις 25 Ιανουαρίου 1833, σε ηλικία 17 ετών, ο Όθωνας αποβιβάστηκε στο Ναύπλιο, από τη βρετανική φρεγάτα «Μαδαγασκάρη», εν μέσω λαϊκών επευφημιών, συνοδευόμενος από τριμελή Αντιβασιλεία Βαυαρών (που θα κυβερνούσε μέχρι αυτός να ενηλικιωθεί, το 1835) και πολυμελή βαυαρικό τακτικό στρατό (3.500 στρατιώτες) που βαθμιαία συμπληρώθηκε από «εθελοντές», στην πλειοψηφία τους Γερμανούς.

* Μέγας Βεζύρης, Ο τίτλος του Μεγάλου Βεζίρη ή Μεγάλου Βεζύρη (οθωμανικά τουρκικά: vezir-i âzam ή sadr-i âzam) ήταν ένας από τους σπουδαιότερους στη διοικητική οργάνωση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Στην ουσία ο Μεγάλος Βεζίρης ήταν ο επικεφαλής των κρατικών υπηρεσιών, διοικητής του στρατού (εξαιρουμένων των γενιτσαρικών ταγμάτων της πρωτεύουσας), επικεφαλής του αυτοκρατορικού συμβουλίου και της δικαιοσύνης, φορέας της σουλτανικής σφραγίδας και στην ουσία ο μόνος πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του Σουλτάνου.

* Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε - Johann Wolfgang Goethe,  Παγκοσμίου αναστήματος Γερμανός ποιητής, μυθιστοριογράφος, δραματουργός, θεωρητικός της Τέχνης και επιστήμονας.
Στην Λειψία ήρθε σε επαφή με το έντονο ελληνικό στοιχείο της πόλης. Ως φίλος των Ελλήνων και της Ελλάδας αφιέρωσε πολλά έργα του στην Ελληνική Αρχαιότητα. Γεννήθηκε στη Φρανκφούρτη στις 28 Αυγούστου 1749, πέθανε στη Βαϊμάρη στις 22 Μαρτίου 1832)
Το «Και εγώ στην Αρκαδία», από τα πιο χαρακτηριστικά και προσωπικά έργα του, γραμμένο υπό μορφή ημερολογίου, με έντονο αυτοβιογραφικό χαρακτήρα, όπου περιγράφει τις τις εμπειρίες του από τα ταξίδια που πραγματοποίησε στην Ιταλία από το 1786 ως το 1788.
Παρερμηνεύτηκε από πολλούς ως άγνοια της Ελλάδας, καθώς ποτέ δεν είχε επισκεφτεί την Αρκαδία.

Η φράση απαντάται για πρώτη φορά στα λατινικά και είναι τίτλος δύο πινάκων του Νικολά Πουσέν (1594-1665)

"Αρκαδία": Μια περιοχή της αρχαίας Ελλάδας στην κεντρική Πελοπόννησο που οι κάτοικοί της σε μεγάλο βαθμό είναι απομονωμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο και ζουν μια απλή ποιμενική ζωή. 
Έτσι η Αρκαδία γίνεται το σύμβολο για κάθε περιοχή που προσφέρει αγροτική απλότητα και ευχαρίστηση. Ο όρος Αρκαδία χρησιμοποιείται για να αναφέρεται σε ένα φανταστικό και παραδεισένιο τόπο. Ο φανταστικός αυτός τόπος τοποθετείται στην ελληνική Αρκαδία. 

Η Αρκαδία αποκτά μια μυστηριακή έννοια για τους ποιητές και καλλιτέχνες της εποχής της Αναγέννησης και του Μπαρόκ. Συμβολίζει έναν εξιδανικευμένο τρόπο ζωής, όπου οι άνθρωποι ζουν απλά ως βοσκοί σε αρμονία με τη φύση και αφιερώνουν τον χρόνο τους στην ποίηση, τη μουσική, τον έρωτα, την ανεμελιά. 




* Μπλακ Χωκ - Black Hawk,  αναφέρεται σε έναν αρχηγό ινδιάνικης φυλής που την οδήγησε το 1832 σε πόλεμο με την αμερικανική κυβέρνηση, γνωστό και ως “πόλεμο του μαύρου γερακιού”. 

Ο συγκεκριμένος πόλεμος έλαβε χώρα στο Illinois -εκεί όπου έδρευαν αρχικά οι Hawks- και το Μαύρο Γεράκι αποτελεί μία από τις σπουδαιότερες μορφές της ινδιάνικης ιστορίας. 
Στην εποχή μας μνημονεύεται στις ΗΠΑ σαν παραβολή τραγικού ήρωα και το όνομα του έχει δοθεί σε πολλές αμερικανικές ομάδες.



* Αμβέρσα, είχε φτάσει στο κατώτατο οικονομικό της επίπεδο το 1800 και ο πληθυσμός της είχε μειωθεί σε κάτω από 40.000 κατοίκους, όταν ο Μέγας Ναπολέων, αντιλαμβανόμενος τη στρατηγική της σημασία, παρείχε κονδύλια για να μεγαλώσει το λιμάνι της, με την κατασκευή νέας προβλήτας, η οποία ακόμα και σήμερα αποκαλείται "η προβλήτα του Βοναπάρτη". 
Δημιουργήθηκε επίσης, μέσω υδατοφράκτη, δίοδος προς τη θάλασσα και εκβαθύνθηκε ο ποταμός Σχέλντε, ώστε να μπορούν μεγαλύτερα πλοία να προσεγγίζουν την πόλη. 
Ο Ναπολέων έλπιζε ότι κάνοντας την Αμβέρσα το πιο τέλειο λιμάνι στην Ευρώπη θα μπορούσε να ανταγωνιστεί το λιμάνι του Λονδίνου κι έτσι να μειώσει τη βρετανική ανάπτυξη. Ωστόσο, χάνοντας τη μάχη του Βατερλώ δεν μπόρεσε να δει το σχέδιό του να ολοκληρώνεται. 
Το 1830 η πόλη καταλήφθηκε από τους Βέλγους εξεγερμένους, αλλά το κάστρο της εξακολουθούσε να κατέχει η ολλανδική φρουρά, με επικεφαλής τον στρατηγό Ντάβιντ Χέντρικ Σασσέ (David Hendrik Chassé). 
Επί ένα διάστημα, ο Σασσέ βομβάρδιζε περιοδικά την πόλη, προκαλώντας της μεγάλες καταστροφές αλλά, το 1832, το κάστρο πολιορκήθηκε από τη γαλλική Στρατιά του Βορρά υπό τον Στρατάρχη Ζεράρ. Κατά την επίθεση αυτή η πόλη υπέστη και άλλες καταστροφές. 
Τον Δεκέμβριο του 1832, ύστερα από γενναία άμυνα, ο Σασσέ προέβη σε έντιμη παράδοση, τερματίζοντας έτσι την πολιορκία της πόλης.

* Η Γερμανική Συνομοσπονδία και η Ομοσπονδιακή της Συνέλευση δημιουργήθηκαν ως επακόλουθο του Κογκρέσου της Βιέννης το 1815 μετά την ήττα του Ναπολέοντα. 
Το αρχικό σχέδιο ήταν να δημιουργηθεί μια νέα συνταγματική δομή για τη Γερμανία μετά τη διάλυση της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας οκτώ χρόνια νωρίτερα. Οι πρίγκηπες των Γερμανικών κρατιδίων ήθελαν να διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους, και ως εκ τούτου η Γερμανική Συνομοσπονδία δημιουργήθηκε ως χαλαρή συνομοσπονδία ανεξάρτητων μοναρχικών κρατιδίων, αλλά περιελάμβανε επίσης τέσσερις ελεύθερες πόλεις. Η ιδρυτική πράξη ήταν η Γερμανική Ομοσπονδιακή Πράξη της 8ης Ιουνίου 1815 (Γερμανικά: Deutsche Bundesakte, η οποία ήταν μέρος της συνθήκης του Κογκρέσου της Βιέννης.


Η Ομοσπονδιακή Συνέλευση δημιουργήθηκε ως μόνιμο κογκρέσο αντιπροσώπων όλων των κρατών μελών, το οποίο αντικατέστησε την πρώην αυτοκρατορική κεντρική εξουσία της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. 

Η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία δημιουργήθηκε όταν στέφθηκε αυτοκράτορας (Kaiser) το 962 ο Όθων Α΄ ο Μέγας, της δυναστεία των Οθώνων, δουκών της Σαξονίας. 
Ο τελευταίος αυτοκράτορας ήταν ο Φραγκίσκος ο Β΄, ο οποίος υποχρεώθηκε σε παραίτηση από τον Ναπολέοντα το 1806 κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων πολέμων.

Αρχικά η έκταση περιελάμβανε και περιοχές της Ιταλίας (και τη Ρώμη), αλλά αργότερα περιορίστηκε στην κεντρική Ευρώπη. Η επίσημη ονομασία, που άλλαξε αρκετές φορές, από τα τέλη του 15ου αιώνα ήταν Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους (λατινικά Sacrum Romanum Imperium Nationis Germanicae, γερμανικά Heiliges Römisches Reich Deutscher Nation).




 σκέψεις..λεύτερες 
   πολιορκημένες