1496, Οι Ισχυροί Ιβηρικής κι Ευρώπης

 

1496

Απ' τον ποντίφικα πήρανε φέτος,
                [δυό βασιλιάδες θρησκευτική ταυτότητα,
και ορόσημο για την ιστορία της Ευρώπης
                  [θ' αποδειχτεί αυτή η νέα τους ιδιότητα.

Το έτος 1496, δεν γνωρίζω σε πιο μήνα
                                   [αυτής της χρονολογίας,
ο Πάπας Αλέξανδρος ΣΤ' (ο έκτος) ο Βοργίας,
στην Ισαβέλλα της Καστίλης
              [και στον Φερδινάνδο της Αραγωνίας,
παραχωρεί το δικαίωμα να λέγονται
                                  [«Καθολικοί Βασιλιάδες».

Ήτανε οι ισχυροί Ιβηρικής κι Ευρώπης,
                                 [που βάλανε σε μπελάδες,
τους Άγγλους γιατί μέναν απ΄όξω
                                        [στις σκατομοιρασιές
των νέων κόσμων, που βρίσκαν αβέρτα τότε
                              [θαλασσοπόροι εξερευνητές...

Τον νεαρό Γενοβέζο Κάμποτ* ή Καμπότο,
που δούλευε στη Βαλένθια,
                             [στο Αραγωνικό το πόρτο,

"καθεύδειν αυτόν ουκ εώη το Κολόμβου τρόπαιο”*,

        [δηλαδή δεν τον άφηνε να ησυχάσει η δόξα του Κολόμβου,

και μελετούσε χάρτες, αποστάσεις,
                                              [ταχύτητες εκ του ενός του κόμβου,
μέχρι της Σκύλας και της Χάρυβδης το στενό
                                             [που κόβαν τα καράβια δρόμο,
μέχρι την άγνωστη ορθοδρομία* μες τα παγόβουνα,                      *συντόμευση πλού
                                                              [που φέρνουν τρόμο
στους ναυτικούς, του νότου βέβαια,
                                   [κι όχι στους Βίκιγκς Σκανδιναβούς,
όπου στους πάγους σαν πιγκουίνοι πλέουν μαζί  μ' αυτούς...

Αναφώνησε  "Εύρηκα"  σαν βρήκε λύση,
καθώς μετά πολύ μελέτη
            [ο θαλασσοπόρος είχε καταλήξει.
σ' αυτό που τη ζωή του αργότερα
                                      θα του στοιχίσει)..

Θα πάρω ξαναφώναξε με ενθουσιασμό.....
                  "την ιδίαν 270 μοιρών
                                         [προς δυσμάς πορείαν,
                    ως έπλευσεν ο Κολόμβος,
                            [μα από "θέσιν πλέον βορείαν,
και εννοούσε βέβαια σε σχέση με τον ισημερινό....

Καμάρωνε κι έλεγε θα φτάσω,
                               [πιο γρήγορα στην Ινδία εγώ,
και ανέλυε τον δικό μου πολύ απλό συλλογισμό.

Αφού λένε η γη πως είναι μία μπάλα,
θαν' πιο στενή ψηλά....
      [απ' τα νοτιότερα σημεία τ" άλλα...

Η ιδέα του εντυπωσιακή...
                [για στεργιανούς... και όντως ευφυής,
όμως δεν καλο-υπολόγισε
          [πάνω στον ενθουσιασμό του ο δυστυχής,
το τι ντουβουρτζάς
                  [τον ναυτικό τον περιμένει,
όσο πιο βόρεια
                      [το καράβι του πηγαίνει....
                 _________

Με την χαρτούρα του υπό μάλης,
πάει στον βασιλιά Φερδινάνδο,
      [και του λέει :  Χρήμα βάνεις ??
να οργανώσουμε
              [εξερευνητική αποστολή,
να κάνεις δικιά σου όλη
         [την Ανατολική Ινδική ακτή??

"Πετάξτε τον έξω..." φωνάζει αγριεμένος,
"...τον παλαβό, τον βαρεμένο,
                  [σίγουρα θάναι μεθυσμένος...",
συμπλήρωσε βρίζοντας,
                                   [σφόρδα οργισμένος.

Με κατεβασμένη κεφαλή
                           [έφυγε ο καημένος,
χλευαζόμενος μα κατα-απορημένος......

Ο επίμονος όμως Βενετο-Γενουάτης*                               *έζησε στη Βενετία
                       [καθόλου δεν το βάζει κάτω,          
μετά το πρώτο κείνο φιάσκο,
                       [και ψυχολογικό στραπάτσο...

Μιά και δυό τραβά,
                   [στην ταξιδιάρα την Αγγλία....

Από τον βασιλιά Ερρίκο Ζ΄ ζητάει πλοία,
να κατακτήσει για πάρτη του
                               [την Ανατολική Ινδία..

(Ο Κολόμβος μέχρι εκείνη τη στιγμή,
δεν είχε πατήσει
                  [την ηπειρωτική Αμερική)....

Του λέει όλο χαρά ο βασιλιάς,
                               [πάρε καράβι και λεφτά,
εσύ 'σαι ο άνθρωπος για 'μας,
                     [κι αφού προετοιμαστείς καλά,
πήγαινε Ανατολή,  Δύση,  Νότο,  Βορρά,
κι όπου η ψυχή σου "ντίαρ"αλλού τραβά,
και τη σημαία μας την ένδοξη,
                                          [την Αγγλική
να πας παντού στους νέους κόσμους,
              [και να την έχουν όλοι οι ιστοί...

Έτσι το χίλια τετρακόσια ενενήντα έξη
με τις ευχές ξαγρυπνισμένων
                       [λίγο μετά που είχε φέξει,
η καραβέλα του Κάμποτ είχε ξεκινήσει,
να πάει τους νέους κόσμους
                                       [να κατακτήσει..

Όσο βορειότερα θα ταξιδεύω,
                   βρισκόμενος πλησιέστερα στον πόλο,
τόσο πιο γρήγορα θα φτάσω,
                       [κι ας μη μου δώσανε εμένα στόλο,
άκουγαν να μονολογεί,
                                  [τον τολμηρό θαλασσοπόρο...

Τράβηξε λοιπόν βόρεια,
                          [πριν βάλει πλώρη προς τη Δύση,
και πήγε άνετα, λες με τους καιρούς
                                    [τα ειχε βρει, τάχε μιλήσει,
ή ίσως αυτοί τον θεωρήσαν αναιδή,
            [και για αργότερα να του την είχαν στήσει......

Άκρατος ήτανε όλων ο  ενθουσιασμός
όταν στεριά είδε απ' το άλμπουρο
                   [ο οπτήρας του, ξάφνου εμπρός...

Η Θούλη του Πυθέα του Μασσαλιώτη,
η σημερινή Ισλανδία,
         [ήτανε η στεριά που είδαν πρώτη,
μα όταν τον κάβο της
                           [ο εξερευνητής τον καβατζάρει,
μαζί του Αίολου και του Ποσειδώνα η οργή
                                             [τους στραπατσάρει,
και αναστρέφει ο καπετάνιος,
                      [για το Μπρίστολ άρον άρον.....
 



Στον Βασιλιά τώρα 
                             [ζητάει "στόλον άλλον",

"Πάρε του λέει το ερείπιο το "Μάθιου"
                                 [και πολύ σου είναι,
αφού τα ταξίδια σου λες και τα κάνεις
                                              ["για το θεαθήναι"

Με το "Μάθιου"*,
              [την καρουδότσουφλο-καραβέλα,               * Matthew caravel
φεύγει και πάλι
              [για την καινούργια του την τρέλα,
και από πλήρωμα,
                        μόνο δεκαοκτώ νομάτους,
χωρίς κανένα άλλο πλεούμενο σιμά τους....

Τους δυό θεούς....
                [τώρα προκλητικά τους αψηφάει,
τον παγωμένο Ατλαντικό δαμάζει,
                                           [και τον περνάει,
φτάνοντας πρώτος στην Βόρεια Αμερική,
στο ακρωτήριο "Μπόναβίστα"
                                               στη Νέα Γη !!          *Cape Bonavista, Newfoundland

Ήρωα Κάμποτ ζητωκραύγαζαν
                                [κατά την υποδοχή
όταν με περηφάνεια επέστρεξε από κει...

Τον τίτλο ναυάρχου
        [του απονέμει ο ίδιος ο βασιλιάς
του χορηγείται δε και άφθονος παράς....

Σύντομα μια  πενταπλάσια αποστολή
                                                      [αναχωρεί,
μ' εφόδια, όπλα και με διαθέσεις κατακτητή.....

Πάμε για βόρεια φωνάζει ο ναύαρχος
                                με το ύφος του πορθητή,
κυριαρχώ και στους καιρούς,
                                    [μα και στις θάλασσες εκεί,
δεν με φοβίζουνε εμένα τα στοιχεία της φύσης,
                                               [μα ούτε και οι θεοί.....

Του προηγουμένου ταξιδιού του
                                          [την πορεία ακολουθεί,
μα το "Ντάρσευ Αιλαντ"* της Ιρλανδίας
                                                 [ σαν καβατζάρει,
θα τον σηκώσει ο Ποσειδώνας και θα τον πάρει,
κι αυτόν και τον μικρό του
                                      [τον βασιλικό τον στόλο,
που στο βασίλειό του, στης θάλασσάς τον πάτο
                                   [αύτανδρο τον στέλνει όλο.....

Κάποιοι ισχυρίζονται
                    ότι επέστρεψε στο Μπρίστολ μιά καραβέλα,
μισοβυθισμςενη κατατσακισμένη,
        [μ' ένα κατάρτι που έκανε περατζάδα "πήγαινε-έλα",
κι ναύτες της με ένα τρέμουλο, με μιά φοβία,
μιλούσαν για μια ακαθόριστη
                                 [και  αόριστη μονομαχία,
του καπετάνιου Καμπότο,
                           [του μεγάλου θαλασσοπόρου,
με τον κυρίαρχο αρχαίο θεό της θάλασσας,
                             [κι όλου του βόρειου χώρου......
_____________________________________________

                        για τη συνέχεια του έργου "ΙΣΤΟΡΙΕΣ & ΥΣΤΕΡΙΕΣ της ΙΣΤΟΡΙΑΣ" πατήστε ΕΔΩ

       

  ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ 

*"καθεύδειν αυτόν ουκ εώη το Κολόμβου τρόπαιο”*,  Σε άλλο πρόσωπο η ρήση αυτή του Θεμιστοκλή που έμεινε παροιμιώδης και  λέγεται, όταν κατορθωμα άλλου γίνεται κίνητρο για τη δική μας προσπάθεια και δραστηριότητα. Στον Θεμιστοκλή είχε σαν αποτέλεσμα τη μεγάλη νίκη στη ναυμαχία της Σαλαμίνας, που ήταν πράγματι δικό του κατόρθωμα το............   
"Ίτε παίδες Ελλήνων ίτε, ελευθερούτε πατρίδ', ελευθερούτε δε παίδας, γυναίκας, θεών τε πατρώων έδη, θήκας τε προγόνων, νυν υπέρ πάντων αγών".

*Τζοβάννι Καμπότο,  Για την ανακάλυψη της Νέας Γης, ο Καμπότο έλαβε τον τίτλο του ναυάρχου και ο βασιλιάς της Αγγλίας τον αποζημίωσε με 10 λίρες εφάπαξ και 20 λίρες ετήσιο μισθό. Τον επόμενο χρόνο, ο Καμπότο ετοίμασε νέα αποστολή με πέντε πλοία. Ανοιχτά της Ιρλανδίας τα πλοία έπεσαν σε καταιγίδα και μόνο ένα από αυτά μπόρεσε να σωθεί. Τα άλλα τέσσερα χάθηκαν και μαζί τους χάθηκε και Τζοβάννι Καμπότο.

Ένας από τους γιους του Καμπότο, ο Σεμπαστιάνο (Sebastiano Caboto) επέστρεψε στην Βόρειο Αμερική το 1508 για να βρει το μυθικό «βορειοδυτικό πέρασμα» από τον Ατλαντικό Ωκεανό προς την Ασία. Αργότερα ο Σεμπαστιάνο Καμπότο προσπάθησε να κάνει τον περίπλου της Γης, επαναλαμβάνοντας το κατόρθωμα του Φερδινάνδου Μαγγελάνου.
Κατέληξε όμως να ψάχνει για άργυρο στις εκβολές του Ρίο ντε λα Πλάτα στην Νότιο Αμερική (1525–1528).
Η τοποθεσία της πρώτης αποβίβασης του Τζοβάννι Καμπότο στην Νέα Γη είναι αμφίβολη και αποτελεί αντικείμενο συζήτησης. Ωστόσο, οι κυβερνήσεις του Καναδά και της Βρετανίας αναγνωρίζουν επισήμως ότι ο Τζιοβάννι Καμπότο αποβιβάστηκε στην ακτή Μποναβίστα της Νέας Γης. Κατά πάσα πιθανότητα, ο Τζοβάννι Καμπότο και το πλήρωμα του Ματθαίου ήταν οι πρώτοι Ευρωπαίοι εξερευνητές μετά τους Βίκινγκ που αποβιβάστηκαν στα αμερικανικά ηπειρωτικά εδάφη. Ο Χριστόφορος Κολόμβος αποβιβάστηκε στην αμερικανική ηπειρωτική χώρα το 1498, δηλ. έναν χρόνο μετά τον Καμπότο (κατά τα δύο πρώτα του ταξίδια, το 1492 και 1493, εξερεύνησε τα νησιά της Καραϊβικής).

 Απόσπασμα από το έμμετρο έργο  

"ΙΣΤΟΡΙΕΣ και ΥΣΤΕΡΙΕΣ της ΙΣΤΟΡΙΑΣ  

Στίχοι - Κείμενα: Παναγιώτης Β. Ματαράγκας 

Επιμέλεια - Αποτύπωση: Κ. Γ. Ραπακούλια 

   Ιστορίες και Υστερίες της Ιστορίας   

1495, Παιχνίδια με Αόρατες Αλυσίδες

  

1495

  Στην επιστημονική κοινότητα, ρομπότ 

θεωρούνται οι μηχανές αυτές, οι οποίες

ανεξάρτητα από την εμφάνισή τους,      

είναι ικανές να αλλάξουν το περιβάλλον 

στο οποίο λειτουργούν με δράσεις.         

       

"Φεύγω φίλε μου, σύντομα,
                           [σε λίγες μέρες, για την Αμερική,
πάω στο "Λος Άλαμος", Νέο Μεξικό
                              [για να σπουδάσω "ρομποτική",
μου είπε ο φίλος μου στο Ν. Ηράκλειο
                                             [ο Γιώργος Κοκολάτος,
κάποιο πρωί χαρουμενο-λυπημένος
                                        [και ήδη ήτανε φευγάτος,
συνεχίζοντας δίνοντάς μου λεπτομέρειες,
                 ["ξέρεις αυτός ο κλάδος της επιστήμης
που μελετάει τη διαδικασία 

                                         [της κατασκευής, εκείνης
της μηχανής, που σώματα

                                    [ανθρώπινα  θ' αντικαθιστά,
και κατόπιν εντολής, πιο εύκολα

                    [θα κάνει, όλα τα δύσκολα και βαριά.

Μα όχι μόνο... αλλά και για να τσακίσουνε
                          [και να εξολοθρεύσουν για τα καλά,
"τους εχθρούς" που με το παραδοσιακό τρόπο, 
                             [με τα στρατεύματα, τα κλασσικά,

θα είχανε αμέτρητες απώλειες σε μάχες
                                  [προκειμένου να τους νικήσουν
ενώ τώρα πια, χαλαρά και κυριλάτα

                    [βάζουνε τα ρομπότ να τους λιανίσουν".

Καθότι περίεργος έψαξα... ο όρος προέρχεται
                 [απ' το "ρομπότα" (δουλειά) το Σλαβικό,
από το πασίγνωστο ευφάνταστο γραπτό
                         [του Κάρελ Τσάπεκ* έργο θεατρικό,

που ήτανε κάπως
                 [με την παραγωγική διαδικασία σχετικό.

"Τώρα, συνέχισε ο φίλος μου, αν η κατασκευή
                  [εξελίχθηκε σε ρομποτικο-δολοφονικό

όργανο, και με τα παπαγαλάκια
                                             [σε αγαστή συνεργασία,
κάνουν "επιστημονικά" τη βρώμικη 
                                  [δουλειά, με πλήρη ελευθερία,

αυτό όπως καταλαβαίνεις
                            [είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία,
που αδυνατώ με την τεχνητή, που μου 
                             [περάσανε σιγά σιγά, νοημοσύνη,

να καταλάβω πως βρέθηκε
                                [ολόκληρη η γη, σ' αυτή τη δίνη.  

Θέλει φαντασία όπως και νάχει,  
                         [η επιστήμη τούτη είναι καινοφανής,

έτσι περιζήτητος είσαι
                            [απ' όταν είσαι ακόμη σπουδαστής,
που κατα-σκοτώνονται αφεντικά,
                                      [σε ποιόν θα πρωτοεργαστείς
μετά την αποφοίτηση,
                            [εκ της όντως διαστημικής σχολής, 
σε χαιρετώ λοιπόν αγαπητέ, με στόμφο,
                         [τελειώντας μου είπε, και αναχωρώ..."

Βάζοντας, του μυαλού μου και τη δεύτερη 

    [τουρμπίνα, του φώναξα... "Για στάσου, ένα λεπτό,

έχω κι εγώ μια πληροφορία να σου δώσω
                                  [πολύτιμη, μ' αυτό το θέμα σχετική.
είπες προηγουμένως
                                  [την επιστήμη αυτή καινοφανή...
σου διαφεύγει όμως ότι το 1495, πεντακόσια

                   [χρόνια πριν, στην Αναγέννηση δηλαδή,

από ένα ντα Βιντσι-μισοφλωρεντινό

                     [το πρώτο ρομπότ είχε κατασκευαστεί

 ο περίφημος, του ευφυούς οραμαστιστή                                    *Leonardo Da Vinci
    [επιστήμονα και εφευρέτη, "Μηχανικός Ιππότης".

Αυτή άραγε να ήταν και η αρχή του τέλους
                                     [να σκλαβωθεί η ανθρωπότης ?

Σε μηχανές, μηχανάκια και διάφορα 

                                          [ευρηματικά γκατζετάκια
που με αφανή τρόπο μας μετατρέπουν
                                   [σε τελειοπημένα ρομποτάκια,
που με μαεστρία κολλούν πάνω μας
                          [όλο το εικοσιτετράωρο σα βδέλλα...

Είναι οι αόρατες αλυσίδες μας,
                                [η σύγχρονη ομαδική μας τρέλα,
η μεγαλο-αδελφο-ηλεκτρονικο-
                                    [-ψηφιακο-εμποροπανήγυρις,
μια τυφλο-βαρηκοη-μαστουρωμένη
                          [και τηλε-αποχαυνωμένη ομήγυρις. 

_____________________________________________

                      για τη συνέχεια του έργου "ΙΣΤΟΡΙΕΣ & ΥΣΤΕΡΙΕΣ της ΙΣΤΟΡΙΑΣ" πατήστε ΕΔΩ

       

  ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

*Λεονάρντο ντα Βίντσι  Ιταλός αρχιτέκτονας, ζωγράφος, γλύπτης, μουσικός, εφευρέτης, μηχανικός, ανατόμος, γεωμέτρης, παλαιοντολόγος και γιατρός, που έζησε την περίοδο της Αναγέννησης.
Θεωρείται αρχετυπική μορφή του αναγεννησιακού ουμανιστή και επιστήμονα, του αναγεννησιακού καλλιτέχνη, Homo Universalis και μια ιδιοφυής προσωπικότητα. Μεταξύ των πιο διάσημων έργων του συγκαταλέγονται η Μόνα Λίζα και ο Μυστικός Δείπνος. Εκτός από τα παραπάνω, ο ντα Βίντσι ενδιαφερόταν για την αστρονομία, τη βοτανική, τη συγγραφή, την ιστορία και τη χαρτογραφία.

*Ρομπότ του Λεονάρντο αναφέρεται σε ένα ανθρωποειδές αυτόματο που σχεδιάστηκε από τον Λεονάρντο ντα Βίντσι το έτος 1495.
Ο Leonardo Da Vinci παρουσίασε το ρομπότ του σε μια γιορτή του Δούκα Sforza στο δικαστήριο του Μιλάνου το 1495.
Το ρομπότ ιππότης μπορούσε να σταθεί, να καθίσει, να σηκώσει το γείσο του να κουνήσει το λαιμό του και ανεξάρτητα τα χέρια
του. 
Ολόκληρο το ρομποτικό σύστημα λειτουργούσε με μια σειρά από τροχαλίες και τα καλώδια.
Από την ανακάλυψη των σχεδίων (1957), το ρομπότ έχει κατασκευαστεί πιστά με βάση το σχεδιασμό του Leonardo και αποδείχθηκε ότι ήταν πλήρως λειτουργικό, όπως Leonardo το είχε σχεδιάσει.

Ο μηχανικός ιππότης του Da Vinci ανακαλύφθηκε μόλις το 1957 από τον Carlo Pedretti, κρυμμένος ανάμεσα στα αμέτρητα σχέδια του μεγάλου αυτού εφευρέτη. 

Σχεδιασμένος το 1495, αναφέρθηκε η ύπαρξη του το 1974 στον κώδικα της Μαδρίτης (Codex Madrid), συνταγμένος από τον Ladislao Reti, αλλά δεν έγινε απόπειρα ανακατασκευής του.

Το 1996, ο Mark Rosheim δημοσίευσε μια ανεξάρτητη μελέτη του ρομπότ, την οποία και ακολούθησε μια συνεργασία ανακατασκευής με το ινστιτούτο της Φλωρεντίας και το μουσείο ιστορίας και επιστημών.
Ωστόσο, ένα ολοκληρωμένο μοντέλο σε φυσικές διαστάσεις κατασκευάστηκε μόλις το 2002 από τον Rosheim, στα πλαίσια των γυρισμάτων ενός ντοκιμαντέρ του BBC.
Το 2007 ο Mario Taddei έκανε μια καινούργια έρευνα στα χειρόγραφα του Da Vinci βρίσκοντας αρκετά δεδομένα για να κατασκευάσει ένα μοντέλο πιο πιστό στα αυθεντικά σχέδια.

*Ρομποτική είναι ο κλάδος της επιστήμης που μελετά τις μηχανές εκείνες που μπορούν να αντικαταστήσουν τον άνθρωπο στην εκτέλεση μιας εργασίας, η οποία συνδυάζει τη φυσική δραστηριότητα με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων.
Ο όρος ρομπότ πρωτοεμφανίζεται σε ένα θεατρικό έργο επιστημονικής φαντασίας του Τσέχου συγγραφέα Κάρελ Τσάπεκ το 1921 και προέρχεται από τη σλαβική λέξη robota που σημαίνει εργασία.
Η αυτοματοποίηση της παραγωγικής διαδικασίας στις βιομηχανίες μαζικής παραγωγής αντικαθιστά τους ανθρώπους με εξειδικευμένες μηχανές που εκτελούν μια προκαθορισμένη σειρά κατεργασιών στα προϊόντα που παράγονται. Στόχος της αυτοματοποίησης, η οποία γίνεται εφικτή με την ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας τον 20ό αιώνα, είναι η αυξημένη παραγωγικότητα, η βελτιωμένη ποιότητα, η αύξηση του κέρδους των επιχειρήσεων αλλά και η ελεγξιμότητα των μέσων παραγωγής.
Το 1961 κατασκευάζεται και τίθεται σε λειτουργία το πρώτο βιομηχανικό ρομπότ. Σύμφωνα με έναν ευρέως αποδεκτό ορισμό, χρονολογούμενο από το 1980, ένα βιομηχανικό ρομπότ είναι μια επαναπρογραμματιζόμενη μηχανή σχεδιασμένη να μετακινεί αντικείμενα, εργαλεία ή διατάξεις μέσω μιας ποικιλίας προγραμματιζόμενων κινήσεων, για την εκτέλεση εργασιών. Ο ορισμός αυτός αντανακλά την τρέχουσα χρήση των ρομπότ στη βιομηχανία, η οποία αποτελεί έναν αναπτυγμένο και ώριμο τομέα εφαρμογής της ρομποτικής τεχνολογίας και των προϊόντων της. Τυπικές εφαρμογές τους στη βιομηχανία περιλαμβάνουν τη φόρτωση - εκφόρτωση προϊόντων τη βαφή την κοπή κ.τ.λ.
Άλλοι τομείς εφαρμογής της ρομποτικής τεχνολογίας είναι η εξερεύνηση του διαστήματος, η ιατρική, οι αγροτικές εφαρμογές, η έρευνα και διάσωση κ.τ.λ. Η ρομποτική τεχνολογία στους τομείς αυτούς, παρά την ύπαρξη πρωτοτύπων, είναι ακόμη σε πρωταρχικό στάδιο. Τα αίτια για το γεγονός αυτό μπορούν να αναζητηθούν στην έλλειψη βαθύτερης κατανόησης των μηχανισμών ελέγχου που επιτρέπουν στον άνθρωπο να χειρίζεται επιδέξια μια ποικιλία αντικειμένων στην καθημερινότητά του. Για παράδειγμα, ο επιτυχής χειρισμός ενός ποτηριού αποτελεί μια καθημερινή ενέργεια ενός ανθρώπου, χωρίς ο ίδιος να είναι σε θέση να εξηγήσει τις λεπτομέρειες και την αλληλουχία των ενεργειών που είχαν ως αποτέλεσμα την επιτυχή έκβαση της δράσης του. Η ερευνητική δραστηριότητα για την προαγωγή της επιστήμης και της τεχνολογίας σ αυτόν τον τομέα είναι, επομένως, ιδιαίτερα έντονη.
Τα έργα επιστημονικής φαντασίας έχουν επηρεάσει τους περισσότερους στον τρόπο με τον οποίο φαντάζονται τα ρομπότ. Από τα βιβλία του Ρώσου συγγραφέα Ισαάκ Ασίμωφ τη δεκαετία του 1940 έως τα κινηματογραφικά έργα, όπως Ο πόλεμος των άστρων, τα ρομπότ παρουσιάζονται σαν ανθρωποειδή τα οποία μπορούν να περπατούν, να μιλούν, να βλέπουν, να ακούνε και, σε μερικές περιπτώσεις, να είναι προικισμένα με αισθήματα. Στην επιστημονική κοινότητα, ρομπότ θεωρούνται οι μηχανές αυτές, οι οποίες ανεξάρτητα από την εμφάνισή τους, είναι ικανές να αλλάξουν το περιβάλλον στο οποίο λειτουργούν, μέσα από δράσεις που ακολουθούν κάποιους εγγενείς κανόνες και με βάση δεδομένα για το ίδιο το ρομπότ και για το περιβάλλον του, που αποκτώνται από τα αισθητήρια με τα οποία είναι εφοδιασμένο.

* Κάρελ Τσάπεκ Karel Čapek 1890 - 1938, Τσέχος μυθιστοριογράφος, διηγηματογράφος και θεατρικός συγγραφέας, γεννημένος στο Μάλε Σβατονόβιτσε της ανατολικής Βοημίας. Το θεατρικό έργο του "R.U.R." (Διεθνικά Ρομπότ του Ρόσσουμ), που έγραψε το 1920 και που αποτελεί δίχως άλλο τη μεγαλύτερη επιτυχία του, καθώς και "Η Ζωή των Εντόμων" (1921), χάρισαν στον Τσάπεκ παγκόσμια φήμη.

Τα "Ρομπότ" τα εμπνεύστηκε από ένα εβραϊκό μύθο για ένα μηχανικό άνθρωπο (γκόλεμ) στη μεσαιωνική Πράγα. Φαντάστηκε ένα κόσμο μηχανοποιημένο, όπου κάθε δουλειά γίνεται από ανθρώπους-μηχανές. Τους τεχνητούς αυτούς ανθρώπους τους ονόμασε "ρομπότ", ένα νεολογισμό από την τσέχικη λέξη "robota" (= εργασία), που καθιερώθηκε διεθνώς, όταν το έργο ανέβηκε για πρώτη φορά στο Εθνικό Θέατρο της Πράγας το 1921. 

Η υπόθεση του έργου ήταν ένα επίκαιρο μήνυμα για τον κίνδυνο του μηχανοποιημένου πολιτισμού. 

Όμως και τα επόμενα έργα του μελλοντολόγου, με την αλληγορική γραφή, συγγραφέα είναι πολύ σημαντικά και πάει τη σκέψη του κοινού της εποχής, παρά κάτω. 

Στη "Ζωή των Εντόμων", ο Τσάπεκ - σε συνεργασία με τον αδελφό του - δίνει με εξπρεσιονιστική φαντασία μια εικόνα της ζωής των εντόμων, με την οποία παραλληλίζει τις μωρίες και τη ματαιότητα της ανθρώπινης ζωής.

'Ενα ακόμα δραματικό έργο του Τσάπεκ, "Η Υπόθεση Μακροπούλου" το 1923, έγινε αργότερα όπερα από τον Λέος Γιάνατσεκ (Leos Janacek, 1854 - 1928) - σατιρίζει τον πόθο του ανθρώπου για την αθανασία. 

Το έργο που έγραψε με τον αδελφό του, "Αδάμ ο Δημιουργός" το 1927, είναι ένα φιλοσοφικό δράμα, όπου δείχνει τον Άνθρωπο - Αδάμ να καταστρέφει τον κόσμο και να επιχειρεί να τον ξαναδημιουργήσει με συνθήκες καλύτερες. Εδώ ο συγγραφέας καθιερώνει τον άνθρωπο ως θεμελιακό στοιχείο του σύμπαντος.

Γράφοντας τη "Λευκή Μάστιγα" το 1937, ο Τσάπεκ συνέχισε να προκαλεί με κοινωνικές διαμαρτυρίες,  αφού κάνει επίθεση κατά του ολοκληρωτισμού. 

Η "Μάνα" το 1938, είναι μια προειδοποίηση για τον πόλεμο που πλησίαζε. 

Με το"Δύναμη και Δόξα" το 1938 θα έχει ένα οργισμένο ξέσπασμα ενάντια στους δικτάτορες και σε κάθε μορφή ολοκληρωτισμού.

Τα έργα του Τσάπεκ έκαναν το θέατρο της Τσεχοσλοβακίας από τα πιο ζωτικά της προπολεμικής Ευρώπης. Όλα τα έργα του αποδείχνουν τη μεγάλη θεατρική του δεξιοτεχνία. Ακόμα πρέπει να γίνει αναφορά και στις περίφημες εξπρεσιονιστικές και φουτουριστικές σκηνογραφίες του αδελφού του που σίγουρα βοηθούσαν πολύ ώστε να αναδειχθεί εμπνευσμένη σκέψη του Τσάπεκ, που διακρίνεται για το βαθύ κοινωνικό αίσθημα και τον ειρωνικό σκεπτικισμό της και προδίδει την έντονη επίδραση του Μπερξόν και των Αμερικανών πραγματιστών. 

*Αναγεννησιακός Ουμανισμός («Ουμανισμός» σημαίνει «ανθρωπισμός», μεταφορά από το νεολατινικό Humanismus) αναφερόμαστε στην πνευματική κίνηση που εκδηλώθηκε στη δυτική Ευρώπη, κατά το τέλος του Ύστερου Μεσαίωνα, συγκεκριμένα από το 1400 έως και το 1650, με την αρχή της περιόδου της Αναγέννησης.
Είναι ρεύμα πνευματικό, που στόχευε στην πολιτιστική και εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του θεοφοβικού μοντέλου που επικρατούσε ως τότε. Χαρακτηρίζεται από την επιστροφή στα αρχαία κείμενα, ως ένα μοντέλο ζωής, γραφής και σκέψης. Γενικότερα ο όρος Humanitas /Ανθρωπιστής νοείται ως ο πολιτισμός που ολοκληρώνοντας τις φυσικές ιδιότητες του ανθρώπου, τον κάνει άξιο του ονόματός του.
Αυτή η αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος για τα αρχαία κείμενα, και η προσπάθεια εξύψωσης του ανθρώπινου πνεύματος στην κριτική και ορθολογική του διάσταση με επιστροφή στις κλασικές πηγές της Ελληνορωμαϊκής αρχαιότητας ξεκίνησε από τη Φλωρεντία και την Νάπολη.
Οι Ανθρωπιστές της Αναγέννησης χαρακτηρίζονται από την βούληση τους να ερευνήσουν αρχαία κείμενα και να αφομοιώσουν τις αξίες του κλασικού κόσμου σε όλα τα επίπεδα, από την τέχνη μέχρι και την μελέτη πρακτικών και φυσικών επιστημών. Στους Ανθρωπιστές της Αναγέννησης επικρατεί η έντονη αίσθηση του ατόμου να κατανοήσει και να αλλάξει τόσο τον εαυτό του όσο και τον κόσμο, αναζητώντας ορθολογικές απαντήσεις και όχι θρησκευτικές. Ως κίνημα αποτελεί την εκβάθυνση ή και την απάντηση που προσέφερε η περίοδος της Αναγέννησης στο ρεύμα του Σχολαστικισμού του Μεσαίωνα.        

 Απόσπασμα από το έμμετρο έργο  

"ΙΣΤΟΡΙΕΣ και ΥΣΤΕΡΙΕΣ της ΙΣΤΟΡΙΑΣ  

Στίχοι - Κείμενα: Παναγιώτης Β. Ματαράγκας 

Επιμέλεια - Αποτύπωση: Κ. Γ. Ραπακούλια 

   Ιστορίες και Υστερίες της Ιστορίας   

1494, Σαν Ρεβάνς για τον "Σικελικό Εσπερινό"

 

1494

Για χρόνια πολλά χρωστάει
                           [ο βασιλιάς της Καστίλης και Αραγονίας
τριακόσιες χιλιάδες κορώνες στον βασιλέα της Γαλλίας,
κι ο τελευταίος δυό πόλεις κρατά για εγγύηση
                                            [τη Ρουσιγιόν και τη Σερντάν...

Ο Κάρολος ο όγδοος αναρωτιόταν στην ιστορία αυτή
                                                   [οι Ισπανοί για που τo παν,
καθώς το δάνειο τους "κοκκίνησε",
                                   [δεν πλήρωναν καθόλου πια τη δόση,
και ωρύετο βρίζοντας χυδαία,

                                           [ "θα πάρει και θα τους σηκώσει"....

Ενώ 'ταν έτοιμος στις κανονιές να τους πλακώσει,
κατέβασε την ιδέα,
              [να πα να πάρει την Νάπολι στην Ιταλία.

Τότε με εκπληκτική όπου τον διέκρινε μαεστρία,
την τηγανίτα μπατάρει τελείως στο τηγάνι,
και τους γειτόνους του
                                   [όλους τους καλοπιάνει,                        
με κείνα τα σύμφωνα της υστεροβουλίας,

που οι διπλωμάτες τα ονομάζουνε,

                       [τάχα μου, "σύμφωνα φιλίας",
για νάχει εξασφαλισμένα νώτα,
μη την πατήσει όπως πιο πρώτα
κάποιοι πολεμοχαρείς κατακτητές,
γυρνώντας σπίτι τους.....
                    [βρήκανε καταπατητές......

Ρεβεράτζες κάνει λοιπόν στον Αυστριακό,
τον αυτοκράτορα δέκατο τον Μαξιμιλιανό,
της Ρωμαϊκής Αγίας Αυτοκρατορίας,
ή άλλως γνωστό
       [σε κάποια εδάφια της ιστορίας,
ως βασιλέα όλων των Γερμανών...

Δια πολιτικών
            [πιρουετών πρωτοφανών,
στους Άγγλους
            [κάνει τόσες παραχωρήσεις,
που όπου σταθείς κι όπου γυρίσεις,
άκουγες "τάπαιξε τελείως"
                       [ή απολάλησε ο λωλός...

Μα ήξερε πάρα πολύ καλά τι έκανε αυτός,
καθώς προσφάτως έμαθε
   [αυτό που τούκρυψαν σαν ήτανε μικρός,
ότι η Μαρία του Ανζού* ήτανε η γιαγιά του             *Marie d'Anjou 
πρώην βασίλισσα της Γαλλίας,
                         [και σκέφτηκε πως ήταν δικαιωμά του,
αφού αυτή 'ταν κόρη του Λουδοβίκου Β του Ανζού
του βασιλιά της Νάπολης....
                                     [ "τότε εγώ ποιανού αλλουνού
την γνώμη ή και την άδεια έχω ανάγκη να ζητήσω,
να πάω δικαιωματικά τσαμπουκαλίδικα,

                                           [την Νάπολι να πάρω πίσω,
άσε που στους καρ@@@@δες

                                          [κεί κάτω στην Ιταλία,
βαστάω μανιάτικο για κείνη τη σφαγή,
                                     [για κείνη τη δολοφονία,
κάποιων χιλιάδων Γάλλων, πριν δυό αιώνες,
                                          [στον "Σικελικό Εσπερινό*",
και ήρθε η ώρα με τους ιππότες μου
                                                  [να εκδικηθώ γι αυτό....

Αμέσως Ρουσιγιόν και Σερντάν
                                   [στους Ισπανούς τις επιστρέφει,
με τη Συνθήκη της Βαρκελώνης
              [και έτσι την κεφαλή του ήσυχη θα την έχει....

Με τη Γαλλία να είναι τώρα
               [με όλους τους γειτόνους της φιλιωμένη,
ο βασιλιάς της για την Ιταλία τον δρόμο παίρνει,
αφού μες στη στρατιά του μεταξύ άλλων παραχώνει,
και 8000 επιλέκτους μισθοφόρους Ελβετούς,
             [έτσι στο διάβα του τα πάντα αυτός σαρώνει,
ότι κινείται ή πετά
                [που στην πορεία μπροστά του συναντά,
και τους Ναπολιτάνους εύκολα,
                              [χωρίς πολιορκία, τους κατακτά...

_____________________________________________

                            για τη συνέχεια του έργου "ΙΣΤΟΡΙΕΣ & ΥΣΤΕΡΙΕΣ της ΙΣΤΟΡΙΑΣ" πατήστε ΕΔΩ

       

  ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

*Μαρία του Ανζού Ήταν βασίλισσα της Γαλλίας, η μεγαλύτερη κόρη του Λουδοβίκου Β του Ανζού, βασιλιά της Νάπολης, και της Γιολάνδης της Αραγωνίας
Το 1422 στη Μπουρζ, παντρεύτηκε τον δεύτερο ξάδελφό της, βασιλιά της Γαλλίας Κάρολο Ζ, και έγινε βασίλισσα της Γαλλίας. Ήταν η μητέρα του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου ΙΑ. Δοκίμασε την απιστία του συζύγου της από την ερωμένη του Αγνή Σορέλ.

*Συνθήκη της Βαρκελώνης    Με βάση τους όρους της συμφωνίας της Βαρκελώνης, η Γαλλία επέστρεψε Roussillon και Cerdagne στο Στέμμα της Αραγονίας. Σε αντάλλαγμα, το Στέμμα της Αραγονίας ορκίστηκε να διατηρήσει την ουδετερότητα κατά τη διάρκεια οποιωνδήποτε γαλλική εισβολή της Ιταλίας.
Οι δύο περιοχές είχαν το όνομά του νωρίτερα στον αιώνα ως εγγύηση για δάνειο ύψους 300.000 κορώνες από τη Γαλλία στο βασιλιά της Αραγωνίας, και κατασχέθηκαν από τη Γαλλία το 1462, όταν το δάνειο δεν αποπληρωθεί. Το κίνητρο για την επιστροφή τους μέσω της Συνθήκης της Βαρκελώνης ήταν η επιθυμία του Charles VIII της Γαλλίας για να εξευμενίσει τους ενδεχόμενους εχθρούς πριν προβλεπόμενη εισβολή του στην Ιταλία.

* Σικελικός Εσπερινός, Η ανταρσία ξεκίνησε τη Δευτέρα του Πάσχα του έτους 1282 από την εκκλησία της Αγίας Τριάδας, που τότε βρισκόταν λίγο έξω από το Παλέρμο, και διαδόθηκε στο νησί. Επί έξι εβδομάδες σφαγιάζονταν Γάλλοι στρατιώτες και κάτοικοι.

Τα περιστατικά που οδήγησαν, ως αφορμές και όχι ως αίτια, στην ένοπλη εξέγερση κατά των Ανδεγαυών δεν εξακριβώνονται πλήρως. Παρ' όλα αυτά ο ιστορικός Στίβεν Ράνσιμαν αναφερόμενος σε πηγή μας βεβαιώνει ότι οι ντόπιοι Σικελοί στο ναό της Αγίας Τριάδας γιόρταζαν την εορτή, είναι 30 Μαρτίου 1282, όταν Γάλλοι αξιωματούχοι περνώντας από εκεί για να λάβουν μέρος, άρχισαν να πίνουν... 

Ένας λοχίας, ονόματι Ντρουέ, έσυρε μια νεαρή παντρεμένη γυναίκα από το πλήθος, την οποία παρενόχλησε. Αμέσως ο σύζυγός της επιτέθηκε στον Ντρουέ, πληγώνοντάς τον θανάσιμα με ένα μαχαίρι. Μόλις οι υπόλοιποι Γάλλοι επιχείρησαν να εκδικηθούν τον σύντροφό τους, το Σικελικό πλήθος κινήθηκε εναντίον τους, σκοτώνοντάς τους όλους. Εκείνη τη στιγμή στην πόλη άρχισαν να χτυπούν οι καμπάνες, σημαίνοντας τον Εσπερινό της Δευτέρας του Πάσχα. 

Ας αφήσουμε τον Ράνσιμαν να αποδώσει την ατμόσφαιρα του βραδιού εκείνου:

"Στον ήχο της καμπάνας αγγελιοφόροι διέτρεξαν την πόλη, καλώντας τους άνδρες του Παλέρμου να ξεσηκωθούν ενάντια στον καταπιεστή. Ευθύς οι δρόμοι γέμισαν με οργισμένους κατοίκους, που κραύγαζαν «Moranu li Francisi» (που στα σικελικά σημαίνει «Θάνατος στους Γάλλους»). Κάθε παρευρισκόμενος Γάλλος χτυπήθηκε. Ξεχύθηκαν στα πανδοχεία, όπου σύχναζαν Γάλλοι και στα σπίτια όπου κατοικούσαν, χωρίς να ξεχωρίζουν άνδρες, γυναίκες ή παιδιά. Σικελές κοπέλες που είχαν παντρευθεί Γάλλους, πέθαναν μαζί με τους συζύγους τους. Οι διαδηλωτές διέρρηξαν τα μοναστήρια των Δομινικανών και των Φραγκισκανών· όλες οι ξένες μοναχές σύρθηκαν έξω και τις διέταξαν να προφέρουν τη λέξη «ciciri», που οι Γαλλόφωνοι αδυνατούν να προφέρουν. Όσες αποτύγχαναν σε αυτό το τεστ, σκοτωνόταν... Μέχρι το επόμενο πρωί σχεδόν δύο χιλιάδες Γάλλοι -άνδρες και γυναίκες- κειτόταν νεκροί· και οι στασιαστές είχαν τον απόλυτο έλεγχο της πόλης"

 Απόσπασμα από το έμμετρο έργο  

"ΙΣΤΟΡΙΕΣ και ΥΣΤΕΡΙΕΣ της ΙΣΤΟΡΙΑΣ  

Στίχοι - Κείμενα: Παναγιώτης Β. Ματαράγκας 

Επιμέλεια - Αποτύπωση: Κ. Γ. Ραπακούλια 

   Ιστορίες και Υστερίες της Ιστορίας   

1493, Όταν Μοιράστηκε ο Κόσμος

  1493

"Αν οι κοκινστατόρες έχουν αφανήσει τόσες και τόσες      

 ψυχές, το έκαναν με μοναδικό σκοπό να αποκτήσουν      

 χρυσάφι και να πλουτίσουν όσο το δυνατό γρηγορότερα"

Απόσπασμα από την αναφορά  

του Επισκόπου Βαρθολομαίου  

Λας Κάζας προς το βασιλιά της

 Ισπανίας.                                     

Θυμάμαι πως.... 
              [σαν ήμουνα πολύ μικρός,

ο παππούς απ' τ' Ανδραμύτι,

                   [ο Κυριαζής Αγαπητός,

μου διηγόταν σαν παραμύθι 

                       [μιά περίεργη ιστορία,

για το πώς μοίρασαν

                 [δυό νομάτοι με μαεστρία,

στη Γιάλτα της Κριμαίας,
                                     [στα δυό τη γή.

Η ιστορία μύριζε "μούφα",

                    [δεν την πίστεψα δηλαδή

κι όλοι λέγαμε τότε πως ο παππούς

                             [είχε τελείως ραμολίρει,

γιατί στο κάθε τόσο, χωρίς λόγο

                                 [φώναζε "ας σιχτίρι",

αφού στου μυαλού του, 
                        [ως φαίνεται, τα φυλαγμένα...
μνήμες κακές, εφιαλτικές, 
                           [που ήτανε αποθηκευμένα,
φαντάσματα, βασανιστικές 

                                  [για κείνον αναμνήσεις,

ποιος ξέρει από πόσους πολέμους, 

          [Κατοχές και βαρβαρο-κατακτήσεις.

Μεγαλώνοντας έβλεπα
                        [πως ναι, ήταν γεγονός

το "μοίρασμα του κόσμου"... 
                       [όσα ο παππούς αληθώς

είπε και σκυλο-μετάνιωσα 

               [που δεν συγκράτησα κι άλλα,

από τις ιστορίες του,

               [για τα "μικρά" ή τα "μεγάλα"

και τα σκεπασμένα με της λήθης

                              [τη σκόνη γεγονότα.

Λες κι οι ισχυροί τραβούν
                           [διαχρονικά την ίδια ρότα,           
το μοίρασμα του κόσμου αποφασίστηκε
     [και πάλι καλά, που ισχυροί ήτανε δυό
και ίσως τα παπαγαλάκια της εποχής
                   [να το θεώρησαν πρόοδο αυτό !!

αφού είχε προηγηθεί,
            [κι ας μην το θυμάται πια κανένας,

ότι πέντε αιώνες περίπου πριν,

              [τον κόσμο μοίρασε μονάχα ένας !     

 ο περίφημος Ροντρίγκο Βοργίας,

             [ο Πάπας Αλέξανδρος ο έκτος,

το χίλια τετρακόσια ενενήντα τρία,

                                          [δηλαδή εφέτος,

που μετρώντας με κουμπάσο*, 
                                  [και διπαραλλήλους*                                          *μέτρα χάρτου

τούς εχθρούς με μία,
                              [τούς είχε κάνει φίλους,

δίνοντας, όπως το βλέπουμε στο χάρτη,

όλες τις Αμερικές,

                   [για των Ισπανών τη πάρτη,

και οι Πορτογάλοι

                      [να νέμονται τις περιοχές,

όσες τραβάει η ψυχή τους,

                                  [απ' τις Ανατολικές !

Σημειώνω γι όσους είναι,

                               [λιγάκι πιο "μπασμένοι",

γεωπολιτικο-μαθηματικο-σπουδαγμένοι,

ο σαρανταπέντε μοιρών

                             [δυτικός μεσημβρινός,

που από τη Γροιλανδία περνάει αυτός,

ορίστηκε σαν σύνορο της αρπαχτής,

της κατά γενικήν ομολογίαν,

                     [ληστο-αποικιοκρατικής...

...και επισημοποιήθη

                         [δια Βούλας Ιστορικής,            

της "Ίντερ Καετέρα"

                     [μιας "Βούλας* Παπικής".                              *bull Inter caetera

___________________________________

                     για τη συνέχεια του έργου "ΙΣΤΟΡΙΕΣ & ΥΣΤΕΡΙΕΣ της ΙΣΤΟΡΙΑΣ" πατήστε ΕΔΩ

       

  ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ  

* Πάπας Αλέξανδρος VI (Rodrigo Borgia), Όταν μετά από επιστροφή του Χριστόφορου Κολόμβου δημιουργήθηκαν διαφωνίες για το ποιες περιοχές θα ανήκαν στη κάθε χώρα, ο Πάπας το 1493, αποφάσισε με μια βούλα, αυτή του Inter caetera ότι όλα τα νέα εδάφη θα χωρίζονταν με έναν μεσημβρινό από το ένα πόλο στον άλλο, σε Δυτικά και Νότια. 100 λεύγες δυτικά και νότια  από τις Αζόρες και τα νησιά του Πράσινου Ακρωτηρίου θα πρέπει να ανήκουν στην Καστίλη.
Έτσι βγαίνει κερδισμένη η Ισπανία αφού στα εδάφη της συμπεριλαμβάνεται το μεγαλύτερο μέρος της Αμερικής. Στο ανατολικό μέρος η Βραζιλία, δίδεται  στη Πορτογαλία.

* Συνθήκη Tordesilhas, Η επικύρωση της παπικής βούλας που διαίρεσε το Νέο Κόσμο μεταξύ Πορτογαλίας και Ισπανίας.  Κατά μήκος ενός άξονα βορρά-νότου, στον μεσημβρινό 370 (1770 χλμ 1100 μίλια) δυτικά Νησιά του Ακρωτηρίου Βέρντε (από τη δυτική ακτή της Αφρικής), κατά προσέγγιση 46° 37 "W.  Τα εδάφη στην ανατολή θα ανήκαν στην Πορτογαλία και τα εδάφη στη δύση στην Ισπανία. 

 Τελικά αυτή η συνθήκη προϊόν της καθολικής εκκλησίας, υπεγράφεται στις 7 Ιουνίου 1494, και επικυρώνονται στο Σετούμπαλ, Πορτογαλία, διαιρώντας τον κόσμο, έξω από την Ευρώπη, σε δύο "αποκλειστικά κομμάτια ιδιοκτησίας" θα λέγαμε. Μεταξύ Ισπανίας και Πορτογαλίας.

Οι υπόλοιπες αιτιάσεις-διεκδικήσεις των εξερευνήσεων των εθνών της Ευρώπης όπως της Γαλλίας και της Αγγλίας απορρίπτονται ρητά να έχουν πρόσβαση στα νέα εδάφη, αφήνοντας τους μόνο σαν επιλογές, την πειρατεία, εκτός αν απέρριπταν την παπική αρχή "Διαίρεσης των άγνωστων χωρών"  (κάτι που έκαναν αργότερα). 

* Γιάλτα :  Στο κέντρο παραθερισμού της Γιάλτας στις 4-11 Φεβρουαρίου 1945 έγινε συνδιάσκεψη μεταξύ Αγγλίας, Η.Π.Α. και ΕΣΣΔ για την ανακατάταξη της μεταπολεμικής Ευρώπης.
Είναι πόλη της Κριμαίας στην Ρωσία με πληθυσμό περίπου 81.000 κατοίκους, λιμάνι του Εύξεινου Πόντου στην παραλία της Κριμαίας. Είναι πατρίδα του Ρώσου λογοτέχνη Άντον Τσέχωφ.

 Απόσπασμα από το έμμετρο έργο  

"ΙΣΤΟΡΙΕΣ και ΥΣΤΕΡΙΕΣ της ΙΣΤΟΡΙΑΣ  

Στίχοι - Κείμενα: Παναγιώτης Β. Ματαράγκας 

Επιμέλεια - Αποτύπωση: Κ. Γ. Ραπακούλια 

   Ιστορίες και Υστερίες της Ιστορίας