Τρίτη, 5 Ιουνίου 2018

1835, "...ευτυχώς που δεν είχαμαν τότε TV !"


   …κι είπεν ο γέρος:  "Γέρο, ευτυχώς που δεν είχαμαν τότε TV.." 
Ποτέ δεν πίστεψα... πως θα φτάσουν σε τέτοιο σημείο 
να φτιάξουν ψευδομάρτυρες». Θεόδωρος Κολοκοτρώνης  

τανε Ελληνοαμερικανός πέμπτης γενιάς και για να μας γνωρίσει
                                                              [επισκέφτηκε την Ελλάδα πρώτη φορά,
άγνωστος μεταξύ αγνώστων και κάποιος Έλληνας φίλος του,
                  [που δούλευε στη πρεσβεία χρόνια, τον ξενάγησε κι είδε πολλά !!

Κάποια στιγμή τ' αμάξι τους κοντοστάθηκε στη Σταδίου,
     [κι ανάμεσα στα μπινελίκια των πίσω οδηγών, ο φίλος του είπε δυνατά,
βλέπεις το άγαλμα με τον έφιππο δεξιά ??
                                                        [Αυτός λευτέρωσε τους Έλληνες, ενώ αυτοί
με κατηγόρια "εσχάτη προδοσία" και με δίκη οπερέτα... τού επιβάλανε
             [την, εντός 24 ωρών εκτελεστέα "δια λαιμητόμου", θανατική ποινή.
Φρικάρησε ο επισκέπτης μας που άκουσε ότι ο Κολοκοτρώνης
                                                       [βγήκε από τη φυλακή, του 1835 τη χρονιά,
και μπερδεμενο-προβληματισμένος ο μισοαμερικάνος είπε :
                                        [καλά ρε Έλληνες δεν αντιδράσατε ??..... πάτε καλά ??

Ο κόσμος, είπε ο φίλος του....σαν τ' άκουσε έγινε έξαλλος, έξω φρενών,
                                                           [απ' τη στημένη δικαστική απόφαση αυτή,
γιατί τότε βλέπεις, δεν υπήρχε η αυθαιρετο-αχαλινωτο-ξεδιάντροπη,
                                                                                        [τυπο-καναλο-λογοκρισία,
να κάνουνε πλύση σε εγκεφάλους και να μαυρίσουνε το άσπρο
                                [τα "χισμαστερβόις", τα έτοιμα για όλα, "χρήσιμα" ηχεία.

"Τι επάγγελμα έχεις ?" ρωτήσανε οι Βαυαροί τον στρατηγό,
     [κι εκείνος δίνει την ιστορική απάντηση: "Κρατάω ντουφέκι χρόνους 48,
για να ελευθερώσω την πατρίδα δίνοντας το αίμα μου,

                                                                        [κι ως να πεθάνω ακόμη θα πολεμώ".

Ρίγος και δέος κατέλαβε τους παρευρισκόμενους, ακόμη και τον Μάσον,
                                                             [τον εισαγγελέα, τον ορκισμένο του εχθρό..
 
Σωρός τα παρατράγουδα της δίκης....μα το στημένο είναι στημένο,
                                                                   [και δεν χρειάζεται περισσότερα να πω,
μόνο θα ήθελα του αγάλματος στο δικαστικό κτίριο Σερρών,
                                                                              [την επιγραφή να μεταφέρω εδώ.
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΠΟΛΥΖΩΙΔΗΣ 1802 - 1873
                                        [ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ.

Ήταν ο πρόεδρος του δικαστηρίου που μαζί με τον Γεώργιο Τερτσέτη,
                                [υπεράσπισαν το δίκιο, με κίνδυνο της ζωής τους της ιδίας.

Ο λαός τη χαρακτήρισε μαύρη νύχτα! και το βράδυ της Κυριακής
                                                             [στους δρόμους βγήκε ολόκληρο τ’ Ανάπλι…
Όλοι σφίγγουν με ευγνωμοσύνη, το χέρι των Τερτσέτη και Πολυζωίδη,

                                                   [και νιώθουν ότι βγάζουνε έτσι το δικό τους άχτι
για όσα χρόνια βιώνουν ανίσχυροι μπρος στους μισθοφόρους
                                                          [πούφερε ο Όθωνας, τους Βαυαρο-Γερμανούς...

Να μην ξεχνιόμαστε... γιατί πατηθήκαμε διαχρονικά από δαύτους,
                       [είτε τους λέγαν Βησιγότθους... είτε Έρουλους... είτε Χιτλερικούς.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Ο ομογενής πατριώτης σαν 'τ άκουσε όλα αυτά μονολόγησε.....
                           ["μπόι-o-μπόι...ιτ μέικς γιου κρέιζι" (μπορεί κάποιος να τρελαθεί)…

Φαντάσου τώρα αγαπητέ μου, ο ντόπιος φίλος του να μην έκανε την πάπια,
                                       [και να τούλεγε πως ο ήρωας είχε το 1825 ξαναφυλακιστεί* !!!

Φοβήθηκε πως θάνοιγε του αμαξιού την πόρτα και θάφευγε,
                                            [μη θέλοντας στα μάτια του, αυτόν και 'μάς, να ξαναδεί,
θάριχνε μαύρη πέτρα πίσω του, θα προσπαθούσε να "μας" ξεχάσει...
                                                [εκεί, στη μακρινή Φιλαδέλφεια, στη Βόρειο Αμερική.

________________________________________________________________________
συνεχίζεται


___________________________________________________________

* Οι "Σκέψεις... λεύτερες πολιορκημένες" είναι το 2ο μέρος της τριλογίας  
''ιστορίες & υστερίες της Ιστορίας'', και αναφέρεται στα χρόνια 1821 - 1938. 
Συνεργάστηκαν οι Π. Β. Ματαράγκας και Κ. Γ. Ραπακούλια
_______________________________________________________________



* Θεόδωρος Κολοκοτρώνης : "Ποτέ δεν πίστεψα πως θα φτάσουν σε τέτοιο σημείο να φτιάξουν ψευδομάρτυρες». 
Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Θ. Κολοκοτρώνης στα απομνημονεύματά του αναφέρεται συνοπτικά στη φυλάκισή του στο Παλαμήδι μετά την καταδίκη του χωρίς καμιά περιγραφή της φυλακής.
«Μ' έβαλαν έξι μήνες μυστική φυλακή, χωρίς να δω άνθρωπο εκτός του δεσμοφύλακα. Δεν ήξερα τι γίνεται για έξι μήνες, ούτε ποιος ζει, ούτε ποιος πέθανε, ούτε ποιόν [άλλον] έχουν στη φυλακή. Για τρεις μέρες δεν ήξερα πως υπάρχω, μου φαινόταν σαν όνειρο. Ρωτούσα τον εαυτό μου αν ήμουν εγώ ο ίδιος ή άλλος κανένας. Δεν ήξερα γιατί μ' έχουν κλεισμένο. Με τον καιρό μου πέρασε απ' το νου, πως ίσως η Κυβέρνηση, βλέποντας την υπόληψη που 'χε ο λαός προς εμένα, με φυλάκισε για να μου κόψει την επιρροή. Ποτέ δεν πίστεψα πως θα φτάσουν σε τέτοιο σημείο να φτιάξουν ψευδομάρτυρες».

* Εδουάρδος Μάσον : Την εισαγγελική έδρα είχε ο Εδουάρδος Μάσον, «ο εμπαθής εκείνος πολέμιος», όπως γράφει ο ιστορικός Μέντελσον, του Κολοκοτρώνη, Ένας ξένος, και αυτός, που κάτω από την ηθική δικαίωση του φιλελληνισμού, αναμίχθηκε, κατά τρόπο εξοργιστικό, στις εσωτερικές υποθέσεις των Ελλήνων. Τον κατείχε, όπως και άλλους παρεμφερείς φιλέλληνες, η εγωιστική πεποίθηση ότι οι μικρές ή μεγάλες υπηρεσίες που είχαν προσφέρει στην αγωνιζόμενη χώρα τούς έδι-ναν ιδιαίτερα δικαιώματα, ακόμα και το ύπατο δικαίωμα να κρίνουν επί της ζωής των επιφανέστερων ανδρών αυτού του τόπου.

*Ανάπλι, Εκείνη την Κυριακή  Όλοι χαιρετούσαν τους Πολυζωίδη και Τερτσέτη, μεταξύ τους και ο Νικηταράς ο τουρκοφάγος! Οι θερμές αυτές εκδηλώσεις στάθηκαν στην πραγματικότητα μια αποδοκιμασία όλων των τάξεων στο έγκλημα που ετοίμαζαν. Βούλγαρης, Σούτσος και Φραγκούλης δεν βγήκαν για περίπατο εκείνο το απόγευμα της Κυριακής.

Τελικά η θανατική ποινή με απόφαση του βασιλιά μετατράπηκε σε κάθειρξη 20 ετών. Όταν το άκουσε ο Κολοκοτρώνης είπε πάλιν τον ευτράπελο λόγο του: «Θα τον γελάσω τον βασιλιά, δεν θα ζήσω τόσους χρόνους …». Την άλλη μέρα τούς ανέβασαν στο Παλαμήδι. Εκεί όπου για έντεκα μήνες έζησαν ένα πραγματικό κολαστήριο!

*Η Δίκη των Δικαστών :  Τους Πολυζωίδη και Τερτσέτη τούς οδήγησαν σε δίκη. Ήταν ένα από τα ανταλλάγματα που έθεσαν οι άλλοι τρεις αντιβασιλείς για να συμφωνήσουν με τον Όθωνα στην απονομή χάριτος! Να τι είπε ο Τερτσέτης στην απολογία του: «Ζουν οι οπλαρχηγοί. Ζουν! Χαρείτε, ω Έλληνες. Ζουν! Φυλακισμένοι. Αληθινά, εις τα φρούρια, οπού προ δέκα χρόνων επήραν επί κεφαλής σας από τον εχθρόν, αλλά ζουν!... 
Δεν εμολύνθηκαν οι οφθαλμοί μας να ιδούμεν το αίμα των δύο γερόντων χυμένο σαν το αίμα του Μητρομαργαρίτου (στυγνός φονιάς που αποκεφαλίστηκε)» 

"Αν δεν είχανε την ίδια τύχη με τον Μητρομαργαρίτη οι δύο Ήρωες του Εικοσιένα το χρωστάμε στον Πολυζωίδη και τον Τερτσέτη. Γι’ αυτό και στέκεται και θα σταθεί, όσο θα υπάρχουν Έλληνες, αθάνατη η μνήμη τους."  Δ. Φωτιάδης, «ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ - Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ»), σελ. 329.


* Η πρώτη φυλάκιση του Κολοκοτρώνη,  
Στις 6 Φεβρουαρίου του 1825 φυλακίστηκε στο μοναστήρι του Προφήτη Ηλία της Ύδρας μαζί με τους Δεληγιανναίους και τον Νοταρά. 
Αναγκάστηκαν όμως να τον απελευθερώσουν το 1825, μετά από πρόταση του Παπαφλέσσα προς την κυβέρνηση Κουντουριώτη, επειδή ήταν ο μόνος που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τον Ιμπραήμ.
Στο Ναύπλιο, μετά την αποφυλάκισή του, ανεβασμένος σε μια πέτρα μίλησε, στο πλήθος που παραληρούσε: 

«Έλληνες! Πριν βγω στ΄ Ανάπλι, έριξα στη θάλασσα τα πικρά τα περασμένα. 
Κάντε και σεις το ίδιο. 
Στο δρόμο που περνάγαμε για να ‘ρθούμε στην εκκλησιά, είδα να σκάβουν κάποιοι άνθρωποι. Ρώτησα και μου είπαν πως σκάβουν να βρούνε κρυμμένο θησαυρό.
Εκεί στο λάκκο μέσα ρίξτε και τα μίση τα δικά σας. Έτσι θα βρεθεί κι ο χαμένος θησαυρός».  

Παράλληλα διεμήνυε στον Ιμπραήμ: 
«Όχι τα κλαριά να μας κόψεις, όχι τα δένδρα, όχι τα σπίτια που μας έκαψες, μήτε πέτρα απάνω στην πέτρα να μη μείνει, εμείς δεν προσκυνάμε. Μόνο ένας Έλληνας να μείνει, πάντα θα πολεμούμε. Και μην ελπίζεις πως τη γη μας θα την κάνεις δική σου, βγάλ’ το από το νου σου».
Όμως τα πράγματα είχαν πάρει άσχημη τροπή και ο Γέρος παρά τις φιλότιμες προσπάθειές του δεν τα κατάφερε.                          
Τα αγάλματα του Γ. Τερτσέτη (δεξιά) και του Α. Πολυζωίδη (αριστερά
στο Δικαστικό Μέγαρο της Τρίπολης, στην Πλατεία του Άρεως



 σκέψεις..λεύτερες 

   πολιορκημένες  

Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2017

1834, Όταν δικάζονταν... οι Έλληνες




Η τριακοσίων πενήντα έξη και βάλε, ετών,                    *1478 - 1834
  αιματηρή "Ιερά (?) Εξέταση" των Ισπανών,
διαλύεται εφέτος οριστικά, μα εδώ... αλλοίμονο,
                                               ["είς Θάνατον" ντε και καλά,
η΄"Βαυαρική Εξέταση",
                           [καταδικάζει με περισσή  ξεδιαντροπιά,
τον ενδοξότερο Έλληνα της εποχής,
                                                           [τον "Γέρο του Μοριά... !

Η απόφαση των Γερμανών, (καλή ώρα μας), για να διαβαστεί,
                                 [στον κρόταφο των δικαστών βάλαν πιστόλια,
του Όθωνα οι μισθοφόροι
                                             [οι πραιτωριανοί, τα μαύρα καρακόλια...
       
Οι δικαστές "...ατιμία" είπανε στους ξενόφερτους,
                                                                                   [πως δεν κάνουν,
τον βήχα τους κόβουν  "... δια μίαν απόφασιν ατιμάσουσα"
                          [και... " δια την αλήθεια καλύτερα να πεθάνουν" !
... κι αυτό σηκώνει εδώ πολλά να πω, μα κάνω,
                 ["ου γκα γκα μπουμ ντιριλί-γκαγκά", άλλως "τουμπέκα" φίλοι μου,
«θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόµατί µου καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη µου»...
 
... που σε μετάφραση αποδίδεται ως: «Βάλε μου, Κύριε, φρουρά
                                               [στο στόμα μου φράχτη στη θύρα των χειλιών μου»



από το εδάφιο 3 του 141 [Ο', 140] Ψαλμού του Δαβίδ...
                                   [κράτει οι ψαλμοί εδώ... πριν ακούσω τον εξάψαλμόν μου !

Χάρις στον Κολοκοτρώνη, πούκανε "κράτος",
                [βασίλευαν οι Βαυαροί υπερόπτες, οι οθωνο-αντιβασιλείς.
και με το τώρα σύγκριση αν σου κάνω,
                                                         ["τρόικα" θα τη λέγαμε, της εποχής,
που αποφάσισε και διέταξε να πάει κοτζάμ στρατός,
                                                                 [ώστε ο "ήρωας" να συλληφθεί,
χ@@μένοι κυριολεκτικά, μπας και του τη "δώσει" του Γέρου,
                         [μαζέψει το διαλυμένο  ασκέρι του... και αντισταθεί !

Για την ακρίβεια σαράντα νομάτοι αρματωμένοι
               [μπουκάρανε στο φτωχικό του, πριν γίνει η δίκη κάτι μήνες, 
οπού είχε έξω από τ’ Ανάπλι... 
                       [μακριά απ' τα παλάτια που μέναν οι Βαυαροί κηφήνες.

Η "σοβαρή" κατηγορία ήταν «συνωμοσία να προκαλέσει 
    ["εμφύλιον πόλεμον", και να καταργήσει "το καθεστώς πολίτευμα"

Πώς να χαρακτηριστεί η μετατροπή του άσπρου σε μαύρο,
                           [και η νίκη του ψεύδους...... κατόρθωμα ή επίτευγμα ??
                                                                         
υτή η ίδια βολική, ψευδής κατάπτυστη κατηγορία,
                                     [με "τάχα μου", με "έτσι", με "αλλιώς" και "πως",  
δυστυχώς όπλο πανίσχυρο της ραδιουργίας,
                                             [χρησιμοποιήθηκε από ανήθικους διεθνώς,
με μπροστάρηδες αργυρώνητους, λασποκουβαλητές,
                                                             [που διέδιδαν το ψεύδος επαρκώς,
και με "ταβάνια θωρούντες", επαναστάτες, ανένταχτοι,
                                                            [εθνικο-κουμουνιστο-σοσιαλιστές,
η ιντελιγκέντσια, πολλοί άλλοι με βαρύγδουπους τίτλους,
                                                   [και γενικώς όλοι οι ψευτο-ουμανιστές.

Το θέμα μελετήθηκε και προβλήθηκε ευρέως από ιστορικούς,
      [μα εγώ το "Τσίκεν" (αμερικανιά, φοβισμένο κοτόπουλο) επιλέγω,              *chiken
να κάνω πάλι τουμπεκί για το "καλό" μου,
                           [και τίποτα περισσότερο για τους βρόμικους δεν λέγω..

Καταδικάστηκε "εις θάνατον" ο Γέρος του Μοριά,
                                            [η ιστορία θάλεγε κανείς, επανελήφθη,
όπως ακριβώς και τότε με τον Σωκράτη η ενοχή δεν απεδείχθη..... 
........και «τα λευκά μέρη του χαρτιού της απόφασης,
                                                  [που λείπουν των Δικαστών οι υπογραφές,
όπως γράφει ο συγγραφέας Δ. Φωτιάδης «είναι ίσαμε και σήμερα,
              [η μεγαλύτερη δόξα της δικαιοσύνης της πατρίδας μας" μαθές.

"Κουράγιο ξάδελφε", είπε ο Γέρος, στον άλλο καταδικασθέντα,
                                                                                         [ήρωά μας Δημήτριο Πλαπούτα,
"τ' όνειρό μας ήταν να λευτερώσουμε την Ελλάδα...
     "στον Μήτσο και στον Θοδωρή, θα λεν οι Έλληνες σηκώνοντας την κούπα".

                                                            ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Δύο αιώνες μετά, οι εικόνες του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη,
                                                                     [είν' κρεμασμένες σε όλα τα σχολεία,
και τ’ αγάλματά του στημένα στης κάθε κωμόπολης,
                                                                                [χωριού, ή πόλης την πλατεία !!
___________________________________________________________________






* Οι "Σκέψεις... λεύτερες πολιορκημένες" είναι το 2ο μέρος της τριλογίας  
''ιστορίες & υστερίες της Ιστορίας'', και αναφέρεται στα χρόνια 1821 - 1938. 
Συνεργάστηκαν οι Π. Β. Ματαράγκας και Κ. Γ. Ραπακούλια
_______________________________________________________________


* Η ποινή :  Τελικά η θανατική ποινή με απόφαση του βασιλιά μετατράπηκε σε κάθειρξη 20 ετών. Όταν το άκουσε ο Κολοκοτρώνης είπε πάλιν τον ευτράπελο λόγο του: «Θα τον γελάσω τον βασιλιά, δεν θα ζήσω τόσους χρόνους …». Την άλλη μέρα τούς ανέβασαν στο Παλαμήδι. Εκεί όπου για έντεκα μήνες έζησαν ένα πραγματικό κολαστήριο!

Τους Δικαστές Πολυζωΐδη και Τερτσέτη τούς οδήγησαν σε δίκη. Ήταν ένα από τα ανταλλάγματα που έθεσαν οι άλλοι τρεις αντιβασιλείς για να συμφωνήσουν με τον Όθωνα στην απονομή χάριτος! Να τι είπε ο Τερτσέτης στην απολογία του: 

«Ζουν οι οπλαρχηγοί. Ζουν! Χαρείτε, ω Έλληνες. Ζουν! Φυλακισμένοι. Αληθινά, εις τα φρούρια, οπού προ δέκα χρόνων επήραν επί κεφαλής σας από τον εχθρόν, αλλά ζουν!... Δεν εμολύνθηκαν οι οφθαλμοί μας να ιδούμεν το αίμα των δύο γερόντων χυμένο σαν το αίμα του Μητρομαργαρίτου (στυγνός φονιάς που αποκεφαλίστηκε)» 
Δ. Φωτιάδης, «ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ - Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ»), σελ. 329.

Αν δεν είχανε την ίδια τύχη με τον Μητρομαργαρίτη οι δύο Ήρωες του Εικοσιένα το χρωστάμε στον Πολυζωίδη και τον Τερτσέτη. Γι’ αυτό και στέκεται και θα σταθεί, όσο θα υπάρχουν Έλληνες, αθάνατη η μνήμη τους.
____________________________
ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ (ΝΤΙΝΟΣ) ΑΥΓΟΥΣΤΗ
Επίκουρος καθηγητής στο Τ.Ε.Ι. Λάρισας





 σκέψεις..λεύτερες 
   πολιορκημένες   

Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017

1833, "Ήρθα να σας κάνω ευτυχισμένους"... είπε ο Γερμανός



   1833   Η Ελλάδα των Βαυαρών

                                 «Έλληνες... 
                                                   Καθώς σας είναι γνωστό, η Ελλάδα ανήκε στη Βαυαρία 
                                   από τα αρχαία χρόνια. Οι Πελασγοί ζούσαν στο Όντενβαλντ και 
                                   οι Ίωνες  κατάγονται από το Λάντσγουντ. 
                                   Εγώ, ήρθα εδώ για να σας κάνω ευτυχισμένους (…). 
                                                                    Όττο Φρίντριχ Λούντβιχ φον Βίττελσμπαχ, ή απλά Όθων
                                                                      Πρίγκιπας της Βαυαρίας (Βασιλεύς των Ελλήνων)                  

Όταν πρωτοπάτησε ο Όθωνας 
                                                       [σε Ελληνική ακτή
έβγαλε λόγο, περισπούδαστο,
                                                  [σε μάζωξη περιχαρή,
λέγοντας, πως οι Έλληνες είν' σίγουρα Γερμανοί,
κι απ' τους φουστανελοφόρους,
                                     [σταυροκοπηθήκανε πολλοί..

Ιστορικά κιτάπια πολλά, 
                                  [ερεύνησαν αυτοί οι βορεινοί.
κι αποφανθήκαν λέει, 
                                  [πως εμείς "ήρθαμε" από 'κει
κι ότι γι αυτό στην "επανάστασή μας",
                                 [εθελοντές ήρθανε Γερμανοί
να πολεμήσουν με ενθουσιασμό γι αυτή τη γη.

          Παρενθετικά στην εποχή θα πάω των Ναζί,
          που ο Χίτλερ στην εξουσία είχε ανεβεί,
          και για πολιτικούς λόγους ήθελε να μας επιτεθεί,
          πιστεύοντας πως βάση είμαστε Αγγλική.

          Έτσι σε μελέτη πέσανε όλοι οι υπάλληλοι,
                                                                    [οι  Γκεμπελεκοί,        
          γιατί αφού θα μας έσφαζαν, η θεωρία 

          περί γερμανικής καταγωγής έπρεπε να ξεχαστεί.
         

          Ψάξαν, ερεύνησαν και βρήκανε,
                        [κάποιου Φαλμεράυερ* το βιβλίο,                   *Jakob Philipp Fallmerayer
          ενός Αυστριακού περιηγητή, με το οποίο,                     
          ισχυριζόταν πως με τους αρχαίους καμία σχέση
          δεν έχουν οι νεοέλληνες,

                                       [από καιρό την έχουν απωλέσει, 
          αφού οι αλλεπάλληλοι κατακτητές,
          γενετικές μεγάλες επέφεραν αλλαγές...


          Εκφυλίστηκε εκείνη η σύμφωνα με τονΌθωνα, 

                                                        [παλιά "γερμανική φυλή",
          οπότε μπορούσε πλέον άνετα από την Βέρμαχτ*                   *ο Γερμανικός στρατός
                                                          [η Ελλάδα να κτυπηθεί !




Μα θα επανέλθω... 
             [στο χίλια οκτακόσια τριάντα τρία,
που αποβιβάζεται ο Όθων 
                               [σε νεαρή ακόμη ηλικία,
δεκαεφτάρης στο Ναύπλιο, 
                     [εν μέσω λαϊκών επευφημιών,
συνοδευόμενος 
             [από τριμελή Αντιβασιλεία Βαυαρών,
και δια παν ενδεχόμενον...
                       [με τακτικό στρατό εκ Γερμανών,
τρεισήμισι χιλιάδων εκ Βαυαρίας στρατιωτών.

            Προηγουμένως πόρτα στα μούτρα είχαμε φάει,
           από τον Λεοπόλδο της Σαξωνίας, σαν είχε πάει
           πρόταση, από την "Ιερά τη Συμμαχία",
           αυτός, να αναλάβει  εδώ τη βασιλεία.

           Τώρα θα κυβερνούσε η τριανδρία 
                                             [μέχρι ο Άναξ να ενηλικιωθεί,
          σε μία χώρα που μόλις στα πόδια της είχε σταθεί,
          χάρις  στον αριστοκράτη Κερκυραίο ευγενή*,               *Ιωάννη Καποδίστρια
          που πρόσφατα είχε ο άμοιρος δολοφονηθεί,
                         ["εις τον πέριξ τινός ναού τον χώρον"
           και πώς ν' αποφευχθεί,
                                           [σε ένα τόπο κουμπουροφόρων,
           "που ο καθείς εαυτόν,
                                          [ως αρχηγόν ανακηρύσσει",
           και στο μικρό του φέουδο, 
                                        [μόνος του θέλει να κυβερνήσει ?

Ο Όττο Φρίντριχ Λούντβιχ φον Βίττελσμπαχ,
                                                            [Πρίγκιπας της Βαυαρίας,
θα γίνει λοιπόν Βασιλιάς του νέου κράτους
        [και πρωταγωνιστής της εικοσιεπταετούς περιπετείας.

Εξήντα εκατομμύρια φράγκα,
           [μας έδωσε τάχα "ρεγάλο" ο μπαμπάς του,
ο Γερμανός ο Βασιλεύς, να φάμε στην υγειά του,
που στην πραγματικότητα δάνειο ήταν μεγάλο,
με επιτόκιο ληστρικό, καθόλου δεν υπερβάλλω.

Έτσι στον φαύλο κύκλο των δανείων μπήκαμε
                                                            [μ' αυτή τη διαδικασία,
και πέσαμε στην εξάρτηση ως σήμερα από τη Γερμανία.

* Ο Γερμανός δημοσιογράφος Καρλ Λούντβιχ Μπέρνε, που ζει εξόριστος στο Παρίσι, σατιρίζει χαρακτηριστικά την άφιξη του Όθωνα στο Ναύπλιο: 
"Και κει που ο αρχαίος Διογένης έκανε βόλτα στην παραλία, παρέα με τον Περικλή και τον Ιπποκράτη, ένα πλοίο ήρθε κι άραξε. Κατέβηκε ένα παιδαρέλι, ο Όθωνας κι άρχισε να απαγγέλλει στο κόσμο που είχε μαζευτεί, το διάγγελμά του:   «Έλληνες, Καθώς σας είναι γνωστό, η Ελλάδα ανήκε στη Βαυαρία από τα αρχαία χρόνια. Οι Πελασγοί ζούσαν στο Όντενβαλντ και οι Ίωνες κατάγονται από το Λάντσγουντ. Εγώ ήρθα εδώ για να σας κάνω ευτυχισμένους (…). Εσείς να κοιτάτε μόνο τις ελιές σας. Είστε μέλη της Γερμανικής Ένωσης. Οι υπουργοί μου θα σας ανακοινώσουν τις τελευταίες αποφάσεις της γερμανικής ομοσπονδιακής βουλής. Για βασιλική επιχορήγηση θα μου δίνετε έξι εκατομμύρια γρόσια και θα σας επιτρέπω να πληρώνετε τα χρέη μου…».Ο Διογένης έχωσε το φανάρι του στο πρόσωπο το νεοφερμένου μουρμουρίζοντας ότι για άνθρωπο έψαχνε κι όχι για κάποιον να τον φορέσει σαμάρι, ο Περικλής αναρωτήθηκε πότε μίλησε για ξενόφερτο ηγεμόνα στον Επιτάφιό του και ο Ιπποκράτης, πιο πρακτικός, πήγε κι έφερε έξι αραμπάδες τρελόχορτο μήπως και φέρει στα συγκαλά του τον παλαβό ξένο….


   1833.  Νήσοι Μαλβίνας (Φώλκλαντ)




"Η Βρετανία εξουσιάζει αυτά τα κύματα" διακήρυξαν 

οι Βρετανοί υπουργοί, απευθυνόμενοι στην πρόεδρο    

της Αργεντινής Κριστίνα Φερνάντες, το 1982.              



Στις Μαλβίνες οι Βρεττανοί
                                       [το χίλια οκτακόσια τριάντα τρία,
ή στα Φώκλαντς, όπως τα βάφτισαν κείνα τα νησιά,
                                                        [επανακτούν κυριαρχία..

Ένα τσιγάρο δρόμο βρίσκονται τα νησιά,
                                             [απ' την Αργεντινή,
μα, δύο αιώνες τώρα,
                          [αυτά κατέχουν οι Βρεττανοί,
και δώστου πόλεμοι, και δώστου σκοτωμοί,
μπόμπες, ρουκέτες,
                     [βυθίσεις πλοίων..... και λυγμοί,
σε μια επαναλαμβανόμενη αιματοχυσία.

Η
φιλε(εχθρικο)λεύθερη Θάτσερ,
    [η πολεμοχαρής πρωθυπουργός κυρία,
επανεκλέγεται μετά βαΐων και κλάδων,
διότι εφρόντισε,
              [για την απώλεια φουκαράδων,
που πέσανε υπέρ της αποικιοκρατίας,
υπέρ της γηραιάς Αλβιώνος
                             [και υπέρ πλεονεξίας.



  Ποιος είχε δίκιο είπα να ψάξω,

(μεγάλο το θράσος μου)...
     [και για πιο πάπλωμα να μάθω
γινότανε ο καυγάς,
             [ποιος άραγε έπρεπε νάχει,
τα δικαιώματα και τα πρωτεία ?


Το ερεύνησα σχολαστικά,
     [και τ' αναφέρω για την ιστορία.

          Το 1600 ο Ολλανδός Σεμπάλντ ντε Βιέλντ*                            *Sebald de Weert
                                                       [φτάνει στα "νησιά"                                
          και Ίσλας Σεμπαλντίνας*
                                        [τα βαφτίζει στα Ολλανδικά.                       *Islas Sebaldinas

          Με άλλες γλώσσες και διάφορες προφορές
                                        [τ' όνομά με τα χρόνια θα φθαρεί... 
         
          Από τους Γάλλους, Ιλ Μελουίν*,  είχαν ονομαστεί,                         *Îles Malouines
          όταν το 1764, στο Πορτ Λούις,
                                                [ιδρύουν την πρώτη αποικία.


          Δυο χρόνια μετά, το 1766 στο Έγκμοντ*,                                            *Egmont
              [ασθμαίνουσα στήνει οικισμό δικό της η Αγγλία. 





Στις αρχές του 1770, ο Ντε Μαδαριάγα*          *deMadariaga,  
               [αποβιβάζεται με Ισπανικό στρατό,
και αμέσως παίρνει το κουμάντο εδώ....

Οι Άγγλοι με τους επαναστάτες Αμερικάνους,
                                                     [στα βόρεια πολεμούν,
κι αποφασίζουν να κάνουν σύμπτυξη δυνάμεων
                                       [έτσι απ΄τα νησιά αποχωρούν.



Σε λίγο οι Άγγλοι κάτοικοι,
                                 [από τους Ισπανούς θ' απελαθούν,
μα, φεύγοντας, επιγραφή αφήνουν ότι...
                                [των νήσων κυρίαρχοι είναι αυτοί !

Παρόμοια και η "πλάκα" που αφήνουν,
           [35 χρόνια μετά, όταν αποχωρούν οι Ισπανοί,
και εγκαθίστανται πια οι Αργεντινοί.
                 
                     Τα γεγονότα της εποχής εκείνης παραθέτω,
                     και θα επανέλθω δριμύτερος
                                                               ["εν χρόνω ευθέτω",
                     εάν στοιχεία πρόσθετα αποκομίσω,
                     αφού να ψάχνω την αλήθεια,
                                    [δεν πρόκειται σταματήσω.
________________________________________
                




___________________________________________________________

* Οι "Σκέψεις... λεύτερες πολιορκημένες" είναι το 2ο μέρος της τριλογίας  
''ιστορίες & υστερίες της Ιστορίας'', και αναφέρεται στα χρόνια 1821 - 1938. 
Συνεργάστηκαν οι Π. Β. Ματαράγκας και Κ. Γ. Ραπακούλια
_______________________________________________________________

* Όθων : Στις 25 Ιανουαρίου 1833, σε ηλικία 17 ετών, ο Όθωνας αποβιβάστηκε στο Ναύπλιο, από τη βρετανική φρεγάτα «Μαδαγασκάρη», εν μέσω λαϊκών επευφημιών, συνοδευόμενος από τριμελή Αντιβασιλεία Βαυαρών (που θα κυβερνούσε μέχρι αυτός να ενηλικιωθεί, το 1835) και πολυμελή βαυαρικό τακτικό στρατό (3.500 στρατιώτες) που βαθμιαία συμπληρώθηκε από «εθελοντές», στην πλειοψηφία τους Γερμανούς.
Όταν η χώρα άρχισε να στέκεται στα πόδια της και ο πρώτος κυβερνήτης Ι. Καποδίστριας και άρχισε να την οργανωνει από τις τότε ισχυρές δυνάμεις χαρακτηρίστηκε ως Ρωσόφιλος, και δολοφονήθηκε το 1831.
Μετά από διάφορες προτάσεις των ισχυρών , συμφωνήθηκε να έρθει ως Βασιλιάς ο πρίγκιπας Ο Όθων-Φρειδερίκος-Λουδοβίκος, πλήρες όνομα Όττο Φρίντριχ Λούντβιχ φον Βίττελσμπαχ, Πρίγκιπας της Βαυαρίας και να γίνει πρώτος Βασιλιάς του Βασιλείου της Ελλάδος.

Οι Γερμανοί για να γλυκάνουν την τοποθέτηση του στη χώρα, του έδωσαν προίκα το 1832, 60.000.000 φράγκα, ως δάνειο, το οποίο θα πληρώναμε σε τρεις δόσεις. 

Δόθηκαν 1.000.000 στους Οθωμανούς ως αποζημίωση για την εξαγορά των επαρχιών Εύβοιας, Φθιώτιδας, και Φωκίδας, 

20.000.000 συμψηφιστήκαν για την εξόφληση προκαταβολών προηγούμενων δανείων και 

το 1/6 του υπολοίπου δανείου για την κάλυψη των εξόδων της βασιλικής Αυλής, που όλοι ήταν βαυαροί σύμβουλοι και υπάλληλοι του Όθωνα. Με αυτή τη διαδικασία οδηγηθήκαμε για μια ακόμη φορά σε χρεοκοπία, και μπήκαμε στο φαύλο κύκλο των δανείων και της εξάρτησης από τη Γερμανία.

Με την άφιξη του Όθωνα ο Ελληνικός λαός του εμπιστεύθηκε την προσπάθεια να γίνει κράτος σε ευρωπαϊκά πρότυπα και να σταθεί η χώρα στα πόδια της. Οι Γερμανοί αναλαμβάνουν να οργανώσουν, τη δημόσια διοίκηση, το στρατό , τα εκπαιδευτικό πρόγραμμα, δίνουν μαθήματα για την κλεπτοκρατία (διαφθορά που είναι βασικός κανόνας του Γερμανικού κράτους για να επιβιώσει) και κατασκευάζουν την διανόηση μέσα από τα Γερμανικά πανεπιστήμια, οι οποίοι γίνονται οι πρώτοι προπαγανδιστές της καλής Γερμανικής κυριαρχίας.

Το Γερμανικό οικονομικό – τραπεζικό – πολιτικό κατεστημένο από την πρώτη στιγμή που πάτησε το πόδι του στη χώρα, στόχος του ήταν και είναι ο ολοκληρωτικός έλεγχος της. 


Από την εποχή βαυαρού δοτού βασιλιά Όθωνα, μέχρι και σήμερα, η ανάμειξη στα εσωτερικά μας, δικαιολογείται στη βάση της θεωρίας του οριενταλισμού του Εντουάρτ Σαϊντ: Από τη μια ένας λαός απαξιώνεται, και από την άλλη περιμένει κάποιον να τον σώσει. Καλλιεργείται η απαξίωτική τάση ενός λαού και από την άλλη οι απαξιωτές παρουσιάζονται ως σωτήρες του λαού και του διαφθαρμένου κράτους.

* Μαλβίνες νήσοι ή κατά τους Άγγλους νησιά Φώκλαντς, (αγγλικά: Falkland islands). 
Μια συστάδα νήσων περίπου 280 μίλια ανατολικά από το στενό του Μαγγελάνου στον Ατλαντικό, μεταξύ 51° 15΄ και 53° νοτίου πλάτους και 57° 40΄ και 62° δυτικού μήκους με έκταση 12.173 τ.χλμ. και πληθυσμό (κατατάσσεται 237η) 2.932 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2012. 
Πρωτεύουσα είναι το Στάνλεϋ ή Πορτ Στάνλεϋ (Port Stanley) που βρίσκεται στην Ανατολική Φώκλαντ και είναι η μοναδική πόλη των νήσων.

Στις 24 Ιανουαρίου 1600, ο Ολλανδός Sebald de Weert επισκέφθηκε τα νησιά και τα αποκάλεσε τα νησιά Sebald (στα ισπανικά, «Islas Sebaldinas" ή "Sebaldes").
Το 1764 η Γαλλία ίδρυσε μια αποικία στο Port St Louis, στις ακτές Berkeley Sound East Falkland . 
Η γαλλική ονομασία Îles Malouines δόθηκε στα νησιά - malouin είναι το επίθετο για το λιμάνι της Βρετάνης του Saint-Malo. 
Το ισπανικό όνομα Islas Malvinas αποτελεί μετάφραση του γαλλικού όνομα του Îles Malouines.
Το 1766 οι Άγγλοι έχουν κι αυτοί τον δικό τους οικισμό.

Στις αρχές του 1770 οι Ισπανοί με διοικητή, τον Don Juan Ignacio de Madariaga, επισκέφθηκε το λιμάνι Egmont. Στις 10 Ιουνίου, επέστρεψε από την Αργεντινή με πέντε πλοία και 1400 στρατιώτες ανάγκασαν τους βρετανούς να εγκαταλείψουν το λιμάνι Egmont. 
Η Βρετανία και η Ισπανία φτάνει σχεδόν στον πόλεμο για τα νησιά. Ωστόσο σύγκρουση αποτράπηκε, όχι όμως και ο κλεφτοπόλεμος.
Ωστόσο, με τις αυξανόμενες οικονομικές πιέσεις που προκύπτουν από την επερχόμενο Πόλεμο  Ανεξαρτησίας, η βρετανική κυβέρνηση αποφάσισε ότι θα έπρεπε να αποσύρει την παρουσία της από πολλές υπερπόντιες οικισμούς το 1774. 
Στις 20 Μαΐου 1776 οι βρετανικές δυνάμεις υπό τη διοίκηση του Βασιλικού Ναυτικού υπολοχαγός Clayton επίσημα αριστερά Port Egmont, ενώ αφήνει μια πλάκα υποστηρίζοντας συνεχιζόμενη κυριαρχία της Βρετανίας κατά τη διάρκεια των νησιών. 
Για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, η Βρετανία χρησιμοποιεί το Egmont ως βάση για τις δραστηριότητές τους στο Νότιο Ατλαντικό. Αυτό τελείωσε το 1780, όταν αναγκάζονται να φύγουν από τις ισπανικές αρχές, οι οποίες στη συνέχεια διατάζουν να καταστραφεί η βρετανική αποικία .
Η Ισπανία, είχε μια φρουρά στο Πουέρτο Soledad για την Ανατολική Φόκλαντ μέχρι το 1811, που αποσύρεται λόγω των στρατιωτικών πιέσεων που δημιουργούνται από τον πόλεμο στην Ισπανία και τις αυξανόμενες εκκλήσεις για ανεξαρτησία από τις αποικίες της στη Νότια Αμερική. Κατά την αναχώρηση, ο Ισπανός άφησε επίσης μια πλάκα διακηρύσσοντας την κυριαρχία της Ισπανίας πάνω από τα νησιά, όπως οι Βρετανοί είχαν κάνει 35 χρόνια πριν.
Το 1833 εισβάλει η Αγγλία στα νησιά και εκτοπίζει βίαια τον αργεντινό πληθυσμό και τον αντικατέστησε με Βρετανούς και άλλους αποίκους από τις πολλές βρετανικές αποικίες.

Από τότε, η Αργεντινή δεν έπαψε ποτέ να διεκδικήσει την κυριαρχία πάνω στις Μαλβίνες που βρίσκονται μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα από τις ακτές της και που μετονομάστηκε σε Φώκλαντ από τις βρετανικές δυνάμεις κατοχής.

Στις 2 Απριλίου του 1982 η Αργεντινή διεκδικώντας τα παγωμένα βράχια των νήσων, ξεκίνησε τον πόλεμο. Έπειτα από 74 μέρες πολέμου, στις 14 Ιουνίου 1982, το Λονδίνο της Μάργκαρετ Θάτσερ αποκατέστησε την κυριαρχία του στα νησιά του Νότιου Ατλαντικού Ωκεανού, που αποτέλεσαν μήλο της έριδας ανάμεσα στις δύο χώρες.

* Η απόφαση του ΟΗΕ  για τα όρια της υφαλοκρηπίδας,ήρθε ύστερα από αίτημα που είχε υποβάλει το 2009 η Αργεντινή, ζητώντας να καθοριστεί το όριο των χωρικών υδάτων της σε 200 έως 350 μίλια από τις ακτές της.

Ανακοινώνοντας την απόφαση του ΟΗΕ τον Μάρτιο του 2016, η υπουργός Εξωτερικών της Αργεντινής Susana Malcorra, δήλωσε: «Επιβεβαιώνουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα πάνω από στους πόρους της υφαλοκρηπίδα μας».
Σε μία πρώτη αντίδραση η Μεγάλη Βρετανία απέρριψε τις αξιώσεις της Αργεντινής στα ύδατα που περιβάλλουν τα Φώκλαντς, μετά την απόφαση του ΟΗΕ που επεκτείνει τη θαλάσσια επικράτεια της Αργεντινής κατά 35%.
H Ντάουνινγκ Στριτ χαρακτήρισε την απόφαση «μη δευσμετική» ως προς το νομικό της σκέλος, σημειώνοντας πως η Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών «δεν έχει δικαιοδοσία επί της εθνικής κυριαρχίας».
Το Φόρεϊν Οφις απέρριψε ανακοινωθέν της προέδρου της Αργεντινής Κριστίνα Φερνάντες ότι τα πλοία που θα πλέουν από την ηπειρωτική Νότια Αμερική προς τα Φώκλαντ θα χρειάζονται άδεια των Αρχών της χώρας της για να φτάσουν σε αυτά. "Η Βρετανία εξουσιάζει αυτά τα κύματα" διακήρυξαν οι βρετανοί υπουργοί υπενθυμίζοντας το 1982.


Ένας Αργεντινός ιστορικός, ο Φεντερίκο Λόρενς γράφει: 

"“Έχω ταξιδέψει πολλές φορές στις Μαλβίνες. Όταν ήμουν μαθητής στο σχολείο, έμαθα για τους λόφους τους, τις ακτές τους, ενώ σχεδίαζα τον χάρτη τους στο τετράδιό μου. 

Έμαθα ότι η Αργεντινή, μια νεαρή χώρα, καταληστεύτηκε από μια Παλαιά Αυτοκρατορία, την Μεγάλη Βρετανία, το 1833. Ήταν το ίδιο έθνος το οποίο είχαμε νικήσει δύο φορές, το 1806 και το 1807, όταν προσπάθησε να καταλάβει το Μπουένος Άιρες, την πόλη όπου γεννήθηκα. 
Από τότε, διεκδικούμε την κυριαρχία αυτών των νησιών, που τα σφετερίστηκαν. 

Οι Βρετανοί τους έδωσαν ένα παράξενο όνομα: Φόκλαντς. Έμαθα το εμβατήριο που μιλά για τις Μαλβίνες, αλλά κατάλαβα το νόημά του το 1982, στην διάρκεια του πολέμου, όταν ήμουν εντεκάχρονο παιδί κι έστελνα σοκολάτες, γράμματα και περιοδικά στους νεαρούς στρατιώτες. 
Αποφάσισα να γίνω ιστορικός και να ερευνήσω το παρελθόν της χώρας μου, το δικό μου παρελθόν, ένα παρελθόν που είχε σπιλωθεί από αίμα, σιωπή και φόνους. 

Μετά τον πόλεμο ήλθαν κι άλλες συγκρούσεις. Όποιος έλεγε κάτι για τον πόλεμο του 1982, ήταν σαν να έδινε έναν ορισμό της ιστορίας μας. Στα περίχωρα του Μπουένος Άιρες, οι στρατιώτες που επέστρεφαν κρύβονταν βιαστικά στους στρατώνες τους... 

Τι είναι τελικά το «πρόβλημα  Μαλβίνες» και ως που φτάνει, είναι δύσκολο να απαντηθεί. Το σίγουρο είναι πως οι  Μαλβίνες δεν είναι ένα περιφερειακό ζήτημα της Λατινικής Αμερικής κατά του ιμπεριαλισμού. 
Τα Νησιά  Μαλβίνες είναι ένα παγκόσμιο ζήτημα που αφορά τον νεοαποικισμό και τον καπιταλισμό. Είναι ένα ζήτημα που πλάθεται μέσα από την γεωπολιτική  πρακτική της χρησιμοποίησης του καπιταλισμού, μέσα από την  παγκοσμιοποίηση των επιχειρήσεων, τον  πολιτιστικό ιμπεριαλισμό, με λίγα λόγια τον ιμπεριαλισμό και την ηγεμονία. 

Στο πλαίσιο της καπιταλιστικής κοινωνίας και του ιμπεριαλισμού ακολουθεί το χρέος, ο υπερδανεισμός των κρατών, οι έμψυχες απώλειες και η υποτελής στάση κάποιων αδύναμων σε ορισμένους ισχυρούς.



 σκέψεις..λεύτερες 
   πολιορκημένες