Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2017

1463 Όταν κλείνουν τα μάτια οι Τριακόσιοι...



1463  Βενετία

Την Βασιλεύουσα αφού εκπόρθησαν και κατακτήσαν,
(παρόλο που Λατίνοι και Έλληνες με λύσσα πολεμήσαν),
οι Οθωμανοί το πήραν πάνω τους... 
                                                  αέρα πήρανε και φόρα
κι επιτεθήκανε παντού, κι άντε σταμάτα τους πια τώρα.

Το υπογάστριο της Ευρώπης, 
                                  [στη κυριολεξία κατατσακίσαν...
και πλείστες οι χώρες,
                                 [που στην αυτοκρατορία τους προσαρτήσαν,
αμέτρητοι δε κι οι άνθρωποι που εδεινοπαθήσαν.

Αβεβαιότητα και ανασφάλεια 
                                  νιώθουν οι Χριστιανοί στη Δύση,   
που τώρα φοβούνται,          
                        [και για το μέλλον  έχουν ανησυχήσει,
ενώ εύχονται μιά δύναμη να βρεθεί,
                                               [τους Τούρκους για να σταματήσει.

                    Η Δημοκρατία της Βενετίας με τόλμη θα το επιχειρήσει,
                    και ο πρώτος Βενετοτουρκικός πόλεμος....
                                                           [κάπου δεκάξη χρόνια θα κρατήσει.

                    Μα λάλησα..."*                                                                            *παλάβωσα
                                       [όταν έμαθα την αφορμή που είχε αρχίσει...

                    Ο Σουλτάνος το 1463 από τον Δόγη είχε απαιτήσει,
                    να παραδώσουν κάποιον προστατευόμενό του,
                    και οι Βενετοί του απαντήσαν μόρτικα,
                                                     ["να πάει να φάει τ' αυγό του",
                    που μεταφράζεται "ρε τον κακό σου τον καιρό",
                    το ακριβώς αντίθετο απ' ότι με Οτσαλάν έγινε εδώ !!

                   Τι άρνηση όμως κι αυτή !!!


Είναι η τρίτη που θυμάμαι,
                          [γενναία απάντηση αρνητική, 
από άλλες δύο που έχω ήδη αναφερθεί...     


1.

Απ' το Αφγανιστάν, στις μέρες μας,
                                            [τι είχε ζητηθεί ??
Ο Οσάμα πάραυτα να παραδοθεί....
κι οι Αφγανοί πάλι το είχαν αρνηθεί !!

Τι άρνηση όμως κι αυτή !!!


2.

Αμ, κι απ' τον Παλαιολόγο ποιός ξεχνά 
                                                         [τι είχε ζητηθεί ? 
Ο Οχράν, αντίπαλος και αδελφός του Μωάμεθ (!),                                     
                                                       [πάραυτα να παραδοθεί,          
κι ο Βυζαντινός Αυτοκράτωρ ηρωικά είχε αρνηθεί.

Τι άρνηση όμως κι αυτή !!!


                  Παρατηρείς πώς αψηφήσαν και οι τρείς...
                                                         [των όπλων την υπεροχή ?
                   Ποιός ξέρει...
                             [ίσως από τον Παπαφλέσσα το είχαν διδαχθεί..
                   Είθε κανείς, εκεί που βρίσκεται ο ήρωας, 
                                                          [περί Οτσαλάν να μην του πει !

Λεν' πως στη παράδοση του Κούρδου αρχηγού είχε ακουστεί...
προς τους τριακόσιους του Λεωνίδα,
                                           [ένα παράγγελμα,  μια διαταγή,
"Μάτια να κλείσουν...
                                 [κι ευθύς να κάνουνε μεταβολή",
κανείς απ' τους ηρωικά τότε πεσόντες,
                                                           [ετούτο να μη δει !




1463 Δημοκρατία του Αγίου Μάρκου (Βενετία)



Στο Δεσποτάτο του Μυστρά,    
από γενιά σ' άλλη γενιά,
ήταν στρατιωτικοί οι Κλαδάδες..

"'Μεις δεν θα γίνουμε ραγιάδες,
τους Τούρκους θα τους πολεμάμε",
                                   [δηλώνανε οι γόνοι,
οι άξιοι Κλαδάδες,
                             [του ονόματος οι κληρονόμοι...

Και νάτους το 1463,
           [με τις σημαίες τ' Άγιου Μάρκου,
μετά την πτώση του Δεσποτάτου....

              Οικογένεια ήτανε Ελληνοβενετών,
              κι ο τελευταίος εξ αυτών,
              ο γενναίος Κροκόνδειλος Κλαδάς,
              ο κληρονόμος του πύργου,
                                                 [στας παρυφάς,
              των Μπαρδουνιών στη Μάνη,
                                  [του κάστρου "Αγίου Γεωργίου",
              μαζί και μ' άλλους εκ Ναυπλίου,
              ενώνονται με τους Χριστιανούς,
              του Μπερτόλντο ντ’ Έστε,
                                                [τους Βενετούς,
              και καταλαμβάνουν ,
                            [στο Άργος το φρούριο "Λάρισα"..
                     
Βενετία... Λέοντας του Αγίου Μάρκου


Μετά καιρό ο Κλαδάς θα πει...

                ["Το ποδοπάτησα και το στραπατσάρισα
της Δημοκρατίας του Αγίου Μάρκου,                                                                                                   [το παράσημο,
γιατί με τρόπο κατάπτυστο και άτιμο,
τους Έλληνες, οι Βενετοί πουλήσαν...
αφού τους πατριώτες μου προτρέψανε
                                                      και ξεσηκωθήκαν
και στο  πλευρό τους γενναία πολεμήσαν...


Ξάφνου πήγαν ξαδιάντροπα, κρυφά,
                                              [και συνθηκολογήσαν,
και τους συμμάχους Έλληνες,
                                 [βορά στους Τούρκους τους αφήσαν..."



συνεχίζεται


___________________________________________

* Για τη σειρά των αναρτήσεων ''Ιστορίες της Ιστορίας'' 
συνεργάστηκαν οι Π. Ματαράγκα και Κ. Ραπακούλια
_____________________________________________


* Πρώτος Βενετοτουρκικός πόλεμος, μεταξύ της Δημοκρατίας της Βενετίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, διήρκεσε από το 1463 ως το 1479. 

Η αφορμή που περίμενε η Οθωμανική αυτοκρατορία για να συγκρουστεί με τη Βενετία δόθηκε το 1463 όταν οι τουρκικές αρχές αξίωσαν από τον βενετσιάνο διοικητή της Μεθώνης Νικολό Δάνδολο να τους παραδώσει κάποιον Αρβανίτη που το είχε σκάσει από την Αθήνα, ληστεύοντας Τούρκους πολίτες και καταφεύγοντας κάτω από τη προστασία της Βενετίας. 
Οι Βενετσιάνοι αρνήθηκαν να υπακούσουν, και ο στόλος τους με ναύαρχο το Λουδοβίκο Λορεντάνο στις 25 Γενάρη του 1463 έβαλε πλώρη για τα πελοποννησιακά παράλια να υπερασπιστεί τα εδάφη τους. 

* Κροκόνδειλος Κλαδάς, ή Κροκόδειλος, ή Κροκόνδειλος ή Ακροκόδυλος ή Κορκόντυλος Κλαδάς (1425 - 1490) ήταν γιος του Θεόδωρου Κλαδά, αξιωματικού στην υπηρεσία των Δεσποτών του Μυστρά. Γεννήθηκε πιθανότατα στην Κορώνη, και αμέσως μόλις ανδρώθηκε ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του και έγινε στρατιωτικός. Όταν πέθανε ο πατέρας του, το 1460, κληρονόμησε τον πατρογονικό πύργο της οικογένειας, το φρούριο του Αγίου Γεωργίου, στη Μπαρδούνια της Μάνης.

Με την έκρηξη του πρώτου τουρκοενετικού πολέμου, το 1463, πήρε τα όπλα και πολέμησε επικεφαλής σώματος στρατιωτών, υπέρ τον Βενετών. Η Βενετία έστειλε τους στρατηγούς Μπερτόλντο ντ' Έστε και Ιωάννη Κονταρίνι ως επικεφαλής των βενετικών στρατευμάτων και αυτοί για την αφοσίωση του Κλαδά, τον αντάμειψαν με το παράσημο του Λέοντα του Αγίου Μάρκου, με έναν χρυσοκέντητο μανδύα και με εκτάσεις γύρω από την Κορώνη. 
Όταν οι Βενετοί υπέγραψαν συνθήκη με τον σουλτάνο Μωάμεθ τον Πορθητή, διατάχτηκε να σταματήσει τις εχθροπραξίες. Βάσει των όρων της εν λόγω συνθήκης, η Μάνη παραδιδόταν στους Οθωμανούς. 
Όπως ήταν φυσικό, ο όρος αυτός προκάλεσε οργή στους Λάκωνες, οι οποίοι είχαν ήδη αφειδώς χύσει το αίμα τους για την ελευθερία τους και τη Βενετία.
Ο Κλαδάς από την εποχή των Παλαιολόγων ήταν Άρχοντας του κάστρου του Αγίου Γεωργίου και δε σκεφτόταν επ' ουδενί να παραδοθεί ακόμη και όταν ο Μωάμεθ προσπάθησε να τον δελεάσει με παροχές γαιών. 
Αμέσως μετά την υπογραφή της συνθήκης, ο Κλαδάς στις 9 Οκτωβρίου 1479 εγκατέλειψε την Κορώνη επικεφαλής 16.000 ανδρών και βάδισε προς τη Μάνη, όπου διακήρυξε την απόφασή του να συνεχίσει τον πόλεμο και κάλεσε τους Έλληνες υπό τα όπλα υψώνοντας το λάβαρό του. 
Χιλιάδες Έλληνες έσπευσαν να καταταγούν στον επαναστατικό στρατό του Κλαδά, που μέσα σε ένα μήνα έφτασε να αριθμεί 16.000 σύμφωνα με τις πηγές. 
___________________________________________________________________

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΡΔΑΤΟΣ, "ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΝΕΩΤΕΡΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ", ΕΚΔ.20ς ΑΙΩΝΑΣ, ΑΘΗΝΑ,1958


 σκέψεις..λεύτερες 
   πολιορκημένες   


Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

1462, ο Κόμης Δράκουλας και το Τάγμα του Δράκου




 1462 Ρουμανία

 Τρανσυλβανία, Μολδαυία, Βλαχία,
(η σημερινή δηλαδή η Ρουμανία),
το μεγαλύτερο μέρος απ' την Ουγγαρία,
και όλη η Βαλκανική,
βρίσκονται υπό την Κατοχή                                        
του Μωάμεθ ΙΙ, 
                    [που την Οθωμανική,    
επιβάλει βαριά φορολογία,
και παράλληλα στις τρεις πρώτες,
                  [δίνει μιά κάποια αυτονομία,
με κυβερνήτες διορισμένους,
τους οσποδάρους τους λεγομένους,
ντόπιους,
          απ' τον Σουλτάνο επιλεγμένους....  
 Το έμβλημα του Τάγματος του Δράκου
     
Ο ηγεμόνας (οσποδάρος) της Βλαχίας,
κληρονόμος εκ της δικής του οικογενείας,
του τίτλου, του τάγματος του Δράκου,
ο Βλαντ ο Γ' (εξ αυτού ο ήρωας του     
                                     [κινηματογράφου),
ο Δράκουλας στα καθ' ημάς...
με θάρρος δηλώνει... 
                    [''δεν πληρώνω άλλο σε σας
ληστό-τουρκοι, τον φόρο υποτελείας,
τέρμα τα χρόνια της δουλείας !''

          ____________

                                                                                    
 Στον κάμπο, μοιάζει από ψηλά,
με θάλασσα, η Τούρκικη στρατιά,
με κύμα αργό και ήρεμο,
μα ένα θεριό ανήμερο,
είναι ο Μωάμεθ ο δεύτερος,
                                     [ο επικεφαλής                  
των διακοσίων χιλιάδων...
                  [αυτός ο ανίκητος, ο πορθητής...

Κι όμως ο Βλαντ ο Δράκουλας,
                            [φέτος θα τον τσακίσει,
και ο αήττητος  Οθωμανός,
                       [πανωλεθρία θα γνωρίσει.


  1462  Αιγαίο




 Ο Λέσβος,  τρισεγγονός του Πηνειού
                                [σαν μετανάστης αρχηγός,
κίνησε μ' άλλους Λαπίθες,
                                [να πάν' να κάνουν βιός,
και φτάσαν σ' ένα μακρινό νησί,
που μέναν κει πέρα Πελασγοί,
μιά γης με τρία ονόματα,
                           [και πρώτο Μακαρία,
δεύτερο Αιολίδα και τρίτο Πελασγία....


Αν πλακωθήκανε μ' αυτούς,
                                 [η ιστορία δεν αναφέρει,
μα το νησί τ' όνομα Λέσβος,
                                  [ακόμα ως τώρα φέρει,

Από την Θεσσαλία ξεκίνησαν,

                                          [παρέλειψα να πω,
απ' της Λαρίσης το ποτάμι, τον Πηνειό,
που οι αυτόχθονες λάτρευαν,
                                           [και είχανε θεό...


Κατά τον Διόδωρο τον Σικελιώτη,
πιστεύανε σ' αυτόν διότι,   
θεωρούσαν οι κάτοικοι Λαπίθες,
η ευημερία και οι νίκες,
στον ποτάμιο οφείλονταν θεό, 
να τον τιμούσαν συνεχώς γι αυτό.

Περάσαν αιώνες,
           [μαζί και κάμποσοι κατακτητές,
και οι Λαπιθο-πελασγο-απόγονοι,
                  [καλές και άσχημες στιγμές,

Φέτος το χίλια τετρακόσια εξηνταδύο,
στη σκατομοιρασιά του Αιγαίου,
                          [αρπάζονται άλλοι δύο,
οι Γενουάτες και οι Οθωμανοί,
και χάνει το παιδί τη μάνα,
                          [κι η μάνα το παιδί....

Ο αρνησίθρησκος Έλληνας,
                                        [Μαχμούτ πασάς,          
φτάνει στη Λέσβο επικεφαλής στρατιάς,
και μ' ένα στόλο εξ εξήντα πλοίων ισχυρό,
να καταλάβει το φρούριο, το Χριστιανικό.

Έτερο σώμα εκστρατευτικό,
πούχει τον ίδιο κι αυτό σκοπό,
φτάνει με τον Σουλτάνο και λεηλατεί,
καίει... αρπάζει και δολοφονεί,
ότι στο δρόμο του βρεθεί.

         
      Προ αιώνος ρεγάλο η Λέσβος είχε δοθεί
         στον Γατελούζο* τον Γενουάτη, δώρο,            *Gattelusi
Ο θυρεός των Γατελούζων ή
Κατελούζων 
Gattilusio 
         από τον Ιωάννη Ε΄τον Παλαιολόγο,
         γιατί τον είχε στον εμφύλιο βοηθήσει,
         τον Καντακουζηνό στις μάχες να νικήσει,
         (αφού ο τελευταίος τον είχε εκθρονίσει)......

Τώρα, μετά εκατό περίπου χρόνια,
το φρούριο εξοπλισμένο με κανόνια,
αμύνεται με τους Καταλανούς,
τους μισθοφόρους Χριστιανούς,
και με τους Ιωαννίτες, τους ιππότες....

Οι Βενετοί αποδειχτήκαν κότες,
γιατί του Αγίου Μάρκου ο στόλος,
ενώ βρισκότανε στη Χίο, όλος,
δεν βοηθά τους ομοθρήσκους Γενουάτες
(εμπορικά αντίπαλοι,
                                 [και κάνανε τις πάπιες)...
                   
      Με πάθος πολεμούν  οι Χριστιανοί...
         μα όταν η κάθε ελπίδα είχε χαθεί,
         ο Γατελούζος Νικόλαος συνθηκολογεί,
         κι ενώ υπογράφουνε να φύγουν εν τιμή..

         Την συμφωνία δεν τηρούν οι Οθωμανοί,
         και εκτελούν ιππότες και Καταλανούς,
         ενώ χιλιάδες Μυτιληνιούς,
         τους εξορίζουν σε άλλη γη,
         Κωνσταντινούπολη ή Χαλκιδική.
____________________________________  
                        


___________________________________________

* Για τη σειρά των αναρτήσεων ''Ιστορίες της Ιστορίας'' 
συνεργάστηκαν οι Π. Ματαράγκα και Κ. Ραπακούλια
___________________________________________



Η επιστολή του Νεάκσου
* Romania, προέρχεται από το Λατινικό romanus, που σημαίνει "πολίτης της Ρώμης". Η πρώτη γνωστή χρήση της ονομασίας βεβαιώνεται το 16ο αιώνα από Ιταλούς ανθρωπιστές που ταξίδευαν στην Τρανσυλβανία, τη Μολδαβία και τη Βλαχία.

Tο παλαιότερο σωζόμενο έγγραφο γραμμένο στη Ρουμανική γλώσσα, επιστολή του 1521 γνωστή ως "Επιστολή του Νεάκσου από το Κάμπουλουγκ", είναι επίσης σημαντικό γιατί περιέχει την πρώτη τεκμηριωμένη εμφάνιση του ονόματος της χώρας: η Βλαχία αναφέρεται ως Țeara Rumânească ("Ρουμανική Γη", țeara από το Λατινικό terra, "γη", σημερινή γραφή Țara Românească).
Δύο μορφές γραφής χρησιμοποιούντο αδιακρίτως, român και rumân, μέχρι το τέλος του 17ου αιώνα, οπότε κοινωνιογλωσσικές εξελίξεις οδήγησαν σε σημαντική διαφοροποίησή τους: 

το rumân κατέληξε να σημαίνει "δουλοπάροικος", ενώ το român διατήρησε την αρχική εθνογλωσσική σημασία του. 

Μετά την κατάργηση της δουλείας το 1746 η λέξη rumân έπαψε σταδιακά να χρησιμοποιείται και παγιώθηκε η μορφή român. Ο Τούντορ Βλαντιμιρέσκου, επαναστατικός ηγέτης των αρχών του 19ου αιώνα, χρησιμοποιούσε τον όρο Rumânia, αναφερόμενος αποκλειστικά στο πριγκιπάτο της Βλαχίας.

Η χρήση του ονόματος Romania για την αναφορά στην κοινή πατρίδα όλων των Ρουμάνων- με τη σημερινή της σημασία- εμφανίζεται για πρώτη φορά στις αρχές του 19ου αιώνα. 


* Βλάντ Γ΄ Τσέπες,  πιο γνωστός με τους τίτλους Βλαντ ο Ανασκωλοπιστής και Κόμης Δράκουλας, ήταν Πρίγκιπας της Βλαχίας το 1448, 1456–1462 και 1476. Γεννήθηκε το 1431 στην πόλη Σιγκισοάρα (Sighişoara) της Τρανσυλβανίας (η γενέτειρά του είναι γνωστή και με το όνομα Σάσμπουργκ (Schassburg) από την εποχή της Αυστροουγγρικής κυριαρχίας).

Καταγόταν από τον ευγενή οίκο του Μπασαράμπ (Basarab), θεμελιωτή του Βλαχικού κράτους, και ήταν γιος του προηγούμενου βοεβόδα Βλάντ Β΄ Ντράκουλ (Vlad II Dracul) και της πριγκίπισσας Κνεάζνα (Cneajna). Κληρονόμησε τον τίτλο του Τάγματος του Δράκου που παραχωρήθηκε στον πατέρα του από τον βασιλέα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Σιγισμούνδο (Sigismund). Το όνομα του Βλαντ έγινε θρύλος και τροφοδότησε την πένα του Μπραμ Στόκερ (Bram Stoker), ο οποίος δημιούργησε τον αιμοδιψή χαρακτήρα «Δράκουλα».

Ο Βλαντ ο Γ', χρησιμοποίησε το έμβλημα του δράκου σε νομίσματα, καθώς και στο θυρεό του οίκου του. Mετά το θάνατο του Σιγισμούνδου, το 1437, το τάγμα απώλεσε την αίγλη του, αν και το έμβλημα του δράκου χρησιμοποιήθηκε στα χρόνια που ακολούθησαν ως οικόσημο αρκετών Eυρωπαίων ευγενών.


* Λαπίθες,  εκδοχή: Αρχαιότατος λαός εγκατεστημένος από την αρχή στις όχθες του Πηνειού, στη μεγάλη και εύφορη Θεσσαλική πεδιάδα. 
Πολεμούσαν συνέχεια να κρατήσουν την πολύτιμη γη τους κατά των διαφόρων κάθε φορά εισβολέων και τελικά εξοντώθηκαν από τους Δωριείς.

2η εκδοχή: Στους αναφερόμενους μύθους κατά τον Διόδωρο τον Σικελιώτη, οι Λαπίθες καταγόταν από τον ποτάμιο θεό Πηνειό. Αρχικά κατοικούσαν στα βουνά της Πίνδου, του Πηλίου και της Όσσας. Στα φαράγγια της Πίνδου ο Πηνειός ενώθηκε με τη Νύμφη Κρέουσα και γεννήθηκαν τρία παιδιά, ο Υψεύς, ο Ανδρεύς και η Στίλβη. 
Η Στίλβη ενώθηκε με το θεό Απόλλωνα και γέννησε τον Λαπίθη, αρχηγέτη των Λαπιθών.
Οι Λαπίθες αναφέρονται ως μυθολογικά όντα ίδιας καταγωγής με τους Κενταύρους από τους οποίους και χωρίσθηκαν, μεταγενέστερα από τους ποιητές, αποδίδοντάς τους ανθρώπινη μορφή και παρουσία ως αρχαίου πραγματικού λαού, πολεμικού και ανδρειωμένου που αφού εξεδίωξαν τους Περραιβούς από τη Θεσσαλία εγκαταστάθηκαν στην παρά τις όχθες του Πηνειού πεδιάδα.

Οι αποδεχόμενοι τους Λαπίθες ως μυθικά όντα παράγουν το όνομά τους από το λαπιστής (= αλαζών) και το ρήμα λαπίζω (= συρίζω), από την ίδια ρίζα λαπ επίσης και το ρήμα αλαπάζω (=καταστρέφω, διαρπάζω) αλλά και το ουσιαστικό λαίλαπα (λαίλαψ). Επειδή όμως και η ρίζα λαπ είναι σχετική με τη ραπ = αρπ πολλοί σχετίζουν το όνομα με τις Άρπυιες, δηλαδή τους βίαιους ανέμους, και κάθε βίαια μετεωρολογικά φαινόμενα, δαίμονες των καταιγίδων, που η ποιητική φαντασία τους μετέβαλε βαθμηδόν σε γενναίους πολεμιστές, ενάρετους και φιλόξενους σε αντίθεση με τους Κενταύρους.

* Λέσβος, Τη περίοδο 1355 μέχρι 1462 το νησί ανήκε στην γενουάτικη οικογένεια των Γατελούζων, οι οποίοι κατάφεραν να αναδείξουν την ηγεμονία τους ως μια από τις ισχυρότερες στην ανατολή. Η ειρηνική μετάβαση της εξουσίας οδήγησε σε μια περίοδο ηρεμίας και ακμής της Λέσβου. 
Όλοι οι ηγεμόνες των Γατελούζων εργάστηκαν στην οικονομική ανάπτυξη της ηγεμονίας τους και κατάφεραν να επεκτείνουν την κυριαρχία τους στη Θράκη (1356), στην Παλαιά Φώκαια (1402), στη Θάσο (1420), στη Σαμοθράκη (1433) και στη Λήμνο (1449).
Μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως έγινε μια πρώτη προσπάθεια κατάληψης της Λέσβου από τους Τούρκους το 1455 που όμως απέτυχε. Την 1 Σεπτεμβρίου 1462 το νησί πολιορκείται από το Μωάμεθ Β' και το στόλο του και η Μυτιλήνη παραδίδεται ύστερα από 14 ημέρες. 
Μετά την κατάληψη της Μυτιλήνης, οι Τούρκοι την καταστρέφουν και σφάζουν μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Οι εναπομείναντες χριστιανοί μετακινήθηκαν στην ενδοχώρα.

Σύμφωνα με τη μυθική παράδοση πρώτοι κάτοικοι του νησιού ήταν οι Πελασγοί. Το όνομά του, όμως, το πήρε από τον Λέσβο, που έφτασε εδώ μαζί με Λαπίθες από τη Θεσσαλία. Η Λέσβος κατοικείται από τα προϊστορικά χρόνια. Τα παλαιότερα ευρήματα ανήκουν στην Παλαιολιθική εποχή. Ο πολιτισμός αυτός που αναπτύχθηκε στη Λέσβο παρουσιάζει κοινά στοιχεία με το τρωαδικό και επεκτείνεται επίσης και σε άλλες περιοχές του ΒΑ Αιγαίου, όπως στην Σάμο, Χίο, Λήμνο, Μ. Ασία (Τροία), Θάσο, Ίμβρο, Σαμοθράκη, Θράκη και Σκύρο. Tο πρώτο φύλο που αποίκησε το νησί ήταν οι Πελασγοί, ακολουθούν οι Λαπίθες. Τη δεύτερη χιλιετία το νησί αποικίστηκε ξανά από τους Αχαιοαιολείς, ως αποτέλεσμα της επέκτασής τους στην ανατολική Μεσόγειο και της καθόδου των Δωριέων.





 σκέψεις..λεύτερες 
   πολιορκημένες   


Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2016

1833, "Ήρθα να σας κάνω ευτυχισμένους"... είπε ο Γερμανός



   1833   Η Ελλάδα των Βαυαρών

                                 «Έλληνες... 
                                                        Καθώς σας είναι γνωστό, η Ελλάδα ανήκε στη Βαυαρία 
                                   από τα αρχαία χρόνια. Οι Πελασγοί ζούσαν στο Όντενβαλντ και 
                                   οι Ίωνες  κατάγονται από το Λάντσγουντ. 
                                   Εγώ, ήρθα εδώ για να σας κάνω ευτυχισμένους (…). 
                                                                    Όττο Φρίντριχ Λούντβιχ φον Βίττελσμπαχ, ή απλά Όθων
                                                                        Πρίγκιπας της Βαυαρίας (Βασιλεύς των Ελλήνων)        

Όταν πρωτοπάτησε ο Όθωνας 
                                             [σε Ελληνική ακτή
έβγαλε λόγο, περισπούδαστο,
                                             [σε μάζωξη περιχαρή,
λέγοντας, πως οι Έλληνες είν' σίγουρα Γερμανοί,
κι απ' τους φουστανελοφόρους,
                                             [σταυροκοπηθήκανε πολλοί..

Ιστορικά κιτάπια πολλά, 
                               [ερεύνησαν αυτοί οι βορεινοί.

Αποφανθήκαν λέει, 
                           [πως εμείς "ήρθαμε" από 'κει
κι ότι γι αυτό στην "επανάστασή μας",
                                            [εθελοντές ήρθανε Γερμανοί
να πολεμήσουν με ενθουσιασμό γι αυτή τη γη.

          Παρενθετικά στην εποχή θα πάω των Ναζί,
          που ο Χίτλερ στην εξουσία είχε ανεβεί,
          και για πολιτικούς λόγους ήθελε να μας επιτεθεί,
          πιστεύοντας πως βάση είμαστε Αγγλική.

          Στη μελέτη πέσανε όλοι οι υπάλληλοι... οι  Γκεμπελεκοί.        
          Της γερμανικής καταγωγής μας η θεωρία έπρεπε να ξεχαστεί.

          Ψάξαν, ερεύνησαν και βρήκανε,
                                      [κάποιου Φαλμεράυερ* το βιβλίο,    *Jakob Philipp Fallmerayer
          ενός Αυστριακού περιηγητή, με το οποίο                     
          ισχυριζόταν πως με τους αρχαίους καμία σχέση
          δεν έχουν οι νεοέλληνες, από καιρό την έχουν απωλέσει, 
          αφού οι αλλεπάλληλοι κατακτητές,
          γενετικές μεγάλες επέφεραν αλλαγές...
          Εκφυλίστηκε εκείνη η σύμφωνα με τονΌθωνα, 

                                                                  [παλιά "γερμανική φυλή",
          οπότε μπορούσε πλέον άνετα από την Βέρμαχτ*                   *ο Γερμανικός στρατός
                                                                       [η Ελλάδα να κτυπηθεί !





Μα θα επανέλθω... 
             [στο χίλια οκτακόσια τριάντα τρία,
που αποβιβάζεται ο Όθων 
                               [σε νεαρή ακόμη ηλικία,
δεκαεφτάρης στο Ναύπλιο, 
                     [εν μέσω λαϊκών επευφημιών,
συνοδευόμενος 
             [από τριμελή Αντιβασιλεία Βαυαρών,
και δια παν ενδεχόμενον...
                       [με τακτικό στρατό εκ Γερμανών,
τρεισήμισι χιλιάδων εκ Βαυαρίας στρατιωτών.

            Προηγουμένως πόρτα στα μούτρα είχαμε φάει,
           από τον Λεοπόλδο της Σαξωνίας, σαν είχε πάει
           πρόταση, από την "Ιερά τη Συμμαχία",
           αυτός, να αναλάβει  εδώ τη βασιλεία.

           Τώρα θα κυβερνούσε η τριανδρία 
                                    [μέχρι ο Άναξ να ενηλικιωθεί,
          σε μία χώρα που μόλις στα πόδια της είχε σταθεί,
          χάρις  στον αριστοκράτη Κερκυραίο ευγενή*,               *Ιωάννη Καποδίστρια
          που πρόσφατα είχε ο άμοιρος δολοφονηθεί,
          "εις τον πέριξ τινός ναού τον χώρον"
           και πώς ν' αποφευχθεί,
                               [σε ένα τόπο κουμπουροφόρων,
           "που ο καθείς εαυτόν ως αρχηγόν ανακηρύσσει",
           και στο μικρό του φέουδο, 
                                      [μόνος του θέλει να κυβερνήσει ?

Ο Όττο Φρίντριχ Λούντβιχ φον Βίττελσμπαχ,
                                                [Πρίγκιπας της Βαυαρίας,
θα γίνει λοιπόν Βασιλιάς του νέου κράτους
                  [και πρωταγωνιστής της εικοσιεπταετούς περιπετείας.

Εξήντα εκατομμύρια φράγκα,
                           [μας έδωσε τάχα "ρεγάλο" ο μπαμπάς του,
ο Γερμανός ο Βασιλεύς, να φάμε στην υγειά του,
που στην πραγματικότητα δάνειο ήταν μεγάλο,
με επιτόκιο ληστρικό, καθόλου δε δεν υπερβάλλω.

Έτσι στον φαύλο κύκλο των δανείων μπήκαμε
                                                            [μ' αυτή τη διαδικασία,
και πέσαμε στην εξάρτηση ως σήμερα από τη Γερμανία.

* Ο Γερμανός δημοσιογράφος Καρλ Λούντβιχ Μπέρνε, που ζει εξόριστος στο Παρίσι, σατιρίζει χαρακτηριστικά την άφιξη του Όθωνα στο Ναύπλιο: 
"Και κει που ο αρχαίος Διογένης έκανε βόλτα στην παραλία, παρέα με τον Περικλή και τον Ιπποκράτη, ένα πλοίο ήρθε κι άραξε. Κατέβηκε ένα παιδαρέλι, ο Όθωνας κι άρχισε να απαγγέλλει στο κόσμο που είχε μαζευτεί, το διάγγελμά του:   «Έλληνες, Καθώς σας είναι γνωστό, η Ελλάδα ανήκε στη Βαυαρία από τα αρχαία χρόνια. Οι Πελασγοί ζούσαν στο Όντενβαλντ και οι Ίωνες κατάγονται από το Λάντσγουντ. Εγώ ήρθα εδώ για να σας κάνω ευτυχισμένους (…). Εσείς να κοιτάτε μόνο τις ελιές σας. Είστε μέλη της Γερμανικής Ένωσης. Οι υπουργοί μου θα σας ανακοινώσουν τις τελευταίες αποφάσεις της γερμανικής ομοσπονδιακής βουλής. Για βασιλική επιχορήγηση θα μου δίνετε έξι εκατομμύρια γρόσια και θα σας επιτρέπω να πληρώνετε τα χρέη μου…».Ο Διογένης έχωσε το φανάρι του στο πρόσωπο το νεοφερμένου μουρμουρίζοντας ότι για άνθρωπο έψαχνε κι όχι για κάποιον να τον φορέσει σαμάρι, ο Περικλής αναρωτήθηκε πότε μίλησε για ξενόφερτο ηγεμόνα στον Επιτάφιό του και ο Ιπποκράτης, πιο πρακτικός, πήγε κι έφερε έξι αραμπάδες τρελόχορτο μήπως και φέρει στα συγκαλά του τον παλαβό ξένο….


   1833.  Νήσοι Μαλβίνας (Φώλκλαντ)




"Η Βρετανία εξουσιάζει αυτά τα κύματα" διακήρυξαν 

οι Βρετανοί υπουργοί, υπενθυμίζοντας στην πρόεδρο   
της Αργεντινής Κριστίνα Φερνάντες, το 1982.       


Στις Μαλβίνες οι Βρεττανοί
                                         [το χίλια οκτακόσια τριάντα τρία,
ή στα Φώκλαντς, όπως τα βάφτισαν κείνα τα νησιά,
                                                                 [επανακτούν κυριαρχία..

Ένα τσιγάρο δρόμο βρίσκονται απ' την Αργεντινή,
μα, δύο αιώνες τώρα,
                                  [τα κατέχουνε Βρεττανοί,
και δώστου πόλεμοι, και δώστου σκοτωμοί,
μπόμπες, ρουκέτες,
                         [βυθίσεις πλοίων..... και λυγμοί,
σε μια επαναλαμβανόμενη αιματοχυσία.

Το 1982 η φιλε(εχθρικο)λεύθερη Θάτσερ,
                         [η πολεμοχαρής πρωθυπουργός κυρία,
επανεκλέγεται μετά βαΐων και κλάδων,
διότι εφρόντισε για την απώλεια φουκαράδων,
που πέσανε υπέρ της αποικιοκρατίας,
υπέρ της γηραιάς Αλβιώνος,
         [μα και υπέρ του τσαμπουκά και της πλεονεξίας.



Ποιος έχει δίκιο είπα να ψάξω,

(μεγάλο το θράσος μου)...
                [και για πιο πάπλωμα να μάθω,
είχανε τούτο τον διαχρονικό καυγά.


Όπως και στη δική μας γειτονιά,
αυτοί τρωγόντουσαν για μία γκόμενα κει δα,
πού το ίδιο είχε όνομα,
                     [όπως και δώθε και παντού,
'Υφαλοκρηπίδα" το όνομα το μικρό της,
                                      [κι Επώνυμο Πετρελαιού.

Ποιος άραγε έπρεπε νάχει,
                          [τα δικαιώματα και τα πρωτεία,
γι' αγκαλιά, για ψάξιμο και για θωπεία ?

Το ερεύνησα σχολαστικά και τ' αναφέρω...
                                                [έτσι για την ιστορία.

          Το 1600 ο Ολλανδός Σεμπάλντ ντε Βιέλντ*                            *Sebald de Weert
                                                       [φτάνει στα "νησιά"                                
          και Ίσλας Σεμπαλντίνας* τα βαφτίζει στα Ολλανδικά.        *Islas Sebaldinas

          Με γλώσσες και διάφορες προφορές
                                            [τ' όνομά με τα χρόνια θα φθαρεί...  

          Από τους Γάλλους, Ιλ Μελουίν*,  είχαν ονομαστεί,                            *Îles Malouines
          όταν το 1764, στο Πορτ Λούις, ιδρύουν την πρώτη αποικία.


          Δυο χρόνια μετά, το 1766 στο Έγκμοντ*, ασθμαίνουσα στήνει         *Egmont
                                                                      [οικισμό δικό της η Αγγλία. 













Στις αρχές του 1770, ο Ντε Μαδαριάγα*                       *Don Juan Ignacio deMadariaga,  
                      [αποβιβάζεται με Ισπανικό στρατό,
και αμέσως παίρνει το κουμάντο πλέον εδώ,
καθώς οι Άγγλοι που με τους επαναστάτες Αμερικάνους,
                                                                        [στα βόρεια πολεμούν,
αποφασίζουν να κάνουν σύμπτυξη δυνάμεων
                                                      [κι απ΄τα νησιά αποχωρούν.

Σε λίγο οι Άγγλοι κάτοικοι από τους Ισπανούς θ' απελαθούν,
μα, φεύγοντας, επιγραφή αφήνουν ότι...
                                                [των νησιών κυρίαρχοι είναι αυτοί !

Παρόμοια και η "πλάκα" που αφήνουν,
                                           [35 χρόνια μετά, όταν αποχωρούν οι Ισπανοί,
και εγκαθίστανται πια οι Αργεντινοί.
                 
                     Τα γεγονότα της εποχής εκείνης παραθέτω,
                     και θα επανέλθω δριμύτερος
                                                               ["εν χρόνω ευθέτω",
                     εάν στοιχεία πρόσθετα αποκομίσω,
                     αφού να ψάχνω για αλήθειες...
                                                       [δεν πρόκειται σταματήσω.
________________________________________                

συνεχίζεται




* Για τη σειρά των αναρτήσεων ''Ιστορίες της Ιστορίας'' 
συνεργάστηκαν οι Π. Ματαράγκα και Κ. Ραπακούλια
_____________________________________________



*Όθων : Στις 25 Ιανουαρίου 1833, σε ηλικία 17 ετών, ο Όθωνας αποβιβάστηκε στο Ναύπλιο, από τη βρετανική φρεγάτα «Μαδαγασκάρη», εν μέσω λαϊκών επευφημιών, συνοδευόμενος από τριμελή Αντιβασιλεία Βαυαρών (που θα κυβερνούσε μέχρι αυτός να ενηλικιωθεί, το 1835) και πολυμελή βαυαρικό τακτικό στρατό (3.500 στρατιώτες) που βαθμιαία συμπληρώθηκε από «εθελοντές», στην πλειοψηφία τους Γερμανούς.
Όταν η χώρα άρχισε να στέκεται στα πόδια της και ο πρώτος κυβερνήτης Ι. Καποδίστριας και άρχισε να την οργανωνει από τις τότε ισχυρές δυνάμεις χαρακτηρίστηκε ως Ρωσόφιλος, και δολοφονήθηκε το 1831.
Μετά από διάφορες προτάσεις των ισχυρών , συμφωνήθηκε να έρθει ως Βασιλιάς ο πρίγκιπας Ο Όθων-Φρειδερίκος-Λουδοβίκος, πλήρες όνομα Όττο Φρίντριχ Λούντβιχ φον Βίττελσμπαχ, Πρίγκιπας της Βαυαρίας και να γίνει πρώτος Βασιλιάς του Βασιλείου της Ελλάδος.

Οι Γερμανοί για να γλυκάνουν την τοποθέτηση του στη χώρα, του έδωσαν προίκα το 1832, 60.000.000 φράγκα, ως δάνειο, το οποίο θα πληρώναμε σε τρεις δόσεις. 

Δόθηκαν 1.000.000 στους Οθωμανούς ως αποζημίωση για την εξαγορά των επαρχιών Εύβοιας, Φθιώτιδας, και Φωκίδας, 

20.000.000 συμψηφιστήκαν για την εξόφληση προκαταβολών προηγούμενων δανείων και 

το 1/6 του υπολοίπου δανείου για την κάλυψη των εξόδων της βασιλικής Αυλής, που όλοι ήταν βαυαροί σύμβουλοι και υπάλληλοι του Όθωνα. Με αυτή τη διαδικασία οδηγηθήκαμε για μια ακόμη φορά σε χρεοκοπία, και μπήκαμε στο φαύλο κύκλο των δανείων και της εξάρτησης από τη Γερμανία.

Με την άφιξη του Όθωνα ο Ελληνικός λαός του εμπιστεύθηκε την προσπάθεια να γίνει κράτος σε ευρωπαϊκά πρότυπα και να σταθεί η χώρα στα πόδια της. Οι Γερμανοί αναλαμβάνουν να οργανώσουν, τη δημόσια διοίκηση, το στρατό , τα εκπαιδευτικό πρόγραμμα, δίνουν μαθήματα για την κλεπτοκρατία (διαφθορά που είναι βασικός κανόνας του Γερμανικού κράτους για να επιβιώσει) και κατασκευάζουν την διανόηση μέσα από τα Γερμανικά πανεπιστήμια, οι οποίοι γίνονται οι πρώτοι προπαγανδιστές της καλής Γερμανικής κυριαρχίας.

Το Γερμανικό οικονομικό – τραπεζικό – πολιτικό κατεστημένο από την πρώτη στιγμή που πάτησε το πόδι του στη χώρα, στόχος του ήταν και είναι ο ολοκληρωτικός έλεγχος της. 


Από την εποχή βαυαρού δοτού βασιλιά Όθωνα, μέχρι και σήμερα, η ανάμειξη στα εσωτερικά μας, δικαιολογείται στη βάση της θεωρίας του οριενταλισμού του Εντουάρτ Σαϊντ: Από τη μια ένας λαός απαξιώνεται, και από την άλλη περιμένει κάποιον να τον σώσει. Καλλιεργείται η απαξίωτική τάση ενός λαού και από την άλλη οι απαξιωτές παρουσιάζονται ως σωτήρες του λαού και του διαφθαρμένου κράτους.

* Μαλβίδες νήσοι ή κατά τους Άγγλους νησιά Φώκλαντς, (αγγλικά: Falkland islands). 
Μια συστάδα νήσων περίπου 280 μίλια ανατολικά από το στενό του Μαγγελάνου στον Ατλαντικό, μεταξύ 51° 15΄ και 53° νοτίου πλάτους και 57° 40΄ και 62° δυτικού μήκους με έκταση 12.173 τ.χλμ. και πληθυσμό (κατατάσσεται 237η) 2.932 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2012. 
Πρωτεύουσα είναι το Στάνλεϋ ή Πορτ Στάνλεϋ (Port Stanley) που βρίσκεται στην Ανατολική Φώκλαντ και είναι η μοναδική πόλη των νήσων.

Στις 24 Ιανουαρίου 1600, ο Ολλανδός Sebald de Weert επισκέφθηκε τα νησιά και τα αποκάλεσε τα νησιά Sebald (στα ισπανικά, «Islas Sebaldinas" ή "Sebaldes").
Το 1764 η Γαλλία ίδρυσε μια αποικία στο Port St Louis, στις ακτές Berkeley Sound East Falkland . 
Η γαλλική ονομασία Îles Malouines δόθηκε στα νησιά - malouin είναι το επίθετο για το λιμάνι της Βρετάνης του Saint-Malo. 
Το ισπανικό όνομα Islas Malvinas αποτελεί μετάφραση του γαλλικού όνομα του Îles Malouines.
Το 1766 οι Άγγλοι έχουν κι αυτοί τον δικό τους οικισμό.

Στις αρχές του 1770 οι Ισπανοί με διοικητή, τον Don Juan Ignacio de Madariaga, επισκέφθηκε το λιμάνι Egmont. Στις 10 Ιουνίου, επέστρεψε από την Αργεντινή με πέντε πλοία και 1400 στρατιώτες ανάγκασαν τους βρετανούς να εγκαταλείψουν το λιμάνι Egmont. 
Η Βρετανία και η Ισπανία φτάνει σχεδόν στον πόλεμο για τα νησιά. Ωστόσο σύγκρουση αποτράπηκε, όχι όμως και ο κλεφτοπόλεμος.
Ωστόσο, με τις αυξανόμενες οικονομικές πιέσεις που προκύπτουν από την επερχόμενο Πόλεμο  Ανεξαρτησίας, η βρετανική κυβέρνηση αποφάσισε ότι θα έπρεπε να αποσύρει την παρουσία της από πολλές υπερπόντιες οικισμούς το 1774. 
Στις 20 Μαΐου 1776 οι βρετανικές δυνάμεις υπό τη διοίκηση του Βασιλικού Ναυτικού υπολοχαγός Clayton επίσημα αριστερά Port Egmont, ενώ αφήνει μια πλάκα υποστηρίζοντας συνεχιζόμενη κυριαρχία της Βρετανίας κατά τη διάρκεια των νησιών. 
Για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, η Βρετανία χρησιμοποιεί το Egmont ως βάση για τις δραστηριότητές τους στο Νότιο Ατλαντικό. Αυτό τελείωσε το 1780, όταν αναγκάζονται να φύγουν από τις ισπανικές αρχές, οι οποίες στη συνέχεια διατάζουν να καταστραφεί η βρετανική αποικία .
Η Ισπανία, είχε μια φρουρά στο Πουέρτο Soledad για την Ανατολική Φόκλαντ μέχρι το 1811, που αποσύρεται λόγω των στρατιωτικών πιέσεων που δημιουργούνται από τον πόλεμο στην Ισπανία και τις αυξανόμενες εκκλήσεις για ανεξαρτησία από τις αποικίες της στη Νότια Αμερική. Κατά την αναχώρηση, ο Ισπανός άφησε επίσης μια πλάκα διακηρύσσοντας την κυριαρχία της Ισπανίας πάνω από τα νησιά, όπως οι Βρετανοί είχαν κάνει 35 χρόνια πριν.
Το 1833 εισβάλει η Αγγλία στα νησιά και εκτοπίζει βίαια τον αργεντινό πληθυσμό και τον αντικατέστησε με Βρετανούς και άλλους αποίκους από τις πολλές βρετανικές αποικίες.

Από τότε, η Αργεντινή δεν έπαψε ποτέ να διεκδικήσει την κυριαρχία πάνω στις Μαλβίνες που βρίσκονται μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα από τις ακτές της και που μετονομάστηκε σε Φώκλαντ από τις βρετανικές δυνάμεις κατοχής.

Στις 2 Απριλίου του 1982 η Αργεντινή διεκδικώντας τα παγωμένα βράχια των νήσων, ξεκίνησε τον πόλεμο. Έπειτα από 74 μέρες πολέμου, στις 14 Ιουνίου 1982, το Λονδίνο της Μάργκαρετ Θάτσερ αποκατέστησε την κυριαρχία του στα νησιά του Νότιου Ατλαντικού Ωκεανού, που αποτέλεσαν μήλο της έριδας ανάμεσα στις δύο χώρες.

* Η απόφαση του ΟΗΕ  για τα όρια της υφαλοκρηπίδας,ήρθε ύστερα από αίτημα που είχε υποβάλει το 2009 η Αργεντινή, ζητώντας να καθοριστεί το όριο των χωρικών υδάτων της σε 200 έως 350 μίλια από τις ακτές της.
Ανακοινώνοντας την απόφαση του ΟΗΕ τον Μάρτιο του 2016, η υπουργός Εξωτερικών της Αργεντινής Susana Malcorra, δήλωσε: «Επιβεβαιώνουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα πάνω από στους πόρους της υφαλοκρηπίδα μας».
Σε μία πρώτη αντίδραση η Μεγάλη Βρετανία απέρριψε τις αξιώσεις της Αργεντινής στα ύδατα που περιβάλλουν τα Φώκλαντς, μετά την απόφαση του ΟΗΕ που επεκτείνει τη θαλάσσια επικράτεια της Αργεντινής κατά 35%.
H Ντάουνινγκ Στριτ χαρακτήρισε την απόφαση «μη δευσμετική» ως προς το νομικό της σκέλος, σημειώνοντας πως η Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών «δεν έχει δικαιοδοσία επί της εθνικής κυριαρχίας».
Το Φόρεϊν Οφις απέρριψε ανακοινωθέν της προέδρου της Αργεντινής Κριστίνα Φερνάντες ότι τα πλοία που θα πλέουν από την ηπειρωτική Νότια Αμερική προς τα Φώκλαντ θα χρειάζονται άδεια των Αρχών της χώρας της για να φτάσουν σε αυτά. "Η Βρετανία εξουσιάζει αυτά τα κύματα" διακήρυξαν οι βρετανοί υπουργοί υπενθυμίζοντας το 1982.


Ένας Αργεντινός ιστορικός, ο Φεντερίκο Λόρενς γράφει: 

"“Έχω ταξιδέψει πολλές φορές στις Μαλβίνες. Όταν ήμουν μαθητής στο σχολείο, έμαθα για τους λόφους τους, τις ακτές τους, ενώ σχεδίαζα τον χάρτη τους στο τετράδιό μου. 

Έμαθα ότι η Αργεντινή, μια νεαρή χώρα, καταληστεύτηκε από μια Παλαιά Αυτοκρατορία, την Μεγάλη Βρετανία, το 1833. Ήταν το ίδιο έθνος το οποίο είχαμε νικήσει δύο φορές, το 1806 και το 1807, όταν προσπάθησε να καταλάβει το Μπουένος Άιρες, την πόλη όπου γεννήθηκα. 
Από τότε, διεκδικούμε την κυριαρχία αυτών των νησιών, που τα σφετερίστηκαν. 

Οι Βρετανοί τους έδωσαν ένα παράξενο όνομα: Φόκλαντς. Έμαθα το εμβατήριο που μιλά για τις Μαλβίνες, αλλά κατάλαβα το νόημά του το 1982, στην διάρκεια του πολέμου, όταν ήμουν εντεκάχρονο παιδί κι έστελνα σοκολάτες, γράμματα και περιοδικά στους νεαρούς στρατιώτες. 
Αποφάσισα να γίνω ιστορικός και να ερευνήσω το παρελθόν της χώρας μου, το δικό μου παρελθόν, ένα παρελθόν που είχε σπιλωθεί από αίμα, σιωπή και φόνους. 

Μετά τον πόλεμο ήλθαν κι άλλες συγκρούσεις. Όποιος έλεγε κάτι για τον πόλεμο του 1982, ήταν σαν να έδινε έναν ορισμό της ιστορίας μας. Στα περίχωρα του Μπουένος Άιρες, οι στρατιώτες που επέστρεφαν κρύβονταν βιαστικά στους στρατώνες τους... 

Τι είναι τελικά το «πρόβλημα  Μαλβίνες» και ως που φτάνει, είναι δύσκολο να απαντηθεί. Το σίγουρο είναι πως οι  Μαλβίνες δεν είναι ένα περιφερειακό ζήτημα της Λατινικής Αμερικής κατά του ιμπεριαλισμού. 
Τα Νησιά  Μαλβίνες είναι ένα παγκόσμιο ζήτημα που αφορά τον νεοαποικισμό και τον καπιταλισμό. Είναι ένα ζήτημα που πλάθεται μέσα από την γεωπολιτική  πρακτική της χρησιμοποίησης του καπιταλισμού, μέσα από την  παγκοσμιοποίηση των επιχειρήσεων, τον  πολιτιστικό ιμπεριαλισμό, με λίγα λόγια τον ιμπεριαλισμό και την ηγεμονία. 

Στο πλαίσιο της καπιταλιστικής κοινωνίας και του ιμπεριαλισμού ακολουθεί το χρέος, ο υπερδανεισμός των κρατών, οι έμψυχες απώλειες και η υποτελής στάση κάποιων αδύναμων σε ορισμένους ισχυρούς.



 σκέψεις..λεύτερες 
   πολιορκημένες